نگاهی از يک زاويه باز

2012-01-18T01:28:00.001-05:00

2012-01-18T01:23:00.000-05:00

سخنی با امیر فرشادابراهیمی

2011-06-19T13:32:00.002-04:00

امیر فرشاد عزیز، شما فرموده اید:"گرچه از بعضی جهات خرد(!!!؟؟؟) جمهوری اسلامی کم می‌آورد، ولی در مسایل کلان کارنامه‌اش بسیار بهتر از حکومت پهلوی است. کافی است شاخص‌هایی بنیادی را مانند میزان تولید و مصرف انرژی و آب آشامیدنی، درصد بی‌سوادی بخصوص بی‌سوادی زنان، میزان پوشش آموزش ابتدایی و عالی، درصد پوشش رسانه‌ای، و میزان تولید دانش و محصولات فرهنگی، را مثلا در سال ۱۳۸۰ با سال ۱۳۵۰ مقایسه کنید. درست است که ممکن است فکر کرد گذشت زمان به خودی خود بعضی شاخص‌ها را بهبود داده است، ولی اگر کشورهای منطقه را با ایران فعلی مقایسه کنید می‌بینید که این پیشرفت به طور معنی‌داری بیشتر و سریع‌تر بوده است."
والله این عادلانه نیست که بدون فاکت شما یک ادعایی بکنید و انرا غیر قابل رد دانسته و براساس این حکم موهوم تلاش کنید قضیه خود را ثابت کنید. واقعا راست گفته اند که آدمی را که خواب است میتوان از خواب بیدار کرد ولی انرا که خودرا به خواب زده محال است. اولا که شما باید ایران سال 55 را با ایران سال 80 مقایسه کنید چرا که در اون سال بیشتر برنامه های دیکتاتور میهن پرستی به نام مجمدرضاشاه آنجنان زیر ساختهای قوی اقتصادی ایجاد کرده بود که ایران به کشوری صنعتی همراه با حد قابل قبولی از صادرات تولیدات غیر نفتی از کفش و چرم و شکرتا بیسکویت واتومبیل تبدیل شده بود. حتی در زمینه آب آشامیدنی هم میدانی که چه بر سر آب تهران که زمانی سالمترین آب آشامیدنی ایران بود آمده است. قدری به رودخانه های کشور نگاه بکن. به کارخانه هایی که هر روز تعطیل میشوند. پروژه پتروشیمی بندر شاهپور (امام خمینی) که قرار بود یکی از بزرگترین تولیدکننده های مواد پتروشیمی در جهان باشد اکنون در کدام جایگاه است؟ چه بر سر کارخانه نساجی مازندران و نیشکر هفت تپه آمده است؟ لطفا ببین خودروهایی را که در خیابان شعله ور میشوند و کامیونهایی که مردم را به آغوش مرگ میفرستند.آیا با اینهمه اگهی های فروش کلیه و رواج تن فروشی در سنین پایین بازهم فکر میکنی که فقط در زمینه آزادیهای اجتماعی ما نسبت به زمان پهلویها عقب رفته ایم. به راستی چند نفر از فعالان سیاسی که در هردو رژیم مورد غضب بوده اند این فرمایش شما را تایید میکنند؟ اگر یادت باشد در همان سالهای 54 و 55 شاه میگفت که تا 30 سال آینده منابع نفتی ما ته خواهد کشید و باید در فکر منابع دیگر درآمد برای کشور بود. شما بفرما که اگر جمهوری اسلامی چنین از نظر شما پرونده خوبی در توسعه کشور دارد، اگر فردا نفتی در میان نباشد، غیر از فروش زنان و دختران بیگناه ما در شیخ نشین های خلیج فارس، چه منبع درآمدی کشور ما خواهد داشت؟ عزیز جان، شما میتوانید آمریکای 1776 را هم با ایران 1380 مقایسه نمایید و از پیشرفت های ایران تحت رهبری آقایان علما مشعوف شوید. این گقته شما صحیح است که کشورهای خارجی برای منافع خود کار میکنند و نباید چشم امید به انها داشت. فرض شما قبول ولی حکمتان از اساس غلط است. اگر منافع مردم با آن کشور خارجی در یک مسیر باشد چه؟ یعنی شما میفرمایید فرانسویها در جنگ جهانی دوم یک هزارم عقل شما را نداشتند که اجازه دخالت به نیروهای آمریکایی ندهند و همدوش با سربازان حکومت ویشی (فرانسویان طرفدار نازیها)برعلیه آمریکاییها بجنگن؟ مانند شما که چندین بار درهمین وبلاگ خودتان اعلام نمودید که همدوش برادران سابقتان در سپاه و بسیج بر علیه نیروهای آمریکایی خواهید جنگید. آیا واقعا این یک حکم ازلی و برای هر شرایطی است؟ برادر جان، ایران امروز بیشتر به یک کشور اشغالی میماند که زیبارویانش را در خیابانها برای بهره برداریهای جنسی شکار مینمایند و یا به خانه های مردم میریزند تا به زنان حامله شان دست اندازی نمایند. برادر عزیزم، آیا اینهایی که ذکر کردم از نظر شماموارد خرداست؟ آیا شما تلاشهای رژیم را در جهت محدود کردن تحصیلات خانمها نمیبینی؟ در این مورد با شما موافقم که در فقدان یک اپوزیسیون دمکرات و قوی دخالت خارجی میتواند مصیبت بار باشد ولی نفی مطلق آنرا نادرست و در جهت منافع رژیم اشغالگر اسلامی میدانم. من معتقدم در صورت وجود یک آلترناتیو قوی، باید کمک خارجی، همانگونه که در جنگ جهانی دوم در اروپا اتفاق افتاد، بصورت جدی مورد بحث قرار گیرد. در خاتمه باید بگویم که من از زمان پرونده نوار سازان شجاعت شما را همواره تحسین نموده ام. این چند جمله را هم به عنوان یک انتقاد دوستانه ولی جدی برای یک دوست نادیده نوشته ام. با سپاس از تلاشهای شما برای برقراری دمکراسی در ایران

متهمان به تجاوز به زنان در اصفهان

2011-06-12T15:39:00.001-04:00

همه پرسی قانون اساسی

2010-09-12T17:46:00.001-04:00

عدل علوی

2010-05-13T00:48:00.001-04:00

بنظر من بنا به دلایل زیر عدل علوی همین است و خوشحال خواهم شد اگر کسی مرا از اشتباه بدر آورد. ۱- اکثریت مقامات عالیرتبه دینی ازایت الله العظمی سیستانی تا ایت الله مکارم شیرازی و امامی کاشانی هیچکدام تجاوز به زندانیان را محکوم نکرده اند. شاید بگویید باور به اخبار ندارند. حتی در اینصورت هم میتوانند عمل تجاوز به زندانی را از گناهان کبیره دانسته و آنرا به آگاهی همه برسانند. آیا این آقایان که تمام عمرشان را صرف تحقیق در مورد احکام اسلامی نموده اند اسلام را بهتر میشناسند یا آقای موسوی. شاید از آقای منتظری نام ببرید. امثال آقای منتظری چند در صد روحانیون را تشکیل میدهند، دو درصد. آیا شما سخن ۹۸% متخصصین یک امر را میگذارید کنار ، میچسبید به دو درصد. ۲- دین مبین داشتن برده و برده جنسی (کنیز) را مجاز میشمارد. همانگونه که بعد از فتح ایران دختر یزدگرد به امام حسین تعلق گرفت. آیا شما جایی خوانده اید که امام حسین فرموده باشد من بردگی را قبول ندارم و دختر یزدگرد آزاد است. ۳- در تمام روایات گفته شده با کفر قتل کنید مردانشان را بکشید و زنان و کودکانشان را به اسارت بگیرید. دقیقا همین کاری است که جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل کرده است. ۴- اگر یادتان باشد در روایات است که حضرت علی وقتی در جنگ با عمربن عبدود (امیدوارم اشتباه نکرده باشم) وقتی عمر بر علی خدو (تف ) انداخت، علی بلند شد و برای چند دقیقه ای قدم زد جا عصبانیتش فرو نشیند. زیرا میخواست در راه خدا بکشد و نه از روی خشم. ولی من همیشه این پرسش در ذهنم بود که آیا عمر انقدر احمق بود که همانجا دراز بکشد تا علی برگردد و سرش را ببرد یا اینکه علی دستانش را بسته بود که فرار نکند. اگر بسته بود که فرار نکند پس اسیر دست بسته بود. و کشتن اسیر نمیدانم چه توجیهی دارد. اگر عمر احمق بود و همانجا ماند پس علی میتوانست دستان او را بسته و به زندانش بیندازد. دلم از کشتن این همه بیگناه خون است .جمال

مصاحبه ای با آیت الله منتظری

2009-12-25T03:42:00.001-05:00

در این برهوت انسانیت،فقدانش بس اسفناک است

تجاوزگران آدمکش

2009-11-07T12:24:00.003-05:00

شناسایی یکی از ضاربان چماق بدست سیزده آبان

2009-11-05T09:29:00.002-05:00

ستوان یکم محمد جواد ابراهیمی

محل خدمت : یگان ویژه پاسداران نیروی انتظامی ناحیه انتظامی تهران بزرگ

محل سکونت : شهر ری -حسن آباد فشاپویه - بلوار امام خمینی نبش بانک ملت

تلفن منزل : 56228414

Namaz Eshgh - Homa Mirafshar/Sattar

2009-11-01T21:33:00.002-05:00

Matame Eshgh

2009-11-01T03:28:00.001-05:00

Bi To Mahtab Shabi Moshiri

2009-11-01T03:04:00.000-05:00

Mokhtabad - Koucheh ( Fereydoon Moshiri )

2009-10-31T17:37:00.000-04:00

IRAN.PASSARGAD,KOOCHEH

2009-10-31T17:19:00.001-04:00

Koocheh by Mahvash Azhir- A Production by Alex Bolourchi

2009-10-31T17:16:00.000-04:00

کوچه از همامیرافشار ...

2009-10-31T17:11:00.002-04:00

کوچه-فریدون مشیری

2009-10-30T22:05:00.005-04:00

افطار خامنه ای

2009-08-30T11:23:00.001-04:00

مهدی کروبی افشا کرد

2009-08-16T14:50:00.001-04:00

مهدی کروبی در تازه ترین اظهارات خود از ماجرای قتل ترانه ی موسوی و فیلمی که در این مورد از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شده، پرده برداشت. او در عین حال، در اظهارات مشروح خود تصریح کرد چنان چه روندهای فعلی ادامه یابد، حقایق دیگری را نیز افشا خواهد کرد.

ماجرای ترانه ی موسوی چه بود؟
مهدی کروبی در بخشی از اظهارات خود به این موضوع پرداخت و چنین گفت:
"‌من از پشت پرده این ماجرا می گویم تا ببینم کسانی که در مزمت دروغگویی صحبت می کنند برآشفته خواهند شد و در برابر این دروغ گویی موضع گیری کنند."
وی چنین ماجرا را شرح داد: "مدتی پیش در سایت ها، ‌خبری منتشر شد مبنی بر اینکه خانم ترانه موسوی به همراه تعدادی دیگر در حاشیه مراسم مسجد قبا ربوده شده است. مدتی بعد هرچند که تعدادی از همان بازداشت شدگان آزاد شدند ولی ترانه موسوی آزاد نشد و سپس اعلام کردند که خانواده اش بیایند و جنازه اش را تحویل بگیرند. در همان زمان به جای آنکه تحقیقاتی درباره این موضوع انجام شود در مقابل هیاهوی رسانه های بیگانه برخی مسئولان در اندیشه طراحی سناریویی برای به انحراف کشاندن این موضوع در داخل و خارج بودند. بنابراین طراحان نابغه و مدیرانی دوراندیش سناریویی را نوشتند. برای اجرای این سناریو به وسیله فردی که نام او را نمی برم متوجه شدند که خانواده ای عروسی دارند به نام ترانه موسوی که در کانادا زندگی می کند و تنها نیاز به ان بود که به صحنه سازی بپردازنند و خانواده این دختر را وادار به انجام مصاحبه ای کنند که در ان بگویند دخترشان زنده است و در کانادا زندگی می کند. پس چند نفر از افراد نظامی، ‌انتظامی و اطلاعاتی که چهره هایی شناخته شده هستند به منزل این خانواده محترم و شریف می روند و خطاب به خانواده می گویند که ترانه موسوی دچار سانحه سوختگی شده و برای انکه معلوم شود این عروس انها هست یا خیر بیایند و جنازه اش را تحویل بگیرند. در همین هنگام پدرخانواده می گوید که عروس ما در ایران زندگی نمی کند و چون بزرگان خانه اهل سیاست نبوده و چهره های علمی هستند بسیار ساده به این موضوع نگاه کردند.
در همین حال پدر خانواده به پسرش که یکی از چهره های علمی و سیاسی است تلفن می کند و می گوید که چنین ماجرایی روی داده و شماره تلفن دیگر پسرش شوهر ترانه را می خواهد که فرزندش به او می گوید برادرش برای انکه بداند موضوع از چه قرار است به کانادا رفته و هنوز نرسیده که بتوانند با او تماس بگیرند. در همین حال مادر متوجه می شود که چنین اتفاقی افتاده و از حال می رود و به بیمارستان منتقل می شود. پدر خانواده وقتی که متوجه می شود قضیه جدی است برای بار دوم با پسرش تماس می گیرد که او متوجه می شود قضیه بیخ پیدا کرده و بنابراین خود را شتاب زده به منزل می رساند. او مشاهده می کند که چند نفری در خانه حضور دارند که برخی از انها از چهره هایی هستند که در دوران دفاع مقدس حضور داشته اند که این موضوع مرا به یاد سخنی از شهید حمید باکری می اندازد که می گفت: ‌"ای کاش ما درجبهه ها به شهادت برسیم زیرا اگر ماندیدم معلوم نیست که چه بلایی بر سرمان آید و جز چه جمعیتی باشیم".
این آقا که دارای آگاهی سیاسی بود هنگامی که با این افراد صحبت می کند می گوید که نزد من این حرف ها را نزنید چرا که من می دانم اصل قضیه چیست و حتی این اصطلاح را به کار می برد که پیش کولی ملق نزنید. آن افراد نیز چون متوجه آگاهی این فرد می شوند از این جهت با او صحبت می کنند که برای حفظ نظام و در مقابله با جنجال سازی های رسانه های بیگانه به صلاح است که با انها همکاری کنند. در همان حال اعضای خانواده گفته اند که شما از ما چه می خواهید؟ آنها می گویند که شما در مقابل دوربین قرار بگیرید و بگویید که ترانه زنده است. برادر شوهر ترانه ابتدا مخالفت می کند و می گوید که اصل این قضیه صحیح نیست و از سوی دیگر ما هم تاحدودی چهره هایی شناخته شده هستیم و البته از انها پرسیده که چنانچه چنین کاری انجام شود با ترانه واقعی چه کار خواهند کرد که ان افراد گفته اند که شما به این کارها کاری نداشته باشید و نگران نباشید. همچنین این خانواده گفته اند عکسی که شما دارید عروس ما نیست که انها می گویند شما به این کارها کاری نداشته باشید.
در همین حال برادر شوهر ترانه که یکی از چهره های علمی و سیاسی بوده است تحت تاثیر قرار می گیرد و فکر می کند که با انجام چنین کاری در مقابل سوءاستفاده بیگانگان ایستادگی می شود ولی او پیشنهاد می کند که بروند و با پدر و مادر ترانه صحبت کنند. در همین حال این افراد شماره تلفن منزل آنها را جویا می شوند که برادر شوهر ترانه می گوید بنابراینکه انها منزلشان را تغییر داده اند ما شماره ای از انها نداریم و بردارم هم به مقصد نرسیده که از او شماره شان را بگیریم. پدر شوهر ترانه نیز می گوید که شاید حاج خانم (همسرش) شماره ای در اتاقش داشته باشد ولی بنابر اینکه همسرش به بیمارستان منتقل شده بود در اتاقش بسته بود و کلید نبود که افراد حاضر تصمیم می گیرند که در اتاق را بشکنند که با ممانعت اعضای خانواده رو به رو شده اند که خطاب به این افراد گفته اند شما بروید و ما خودمان سعی می کنیم شماره تلفن انها را پیدا کنیم. ولی جالب توجه اینکه قبل از انکه اعضای این خانواده شماره تلفن پدر و مادر ترانه را پیدا کنند انها خودشان تلفن را پیدا می کنند. در همین راستا برادر شوهر ترانه با پدر مادر وی تماس می گیرد و می گوید که شما تنها تا این اندازه صحبت کنید و خطاب به این آقایان می گوید که این خانواده در جریان موضوع نیستند و در این اندازه تنها با انها صحبت کنید. چنین شد که مادر و پدر ترانه موسوی در مقابل دوربین قرار گرفتند و گفتند که دخترشان زنده است و در کانادا زندگی می کند. البته بعد از اینکه این خانواده متوجه شده اند که اصل ماجرا چه بوده است بسیار ناراحت شده اند و می خواستند که ماجرا را بازگو کنند که همین برادر شوهر ترانه به انها گفته که حرفی نزنید و گرنه سرنوشت شما معلوم نیست که چه شود."‌

مشروح گفتگوی مهدی کروبی را به نقل از سحام نیوز در ادامه می خوانید:

سحام نیوز: مهدی کروبی در واکنش به جوسازی های اخیر و توهین هایی که نسبت به وی وارد شد گفت : " برخی فکر می کنند که با این تهمت ها و فحاشی کردن ها من از میدان کنار می روم ولی من به این آقایان توصیه می کنم که حداقل تاریخ را مطالعه کنند و ببینند که بعد از انقلاب و در عرصه ماجرای مجلس سوم و مسائلی که در اوخر آن مجلس روی داد و هر حرفی که خواستند نسبت به من زدند از جمله انکه گفتند کروبی با دلارها از ایران خارج شده است چه کسی بود که ایستادگی و تحمل کرد . "
دبیرکل حزب اعتمادملی ضمن اعتراض به توهین ، هتاکی و تهمت هایی که از سوی مراکز و نهادهای مختلفی و به دنبل نگارش نامه ای نسبت به او شد گفت : "‌طی هفته اخیر حملات تندی نسبت به من وارد شد ، حملاتی که از تریبون نماز جمعه و یا از سوی برخی از نمایندگان مجلس ، صدا و سیما و مطبوعات و وابستگان به نهادها و برخی از روحانیت مطرح شد که من در برابر این مباحث گفته بودم که چنانچه این روند ادامه پیدا کند من ناگفته هایی را بازگو خواهم کرد . "‌ کروبی چنین از انگیزه انجام مصاحبه ای در واکنش به این مسائلی که طرح شده سخن گفت و با اشاره به انتقاداتی که به وی وارد شد گفت : "‌ پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم حوادثی در کشورمان رخ داد که از نظر خشونت ، بی قانونی ، خودسری و دخالت افراد غیر مسئول به نام نظام و شبه نظامی و لباس شخصی ها امری بی سابقه بود و چنین است که انسان های مسئول ، دلسوز و آگاه باید احتیاط و تحفظ را کنار گذاشته و به هر صورتی که صلاح می دانند اقداماتی انجام دهند که مانع ازتکرار این حوادث شده و ریشه برخوردهای این چنینی خشکانده شود . "‌وی افزود :‌" در هر کجای دنیا ممکن است که چنین حوادثی اتفاقی بیافتد که در عرصه تظاهراتی جمعیتی را دستگیر کنند اما فکر نکنم که چنین برخوردهایی صورت گرفته باشد که گروهی را دستگیر کرده و آنها را به مکان های خاصی منتقل کنند و با آنها هر رفتاری که می خواهند انجام دهند . در واقع ابتدا افراد را به مکان های نامعلومی منتقل کنند که که حتی ریاست قوه قضائیه و دادستان کل کشور که بگویند این رفتارهایی که انجام شده است زیر نظر زندان های رسمی که تحت نظر ما بوده روی نداده است و البته پس از مدتی مشخص شود که زیر زمینی در وزارتخانه ای وجود داشته و یا اینکه در بازداشتگاه کهریزک ، کلانتری ، پایگاههای بسیج برخوردهایی صورت گرفته است . "
کروبی خاطر نشان ساخت : "‌تمام این حوادثی که روی داده است به علت اعتراض مردم به نتیجه یک انتخاب بوده است آیا باید با مردمی که تنها از سرنوشت رای خود سوال می کنند چنین برخورد کرد ؟ در عرض چند روز تعدادی کشته شده و برخی آسیب دیده اند به طوری که دندان ها و سرها شکسته شده است و حتی چشمانی کور شده و برخی تحت شکنجه ها جان باخته اند . این درحالی است که معمولا شکنجه ها برای گرفتن اعتراف با حساب و کتاب صورت می گیرد و حتی اگر آن فرد زیر شکنجه از حال برود او را به بیمارستان منتقل می کنند و باقی بازجویی را در حالی انجام می دهند که او تحت درمان است . بنابراین از این جهت من می گویم که خشونت هایی از سوی افرادی ناآگاه و بی تدبیر صورت گرفته که بی سابقه است و البته این رفتارها در قبال افرادی بوده که تنها به انتخاباتی اعتراض داشته اند."‌

رفتارهای غرمنطقی بی شمار صورت گرفته است
کروبی با ابراز تاسف از چنین برخوردهایی در نظام جمهوری اسلامی گفت : " به اندازه ای در این مدت رفتارهای غیرمنطقی و بی ضابطه انجام شده است که وقتی هیات تحقیق و تفحص به خدمت رهبری گزارشی را از وضعیت پیش آمده می دهند ایشان برآشفته و حتی با عباراتی تند دستور تعطیلی بازداشت گاه کهریزیک را ارائه کردند که البته اکنون نیز شاهد برکناری برخی از آمران و مسببان این حوادث هستیم ."
وی با اشاره به اخباری که به صورت مرتب از برخوردهای خشن و غیر معمول با معترضان به انتخابات به او می رسید گفت : " ما هر روز اخباری را از نحوه برخورد با مردم دریافت می کردیم اخباری که همین افرادی که مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند نزد من می آمدند و بیان می کردند . رفتارهای خشونت آمیزی که با زنان و مردان صورت گرفته است مانند آنکه هنگامی که به منزل زن جوانی مراجعه کرده اند تا او را بازداشت کنند این زن را در مقابل چشمان مادرش به شدت مورد ضرب و شتم قرار داده اند و این زن هنگامی که هیات بررسی تحقیق و تحفص از وضعیت زندانیان اخیر را در زندان می بیند با شجاعت مقابل انها می ایسند و نسبت به این رفتار اعتراض می کند . من بسیار متاثر شدم از چنین برخوردهایی که تحت لوای نظام جمهوری اسلامی انجام می شود ،‌هر خواننده ای می تواند خودش را جای ان مادری بگذارد که دخترش را مقابل چشمانش مورد ضرب و شتم قرار داده اند . "
وی با اشاره به برخورد ساواک در دوران مبارزات انقلابی گفت : " هنگامی که در دوران مبارزه به منزل من می آمدند تا مرا بازداشت کنند گاهی اوقات خانم کروبی با تندی برخورد می کرد که انها تنها می گفتند که سفارش کنید که ایشان حرمت ما را نگه دارد و یا در پروند یکی از بزرگان هست که وقتی به منزلش می آمدند تا بازداشتش کنند همسرش تندی می کند که تنها به او تذکر می دهند ولی اکنون شاهد ان هستیم که دختری را در مقابل چشم مادرش کتم می زنند و از این جهت می گویم چنین برخوردهایی در کشورمان بی سابقه است ."
کروبی با اشاره به اینکه بارها از طریق نامه و مصاحبه این مطالب را بیان کرده است گفت :‌" من این مسائل را طی نامه ای به ریاست محترم قوه قضائیه ، وزیر سابق اطلاعات و دیگر مسئولان یادآور شده و یا در مصاحبه ها به صورت مکرر بیان کرده ام تا شاید با توجهی که نسبت به این رفتارها می شود مانع از تکرار ان شوند ولی بعد از مدتی اخباری به من درباره آزار جنسی بازداشت شدگان رسید که به علت ناراحتی شدید از این موضوع نامه ای را به صورت محرمانه به رییس مجلس خبرگان نوشتم . در همان نامه هم نگفتم که حتما چنین اتفاقی روی داده است بلکه گفتم که شایعه شده که چنین ماجرایی روی داده و افرادی از آشنایان خودمان نیز این مطلب را گفته اند و تاکید کردم که انشاء الله اخباری دروغ و شایعه باشد ولی باید این اخبار بررسی شود تا اگر شایعه ای بیش نیست که همه از رفتارها و عملکردها با قاطعیت دفاع کنیم ولی اگر هم در مواردی چنین اتفاقی روی داده است بگوییم که عاملان این قضیه جز نیروهای خودسر بوده اند که باید معرفی و مطابق قانون مجازات شوند تا اینکه ساحت مقدس جمهوری اسلامی ایران را از چنین مباحثی پاک کنیم که چنین موضوعی در تاریخ ثبت نشود و شاخ و برگ فراوانی به ان داده شود و از سوی دیگر خون بچه هایی که در این راه کشته شده اند تضییع گردد . "
کروبی افزود : "‌من در این نامه تاکید کردم که اگر هم چنین اتفاقی روی نداده است و ثابت شد که این چنین نبوده از زبان ما که خودمان به انتخابات معترض بوده ایم مطرح شود تا حداقل عده ای باور کنند "
متاسفم که این مطالب از تریبون نماز جمعه مطرح شد
کروبی با اشاره به برخوردهایی که در واکنش به انتشار چنین نامه ای صورت گرفت گفت : "‌بیش از ده روز منتظر پاسخ نامه ام بودم ولی به من خبری نرسید و بنابراین این نامه را علنی کردم و در این میان جمعیت بسیاری از دلسوزان نظام مرا تحسین کردند و برخی هم دوستانه انتقاداتی را مطرح کردند که من نیز استقبال کردم ولی در همین راستا برخی از تریبون نماز جمعه ،‌مجلس ، وابستگاه به نهادهای نظامی ، سایتها و خبرگزاری ها ، مطبوعات و صدا و سیما به بنده فحاشی کردند . ولی از این میان آنچه بیش از همه تاسف مرا برانگیخت مطالبی بود که از تریبون نماز جمعه علیه من مطرح شد و تریبون مقدس نماز جمعه که باید در آن دردهای مردم گفته شود و از حقوق آنها دفاع شود به تریبونی برای فحاشی علیه فردی تبدیل شد . چنین برخوردهایی در حالی نسبت به بنده صورت گرفت که من تنها با نگارش نامه ای یادآور شدم که بررسی شود آیا چنین مسائلی روی داده است یا خیر و اگر هست آیا عاملان آن مجازات خواهند شد و یا اینکه اعلام برکناری عده ای که چنین تخلفاتی را انجام داده اند تنها برای جنجال سازی بوده است و تمامی اینها به سرکار خود برمی گردند مانند همان کسانی که زمانی آن شکنجه ها ر انجام دادند و آبروی نظام را در عرصه های بین اللملی بردند و فیلمی از ان منتشر شد که هیچ بیننده ای نتوانست ان را بیش از ده دقیقه نگاه کند و اکنون سخنانی درباره فعالیت های آنها شنیده می شود که چنانچه لازم باشد درباره آنها سخن خواهم گفت . "‌
وی با ابراز تاسف از چنین برخوردهایی گفت : " افرادی که باید از تریبون مقدس نماز جمعه مسائل روز را برای مردم بازگو کنند به بهانه اینکه من به نظام توهین کرده ام تهت و افتراهایی را علیه بنده وارد کردند که البته درهمین راستا برخی از نمایندگان مجلس نیز با ادبیاتی نامناسب به تکرار ان پرداختند . هرچند که اگر وابستگان به نهادهای خاص و یا برخی از مطبوعات و صدا و سیما چنین مطالبی را مطرح کنند دور از انتظار نیست چرا که اینها اجیر و اسیر هستند و باید این کار را انجام دهند و البته بسیاری دیگر نیز از مظان اتهام اینها به دور نیستند . از نظر این نهادها و مراکز و به ویژه برخی مطبوعات کسانی که همفکر انان نیستند جاسوس ، ساده اندیش و افراطی هستند که دچار فساد اخلاقی و اقتصادی شده اند . به مانند اینکه اخیرا یکی از روزنامه ها که عادت دارد با آبروی دیگران بازی کند جمعی از کارگزاران نظام که اخیرا نامه ای را نوشته اند افراطی و رانت خوار نامیده است حال اینکه به عنوان مثال یکی از امضاکنندگان این نامه محمدعلی نجفی است که ٨ سال وزیر آموزش و پرورش ،‌وزیر آموزش عالی کشور و رییس سازمان برنامه و بودجه بوده است که زمانی که من نماینده امام در حج بودم در آنجا به من کمک می کرد و اینک همین فرد را رانت خوار نامیده است . به نظر می رسد که این نهادها خود را معیار و میزان الاعمال می دانند که دیگران باید خود را با آنها بسنجند . اینها به جای اینکه کسانی را که به این کشور خیانت کرده اند مورد حمله قرار دهند به فرزندان انقلاب حمله می کنند و آبروی انها را می ریزند . همین اندازه نیز بگویم روزنامه ای که چنین مطلبی را می نوسید مسئولش از دوستان نزدیک سعید امامی و همکار او بوده است که به قول یکی از بزرگان حاشیه امن دارد و رویین تن است ، اگر اسفندیار رویین تن بود و تنها چشمش آسیب پذیر بود این برادر رویین تنی است که چشمش نیز از آسیب مصون است . "‌ کروبی با اشاره به انتشار اخبار دروغ در یکی از خبرگزاری ها که ان نیزخود را مصون از هر چیزی می داند گفت :‌"‌ این خبرگزاری محترم به انتشار اخباز کذب عادت دارد به طوری که زمانی که جوانی به نام غنیان در این حوادث پس از انتخابات کشته شد این خبرگزاری به نقل از پدر این فرد نوشت که گفته است موسوی مسئول خون فرزندش است که پدر غنیان چندی بعد این خبر را تکذیب کرد . که اینهم نمونه ای از آشکار شدن دروغ گویی برخی از رسانه هاست . "‌

ناگفته هایی از سوابق برخی ائمه جمعه
کروبی در ادامه گلایه های بسیاری داشت از ائمه جمعه ای که با ادبیاتی نامناسب به او حمله کردند و تهمت و افتراهایی را نسبت به او وارد کردند و برای روشن شدن افکار عمومی از جایگاه افرادی که چنین حرمت تریبون مقدس نماز جمعه را نگه نداشته اند به بیان برخی از ویژگی های شخصیتی انها پرداخت .
وی گفت : " امام جمعه ای که در کنار حرم ثامن الحج این حرف ها را می زند و بنده را تروریست می خواند گویی فراموش کرده که در همان روزگار مبارزه که طیف روحانیون آواره و بی خانه و کاشانه بوده اند و همه تحت تعقیب قرار داشته و یا تبعید بودند و بنده نیز به عنوان عضو کوچکی از این نظام در میان آنها حضور داشتم ، ایشان به همراه جمعی دیگر با پول هایی که در اختیار داشتند سفرهای متعددی به پاکستان داشت تا انکه به تبلیغ برای مرحوم آیت الله شریعتمداری بپردازد . ما که به ایشان عیبی نگرفتیم ولی این روال طبیعی تاریخ است که اکنون او از تریبون نماز جمعه به دفاع از جمهوری اسلامی بپردازد و بنده را ضد انقلابی و تروریست بداند . "
کروبی با اشاره به سخنان امام جمعه تهران علیه خود گفت :‌"‌آقایی که در تهران از تریبون نماز جمعه چنین حرف هایی را می زند همان فردی است که هرچه من از دیگران سوال کردم سوابقی از ایشان نداشتند و همن اندازه از دوستانش شنیدم که در صف اول درس آیت الله منتظری می نشسته و در زمانی که برخی از دوستان نزدیک از مواضع ایشان گله مند بودند ایشان به شدت از مواضع او حمایت می کرده است و پس از امام جز مخالفین درجه اول آیت الله منتظری تبدیل شد و از این طریق رشد جهشی و غیر معقول پیدا کرد . "
کروبی با بیان اینکه من از ائمه جمعه انتظار چنین رفتارهایی را نداشتم گفت : "‌آیا نمی شد که این پیشنهاد دلسوزانه را مورد بررسی قرار می دادند تا مورد رسیدگی قرار گیرد و ماموری و یا مامورینی که متخلف بوده اند مجازات شوند و ان گاه به مردم بگوییم که این رفتار از سوی مامور یا مامورینی خودسر صورت گرفته و ربطی به نظام جمهوری اسلامی ایران ندارد ؟ آیا باید با جنجال سازی و عبارت هایی تند چنین به نامه دلسوزانه انقلاب پاسخ داده می شد ."‌
مهدی کروبی با اشاره به اظهارات مجلسی ها علیه وی گفت : "‌برخی دوستان مجلسی اظهاراتی را علیه بنده وارد کردند برخی از نمایندگانی که این حرف ها را می زنند همان کسانی هستند که در سایه عدم صلاحیت نمایندگانی که رای آور بودند و البته جر اصلاحاتی های داغ نبوده و هیچ نامه ای را امضا نکرده بودند و چند دوره هم در مجلس حضور داشتند به مجلس راه یافتند و باید نیز اکنون در قدردانی از این چنین رفتاری این چنین نیز حرف بزنند . چرا که دیگر نیازی نبود به دادگاه ویژه روحانیتی برگردد که زمانی سید هادی خامنه ای ، محتشمی پور ، مرحوم خلخالی ، موسویان و آیت الله بیات را محاکمه می کردند چرا که دیگر نمی شود به راحتی این افراد را محاکمه کرد و البته برخی از مسئولان دادگاه نیز رضایتی به این کار ندارند . "
وی همچنین به اظهارات امام جمعه موقت قم اشاره کرد و گفت : "‌از نظر بنده امام جمعه قم آیت الله جوادی و آیت الله امینی هستند و اینکه فردی را برای چنین مواقعی به عنوان امام جمعه معرفی می کنند جالب توجه است البته من به علت آشنایی که با پدر مرحوم ایشان دارم درباره اظهارات ایشان واکنشی نشان نمی دهم و حرمت پدرش را نگه می دارم . "
کروبی همچنین برای برخی از وابستگان به نهادهایی نظام که اهانت هایی را نسبت به وی مطرح کرده بود پاسخی داشت . وی گفت :‌"‌برخی از برداران نظامی که چنین حرف هایی را می زنند باید هم این گونه موضعگیری کنند چرا که انها اکنون تمام مراکز اقتصادی و سیاسی را در اختیار دارند ولی این افراد متوجه نیستند یک فکر و اندیشه قائم به یک نفر و یا چند نفر نیست بلکه درون خانواده ها نیز نفوذ می کند به طوری درون خانواده برخی از این آقایان هم اختلافاتی وجود دارد که اگر لازم باشد دران باره صحبت خواهم کرد . "‌وی افزود : "‌برخی از وابستگان به نهادهای نظام بسیار پهلوانانه وارد میدان شده اند و هر چه که خواستند نسبت به بنده گفتند ولی یکی از همین معترضین که در نهادهای شبه نظامی نیز فعال است فراموش کرده که دولت وقت به علت همین رفتارها و کارهایش او را از وزارت اطلاعات اخراج و به جای دیگر منتقل کرد . "‌

جزئیات ماجرای ترانه موسوی
کروبی در ادامه این گفت وگو با تاکید بر اینکه چنانچه این روند ادامه پیدا کند مسائل دیگری را صریح از گذشته مطرح خواهد کرد به بیان واقعیت ماجرای ترانه موسوی پرداخت و تاکید کرد : "‌من از پشت پرده این ماجرا می گویم تا ببینم کسانی که در مزمت دروغگویی صحبت می کنند برآشفته خواهند شد و در برابر این دورغ گویی موضع گیری کنند ."
وی چنین ماجرا را شرح داد : " مدتی پیش در سایت ها ،‌خبری منتشر شد مبنی بر اینکه خانم ترانه موسوی به همراه تعدادی دیگر در حاشیه مراسم مسجد قبا ربوده شده است . مدتی بعد هرچند که تعدادی از همان بازداشت شدگان آزاد شدند ولی ترانه موسوی آزاد نشد و سپس اعلام کردند که خانواده اش بیایند و جنازه اش را تحویل بگیرند . در همان زمان به جای آنکه تحقیقاتی درباره این موضوع انجام شود در مقابل هیاهوی رسانه های بیگانه برخی مسئولان در اندیشه طراحی سناریویی برای به انحراف کشاندن این موضوع در داخل و خارج بودند . بنابراین طراحان نابغه و مدیرانی دور اندیش سناریویی را نوشتند . برای اجرای این سناریو به وسیله فردی که نام او را نمی برم متوجه شدند که خانواده ای عروسی دارند به نام ترانه موسوی که در کانادا زندگی می کند و تنها نیاز به ان بود که به صحنه سازی بپردازنند و خانواده این دختر را وادار به انجام مصاحبه ای کنند که در ان بگویند دخترشان زنده است و در کانادا زندگی می کند . پس چند نفر از افراد نظامی ،‌انتظامی و اطلاعاتی که چهره هایی شناخته شده هستند به منزل این خانواده محترم و شریف می روند و خطاب به خانواده می گویند که ترانه موسوی دچار سانحه شوختگی شده و برای انکه معلوم شود این عروس انها هست یا خیر بیایند و جنازه اش را تحویل بگیرند . در همین هنگام پدرخانواده می گوید که عروس ما در ایران زندگی نمی کند و چون بزرگان خانه اهل سیاست نبوده و چهره های علمی هستند بسیار ساده به این موضوع نگاه کردند . در همین حال پدر خانواده به پسرش که یکی از چهره های علمی و سیاسی است تلفن می کند و می گوید که چنین ماجرایی روی داده و شماره تلفن دیگر پسرش شوهر ترانه را می خواهد که فرزندش به او می گوید برادرش برای انکه بداند موضوع از چه قرار است به کانادا رفته وهنوز نرسیده که بتوانند با او تماس بگیرند . در همین حال مادر متوجه می شود که چنین اتفاقی افتاده و از حال می رود و به بیمارستان منتقل می شود . پدر خانواده وقتی که متوجه می شود قضیه جدی است برای بار دوم با پسرش تماس می گیرد که او متوجه می شود قضیه بیخ پیدا کرده و بنابراین خود را شتاب زده به منزل می رساند . او مشاهده می کند که چند نفری در خانه حضور دارند که برخی از انها از چهره هایی هستند که در دوران دفاع مقدس حضور داشته اند که این موضوع مرا به یاد سخنی از شهید حمید باکری می اندازد که می گفت :‌" ای کاش ما درجبهه ها به شهادت برسیم زیرا اگر ماندیدم معلوم نیست که چه بلایی بر سرمان آید و جز چه جمعیتی باشیم " این آقا که دارای آگاهی سیاسی بود هنگامی که با این افراد صحبت می کند می گوید که نزد من این حرف ها را نزنید چرا که من می دانم اصل قضیه چیست و حتی این اصطلاح را به کار می برد که پیش کولی ملق نزنید . آن افراد نیز چون متوجه آگاهی این فرد می شوند از این جهت با او صحبت می کنند که برای حفظ نظام و در مقابله با جنجال سازی های رسانه های بیگانه به صلاح است که با انها همکاری کنند . در همان حال اعضای خانواده گفته اند که شما از ما چه می خواهید آنها می گویند که شما در مقابل دوربین قرار بگیرید و بگویید که ترانه زنده است . برادر شوهر ترانه ابتدا مخالفت می کند و می گوید که اصل این قضیه صحیح نیست و از سوی دیگر ما هم تاحدودی چهره هایی شناخته شده هستیم و البته از انها پرسیده که چنانچه چنین کاری انجام شود با ترانه واقعی چه کار خواهند کرد که ان افراد گفته اند که شما به این کارها کاری نداشته باشید و نگران نباشید . همچنین این خانواده گفته اند عکسی که شما دارید عروس ما نیست که انها می گویند شما به این کارها کاری نداشته باشید . در همین حال برادر شوهر ترانه که یکی از چهره های علمی و سیاسی بوده است تحت تاثیر قرار می گیرد و فکر می کنید که با انجام چنین کاری در مقابل سوءاستفاده بیگانگان ایستادگی می شود ولی او پیشنهاد می کند که بروند و با پدر و مادر ترانه صحبت کنند . در همین حال این افراد شماره تلفن منزل آنها را جویا می شوند که برادر شوهر ترانه می گوید بنابراینکه انها منزلشان را تغییر داده اند ما شماره ای از انها نداریم و بردارم هم به مقصد نرسیده که از او شماره شان را بگیریم . پدر شوهر ترانه نیز می گوید که شاید حاج خانم (همسرش ) شماره ای در اتاقش داشته باشد ولی بنابر اینکه همسرش به بیمارستان منتقل شده بود در اتاقش بسته بود و کلید نبود که افراد حاضر تصمیم می گیرند که در اتاق را بشکنند که با ممانعت اعضای خانواده رو به رو شده اند که خطاب به این افراد گفته اند شما بروید و ما خودمان سعی می کنیم شماره تلفن انها را پیدا کنیم .ولی جالب توجه اینکه قبل از انکه اعضای این خانواده شماره تلفن پدر و مادر ترانه را پیدا کنند انها خودشان تلفن را پیدا می کنند . در همین راستا برادر شوهر ترانه با پدر مادر وی تماس می گیرد و می گوید که شما تنها تا این اندازه صحبت کنید و خطاب به این آقایان می گوید که این خانواده در جریان موضوع نیستند و در این اندازه تنها با انها صحبت کنید . چنین شد که مادر و پدر ترانه موسوی در مقابل دوربین قرار گرفتند و گفتند که دخترشان زنده است و در کانادا زندگی می کند . البته بعد از اینکه این خانواده متوجه شده اند که اصل ماجرا چه بوده است بسیار ناراحت شده اند و می خواستند که ماجرا را بازگو کنند که همین برادر شوهر ترانه به انها گفته که حرفی نزنید و گرنه سرنوشت شما معلوم نیست که چه شود . "‌
از دروغ گویی مسئولان متاسفم
کروبی پس از شرح این ماجرا از دروغ گویی های مسئولان ابراز تاسف کرد و گفت :‌"‌این افراد اظهار کرده اند که برای حفظ اصل نظام باید این خانواده اقدام به چنین کاری کنند ولی از نظر ما برای حفظ اصل نظام و پایبندی به قانون اساسی ، ارزشهای انقلاب و آرمان های حضرت امام مهم است . حفظ اصل نظام بر پایه عمل به وعده هایی است که به مردم داده ایم ولی متاسفم که اینک از انقلاب برگشته ایم و با آبروی نظام بازی می شود . "‌
وی تاکید کرد :‌"‌آیا مسئولان از این طریق می خواهند اعتماد مردم را جلب کنند ولی این آقایان بسیار بی تدبیر عمل کرده اند چرا که مردم این قدر هوشمند هستند که اصل موضوع را بفهمند . "
کروبی با بیان اینکه برای مسئولان گوشه ای از حوادث تاریخی را بازگو می کنم گفت :‌" هنگامی که در سال ۴۱ مبارزات نهضت انقلاب اسلامی شروع شد یک سری افراد نا آگاه که وابسته به حکومت بودند قصد داشتند تا با شبیه سازی ماجرای بهلول در حادثه مسجد گوهرشاد ، حرکت امام را در همان آغاز نهضت متوقف کنند . ماجرای بهلول از این قرار بود که هنگامی که حادثه مسجد گوهر شاد روی داد مدتی بعد عکس فردی سر وحال را در رسانه ها منتشر کردند و گفتند که این همان فردی بوده که عامل حادثه گوهرشاد بوده است ولی یک هفته طول نکشید که اعلامیه مبسوطی در مشهد منتشر شد که بر روی ان دو عکس چاپ شده بود . یکی عکس فردی که انها می گفتند بهلول بوده و دیگر عکس بهلول واقعی که معلوم شد این فرد مدت هاست که در زندانی در افغانستان بوده است . این حادثه در ۴٨ سال پیش روی داد و در ان زمان این قضیه برملا شد حالا چطور این مسئولان انتظار دارند که در تهران و انهم در عصر ارتباطات حادثه ای روی دهد و کسی متوجه ان نشود . "
کروبی افزود :‌" همان شبی که فیلمی درباره ترانه موسوی از تلویزیون پخش می شد من قبل از انکه در جریان اصل ماجرا قرار گیرم تحت تاثیر قرار گرفتم ولی همان شب به مراسم عروسی رفتند که در ان مراسم جوانی نزد من آمد و گفت آیا اینها فکر می کنند که مردم نمی دانند چند تا ترانه موسوی در ایران وجود دارد و من از این حرف متعجب شدم و با خود گفتم من با این سن و سال و تجربه ای که دارم به موضوع شک کردم ولی این جوان اصلا شک هم نکرده است . "‌
وی با اشاره به موثق بودن مبنعی که جزئیات ماجرای ترانه موسوی را به وی منتقل کرده است گفت :‌"‌می دانم که آنها از چه طریقی این ترانه موسوی را پیدا کرده اند و منبع خبر نیز موثق است واگر لازم باشد در این باره صریح تر صحبت می کنم تا مشخص شود که نقش افراد تا چه اندازه بوده است ."‌

لازم باشد مسائلی دیگر را مطرح می کنم
وی همچین به مورد دیگری از رفتارهای برخی از مسئولان اشاره کرد و گفت :‌" در سالهایی که قتل های زنجیره ای رخ داده بود هنوز انتخابات سال ۷۶ برگزار نشده بود که گفتند حرم امام (ره)‌را منفجر کرده اند و قصد داشتند تا در حرم حضرت معصومه نیز بمب گذاری کنند که عامل ان دستگیر شده است . پس از گذشت یک هفته چند دختر را به تلویزیون آروند و انها بسیار سر و حال در مقابل دوربین طوری سخنرانی کردند که از هر سخنران ماهری بهتر صحبت کردند . من درهمان زمان خندیدم و گفتم که این موضوعی مسخره است مگر می شود که فردی را بازداشت کنند و او را شکنجه کنند تا اعترافی کند و بعد با این سرعت و با این حالت انها را به مقابل دوربین بیاورند و انها نیز اعتراف کنند . نتیجه چنین کارهایی موجب روی دادن ماجرای قتل های زنجیره ای ،‌ نویسندگان و کشته شدن فروهر و همسرش می شود . "‌
کروبی در ادامه خطاب به کسانی که قصد دارند تا او را وادار به سکوت کنند گفت :‌"‌من تنها در برابر چنین رفتارهایی موضعگیری این چنینی ندارم بلکه همان طور که می دانید نسبت به دوستان و همفکران خودم نیز چنین موضعگیری هایی را دارم . من بزرگترین نقش را در توفیق جریان اصلاحات داشتم ولی هنگامی که اختلافاتی روی داد همان آقای بزرگواری که من نقش موثری را در پیروزی اش در انتخابات داشتم از من حمایت نکرد و همین افراد بیشترین تلاش را برای ناکامی اصلاحات در سال ٨۴ داشتند . "‌
کروبی در نهایت تاکید کرد :‌"‌ اکنون شرایطی را ایجاد کرده اید تا دیگر کسی جرات حرف زدن نداشته باشد ولی من باز می گویم که این رفتارها و ایجاد رعب و وحشت مرا به سکوت وادار نمی کند و چنانچه لازم باشد برخی مسائل را مطرح می کنم . "

فرانکنشتاین در مقام ریاست دادگاه انقلاب اسلامی تهران

2009-08-02T16:40:00.004-04:00

Ahmadinejad is not my president

2009-07-23T01:41:00.003-04:00

Ahmadinejad is not my president. Negotiations with Iran's despotic regime and Ahmadinrjad will end to the same tragedy that happened in WWII after Chamberlain signed a peace treaty with Hitler. Please open your eyes president Obama.

Wanted for Homicide

2009-07-19T03:02:00.005-04:00

عباس کارگر جاوید عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، همان کسی است که در قتل ندا آقا سلطان دست داشته است و توسط مردم دقایقی بعد از قتل ندا بازداشت می شود و کارت شناسایی اش بدست مردم می افتد
تلفن منزل عباس کارگر جاوید : 00982155669993

The above picture belongs to Abbas Kargar Javid, an Iranian Revolutionary Guard member, who killed Neda Agha Soltan in a street demonstration in Tehran, Iran. He was arrested by people and released later. Neda have become the symbol of the Iran's Freedom movement.

2009-07-18T03:05:00.003-04:00

بلوچ را ببینید و بخوانید

اینبار سهراب طعمه ضحاک زمان خامنه ای شد

2009-07-14T00:11:00.001-04:00

طی پله های ترقی از گروهبانی به سرلشکری

2009-07-12T22:15:00.014-04:00

طی پله های ترقی ازیک گروهبان ساده به نام گارسیا به سرلشکر فیروزآبادی

Wanted- for Crimes against Humanity

2009-06-21T15:03:00.004-04:00

Crimes against Humanity by Khamenei in Iran

2009-06-21T14:58:00.004-04:00

چهره این سرکوبگر را بخاطر بسپارید

سرگرد پاسدار محمد باقر لباف

عضو سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران

محل سکونت :تهران - خیابان پیروزی ، خیابان پرستار ، کوچه شهید برازنده پلاک بیست و هفت

شماره موبایل : 09122129552

Khamenei- A new Nazi

2009-06-21T02:37:00.002-04:00

Crimes against Humanity by Khamenei in Iran

2009-06-20T17:50:00.003-04:00

بیانیه هفت ماده‏ای

2009-06-16T00:01:00.000-04:00

بیانیه‌ای که در راهپیمایی روز دوشنبه بین مردم پخش شد

1- خلع ید از خامنه‌ای بخاطر دارا نبودن شرط رهبر عادل

٢- خلع ید ازاحمدی نژاد بخاطر غصب غیر قانونی مقام ریاست جمهوری

٣- رهبری موقت آیت الله العظمی منتظری تا تشکیل کمیته بازنگری به قانون اساسی

٤- برسمیت شناختن موسوی بعنوان رییس جمهور منتخب مردم

5- تشکیل دولت توسط موسوی و فراهم کردن مقدمات اصلاح قانون اساسی

٦- آزادی فوری وبدون قید وشرط همه زندانیان سیاسی با هرگونه مرام وعقیده

٧- انحلال فوری کلیه ارگانهای علنی و مخفی سرکوب نظیر گشت ارشاد

چاقو کش

2009-06-15T21:49:00.002-04:00

http://www.goftaniha.org/

سرگرد پاسدار محمد جواد فرحبخش

پاسدار قرارگاه ثارالله تهران

محل سکونت :

تهران ،شهرک شهید محلاتی ، فاز 3 ، محله 6 بلوک 17 طبقه سوم ، شماره 162

شماره موبایل :
09121256274

جستجوی خود- عباس معروفی

2009-01-02T20:48:00.003-05:00

من حالا دارم به اين عکس از سران حماس نگاه می‌کنم که پوستر صدام حسين را علم‌کش‌ کرده‌اند و زير آن ايستاده‌اند تا حق شان را از سازمان ملل يا حقوق بشر بستانند. من از کی بايد دفاع کنم؟ از عاشقان جنگ‌طلب صدام؟ و برای کی گريه کنم؟ برای بچه‌هايی که به مثابه کيسه شن مورد استفاده‌ی اين جنگ‌طلبان قرار می‌گيرند؟ از زنان ستمديده‌ی غزه که هر دو سوی ماجرا داغدارشان کرده، هم کيسه‌های شن، و هم شليک‌کنندگان پوشک؟

من از کی بايد دفاع کنم؟ از رهروان صدام حسين؟ من مبهوتم. مبهوت. مبهوت...

http://maroufi.malakut.org/

سلامت کاظمی--آیا در این کشور فریاد رسی نیست؟

2008-11-02T01:23:00.002-04:00

"جمهوری اسلامی" ، با عملکرد خود در این سی سال نشان داد که مثل یک قوم مهاجم و اشغالگر با مردم ایران رفتار‌ می‌کند. به اموال و نوامیس این مملکت به مثابه غنائم جنگی نگاه‌ می‌کند و خود را برای هرنوع تعدی و بهره برداری مجاز‌ می‌یابد.

به راستی کدام قانون دینی یا عرفی ، شما و ستاد‌های امر به معروف و نهی از منکرتان را مجاز‌ می‌دارد که هر ازگاهی چند زن و دختر زیبا را به بهانه‌های واهی مثل بدحجابی به سلول انفرادی بکشانید و شب نگاه دارید، و بعد هم برای پاره‌ای خودکشی‌ها و یا روانی شدن‌های بعد از بازداشت، به کسی کم ترین پاسخی ندهید؟ مگر در مورد این زن بی پناه،‌ نمی‌تواند سناریو اصلا این باشد که مقامی که از مدت‌ها قبل به این بانوی تنهای در حال خدمت در مناطق دور افتاده چشم طمع داشته، مترصد فرصت مناسبی بوده و با خبر یافتن از حضور او و نامزدش در همدان، فرمان عملیات را صادر کرده باشد؟

http://www.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/16880/

ضرورت آزادسازی ايران

2008-07-25T22:30:00.003-04:00

با ديدن ويديوی زير بايد خاک بر سر پاشيد. زنان ما را به اسارت و بردگی برده اند و مردان مان را يا به زندان افکنده اند يا به موجوداتی خنثی تبديل نموده اند. گروههای سياسی مان هم به کاريکاتوری زار و مضحک تبديل شده اند. سازمان فدايیان خلق گويا همچنان در عقد اخوتش با جمهوری اسلامی حفظ اين رژيم اشغالگر را با دعوتش به پذيرش قطعنامه های سازمان ملل بر رها سازی اين ملت در اسارت ارجح ميشمارد. در بر اندازی ابليس ما بايد به همه دست دوستی بدهيم. مگر ملت فرانسه کشورش را با کمک آمريکا آزاد نکرد ما چه مرگمان هست که به بدبختی خو کرده ايم.

ايران کشوری اشغال شده بوسيله بيگانگان

2008-06-22T02:39:00.000-04:00

حوادثی که در ميهن ما ايران اتفاق میافتد معمولامواردی است که در کشورهای اشغال شده اتفاق ميا فتد. چاپيدن در آمدهای کشور بوسيله اشغالگران به قيمت فقير شدن مردم و ثروتمند شدن اشغالگران. تجاوز به زنان و دختران به صورت سيستماتيک. ( يک بار خاتمی شياد در جواب پرسشگری در کانادا گفته بود دليل عدم رسيدگی به پرونده زيبا کاظمی شلوغ کاری خانواده مقتول بوده است.) عدم برخورداری مردم از امنيت قضايی. دختری که مورد تعدی واقع شده بازداشت ميشود و متجاوزان مورد حمايت. نمونه مشهورش قاضی مرتضوی است که به خاطر تجاوز به زنان به تهران برای دادگاهی شدن فرستاده شده بود ولی بوسيله اشغالگران به دادستانی کل منسوب ميشود. وی هم اکنون بزرگترين خانه فساد را در منزل خود بر پا کرده و بسياری از دختران بازداشت شده و يا مفقود شده به خانه ايشان برده شده و پس از چندی جسدشان به قول آن آخوند در جاده هراز کشف ميشود. کمک های ميلياردی دولت به گروههای تروريستی بيگانه در حاليکه مردم ايران از قحطی و گرانی جانشان به لبشان رسيده است. آيا فکر نميکنيد که وضعيت ايران همان وضعيت فرانسه در دوران اشغال بوسيله نازی هاست؟

فراخوان برای تجمع سراسری و مردمی

2008-06-22T02:38:00.000-04:00

هم میهنان عزیز بیائید ثابت کنید " ماهستیم " ما طرفدار برچیدن بساط جنگ و سرکوب هستیم ! اعتراضات ، تجمع وتحصن های خود جوش مردمی بخش بسیار موفق و تاثیر گذارتمامی جنبش های مسالمت آمیز در نیم قرن گذشته بوده است فقط کافی است در یک تاریخ و ساعت و مکان معینی بدون شعار و یا پلاکارد و عکسی تجمع کنید !
ما در آغاز این راهیم وعده ديدار ما جمعه هفتم تيرماه ساعت پنج بعد از ظهردر مکانهای زیر :
باز هم یادآوری می کنیم شما فقط بایستید نه شعاری بدهید و نه پلاکاردی داشته باشید فراموش نکنید که هنوز ایستادن در خیابان جرم نیست ، ثابت کنید که هستید !
تهران :خيابان كارگر شمالي حدفاصل بلوار كشاورز و چهار راه فاطمي
مشهد :پارك ملت / مقابل دانشگاه فردوسي
شيراز :فلكه علم
اصفهان :چهار باغ بالااز دروازه شيراز تا سي و سه پل
(عزیزان دیگران را نیز با اس ام اس مطلع کنید )

President Hillary Clinton-2

2008-03-01T17:59:00.001-05:00

President Hillary Clinton

2008-03-01T14:55:00.002-05:00

يک پيام شخصی برای برادر عزیزم آرمان

2008-02-02T14:22:00.000-05:00

آرمان جان

يادش بخير روزهای خاکستری که چه غوغايی بر پا بود. الآن هم اگه جای شلوغ و پر زد و خورد ميخوای سايت زيتون بسيار جای جالبيه که حتما خوشت خواهد اومد. هر چند هرگز نديدمت ولی انگار که سالها با هم دوست و هم پياله بوده ايم. مواظب خودت باش و به

اميد ديدارت

http://www.z8un.com/

Late Night Show With the Leader

2008-01-24T22:13:00.000-05:00

فاجعه ائی که همچنان ستايش می شود!- ناصر مستشار

2008-01-23T00:06:00.000-05:00

ـ انقلاب ارتجاعی واسلامی سال ۵۷ به هيچ وجه از همان آغاز خصلت دمکراتيک وسکولاريستی نداشت چراکه از همان عنفوان خود جنبشی مذهبی در زير رهبری روحانيون بود که مردم با شعار آزادی ،استقلال ،جمهوری اسلامی به خيابانها سرازير شدند.اگر خواسته باشيم تنها دو شعار آزادی واستقلال را در انقلاب ۵۷ بعنوان شعار محوری سکولاريستی وملی برجسته نمائيم اما شعار سوم يعنی برقراری جمهوری اسلامی که مبتنی بر همان شعار تاريخی حکومت اسلامی استوار گرديده بود هيچگونه همخوانی با يک حرکت سکولاريستی نداشت( اساسا در اسلام چيزی بنام جمهوريت به لحاظ شکل گيری تاريخی اين دين در ۱۴۰۰ سال پيش نمی تواند با واقعيات اسلام همخوانی داشته باشد)! تقاضای شکل گيری نظام جمهوری اسلامی در ايران آنچنان شعار آزادی را از محتوای سکولاريستی خود تهی نموده بود که درخواست آزاديخواهی دمکراتيک را در چهارچوب حکومت اسلامی براحتی توسط احکام شرعی ناديده می گرفت وتنها حکومت اسلامی برای مردم باقی می ماند نه يک حکومت سکولار؟.۴ـ انقلاب اسلامی در همان نطفه گيری خود به شکست تاريخی ملت ايران تبديل گرديد چراکه از همان آغاز انقلاب با آماج شعار های اسلامی که حاوی شرکت دين در حکومت را در خود آشکار نموده بود بسرعت برق آسائی به شکست رسيد.بنابراين انقلاب ۵۷ در همان آغاز به لحاظ شعارهای اسلامی شکست خورده متولد گرديد و عملا آغاز وپايان آن انقلاب در همان نطفه گيری خود پديدار گرديد وانقلاب به موجودی معلول وناقص الخلقه تبديل گرديد. انقلاب اسلامی از همان آغاز موجب اليگارشی روحانيت گرديد نه در سرانجامش! اگر روشنفکران نزد خود می انديشيدند که انقلاب ۵۷ با برگزاری شب های شعر در انسيتوته گوته آغاز گرديد ورهبری انقلاب را آنها در کنترل دارند تنها يک لجبازی روشنفکرانه نارس بود چراکه انقلاب ۵۷ در فقدان رهبری روحانيت بخصو ص بدون شخص خمينی

هيچگاه به پيروزی نمی رسيد!

http://news.gooya.com/politics/archives/2008/01/067211.php

امير فرشاد ابراهيمي-لیلاج بازنده – قسمت دوم

2007-11-25T01:57:00.000-05:00

قتلهای پی در پی آذرماه سال 1377 و بدنبال آن بیانیه معروف وزارت اطلاعات که در آن صراحتا قید شده بود که برخی از پرسنل وزارت اطلاعات( که بعدها معلوم شد از کلیدی ترین اعضای آن از ابتدای تاسیس وزارت اطلاعات تا روزهای قتلهای پائیزی بوده اند) ،در این جنایات دست داشته اند ، امید بسیاری را در دل شهروندان ایرانی پدید آورد که دیگر با وجود اصلاحات هیچ چیز مخفی نخواهد ماند و آنچنان که رئیس جمهور وقت خاتمی اظهار داشته "چشم فتنه را کور خواهد کرد " و غده های چرکین را جراحی و دست های آلوده را از حیات خلوت بیرون کشیده و برای ایرانیان آشکارش خواهد کرد . مطبوعات جان یافته در دل اصلاحات و از جمله روزنامه سلام به مدیریت آیه الله موسوی خوئینی ها که حتی یکروز پیش از صدور بیانیه رسمی وزارت اطلاعات شجاعانه خبر دست داشتن اعضای وزارت اطلاعات در این قتلها را اعلام نموده بود به میدان روشنگری آمدند و موضوع قتلهای زنجیره ای را در دستور کار خود قرار دادند . رئیس جمهور نیز با تشکیل یک هیات پیگیری بر کار بازداشت و بازجوئی و شناسایی آمران و عاملان قتلها نظارت داشته تا اینکه کار به جائی رسید که به گواهی بسیاری دیگر در توان و قدرت آنها نبود . دانه درشتها آنقدر سنگین بودند که برای جا به جائی آنها باید نظام را زیرو رو می کردند تا آنجا "حکم آمد" و هیات پیگیری ریاست جمهوری از کار برکنار شدند و پرونده بدست "دیگران" افتاد و این دیگران نیک می دانستند که چه باید بکنند و اولین کار این بود که "عناصر کلیدی " پرونده باید به نحوی محوشوند تا کار امحاء کلی پرونده آسان شود و اینچنین بود که به یکباره خبر خودکشی سعید امامی منتشر شد و در بعد از آن تمام بازجوئی های متهم ردیف اول محو شد و کار رسید به محاکمه چند عامل و کارمند دست چندم وزارت اطلاعات .گرچه سعید امامی در اولین پرونده های تشکیل شده در هیات پیگیری هم متهم ردیف اول شناخته شده بود اما این متهم ردیف اول دفاعیاتی هم انجام داده بود و در تمام اوراق بازجوئی های خویش نکاتی را بیان می کرد که برای همگان مشخص می شد که وی نیز خود عاملی بیش نبوده ورای این مسئله که سعید امامی بیش از هیجده سال معاون امنیتی وزارت اطلاعات بوده است اما در هنگام وقوع جنایات پائیز هفتاد و هفت وی تنها مشاور وزیر بوده است و طبیعی است که به هیچ وجه به عنوان مشاور وزیر نمی توانسته دستور قتلها را صادر کند و اصلا یک مشاور در ساختار اجرایی وزارتخانه نقشی ندارد و هیچ سرویس امنیتی ای به فرمان مشاور وارد عمل نمی شود در حالیکه در همان زمان وقوع قتلها مصطفی کاظمی معاون امنیتی بوده است و اینکه کاظمی هم از سعید امامی دستور می گرفته است این مسئله به خوبی نشان می دهد که دانه درشتها " کسان دیگری " بوده اند و سعید امامی نه طراح و فرمانده جنایات بلکه او نیز سربازی در این ماموریتها بوده است همچنان که وی صراحتا و به درستی خود در بازجوئی هایش اذعان داشته است : "من از آغاز انقلاب تا به امروز سرباز گوش به فرمان نظام مقدس اسلامي و مقام ولايت بوده و هستم، هيچگاه بدون کسب اجازه و يا بدون دستورات مقامات عالي نظام کاري انجام نداده‌ام. هرچه را که به صلاح نظام و اسلام دانسته‌ام به عنوان پيشنهاد به مسئولانم ارائه کرده‌ام. من خود را گناهکار نمي‌دانم. کساني که حذف شده‌اند، مرتد، ناصبي و محارب بوده‌اند. حکم مجازات آنها مثل هميشه به ما تکليف شده است و ما آنچه کرده‌ايم اجراي تکاليف شرعي بوده است نه قتل و جنايت... " و البته همین شناسایی مکلفان بود که کار را از دست هیات پیگیری ریاست جمهوری درآورد !آنچه که همگان به آن اشاره داشته اند از روح الله حسینیان گرفته تا اکبر گنجی و عماد باقی و ... متهمان این پرونده ایمان داشته اند که فروهرها و پوینده و مختاری و ... ناصبی هستند ومهدور الدم هستند ، پس یعنی تمام عاملان این قتلها با این انگیزه که اینها ناصبی هستند به اعدام آنها وجه شرعی و قانونی می دادند در حالیکه اگر فرض را بر این بگذاریم که سعید امامی متهم ردیف اول است یعنی سعید امامی فتوای قتلها را داده است و دستور اعدام آنها را داده است ، در حالیکه نیک می دانیم سعید امامی در جایگاه اینچنینی شرعی نبوده است و حق فتوا نداشته . سعید امامی همچنان که خود گفته سرباز پا به رکاب این نظام بوده است و وقتی هم که به زندان می افتد آنزمانی که تصمیم به گفتن و اعتراف می گیرد ، بدون هیچ ابایی و ترس و پنهان کاری ای تمام موارد را ذکر می کند و با ذکر جزئی ترین موارد همه را می گوید تا ثابت کند که جرم و گناهی نداشته است و صرفا او دستورات "بالایی ها " را انجام می داده است و این بالایی ها همانهایی بودند که اکبر گنجی به درستی نام "شاه کلید " را بر آنها گذاشت .سعید امامی هنگامی که بازجو از وی سئوال می نماید ، دستور قتل داریوش فروهر و پروانه اسکندری را چه کسی به شما داد ؟ عنوان می کند که : " دستور قتل داريوش فروهر و پروانه اسکندري را به روال معمول هميشگي حجت‌الاسلام علي فلاحيان به من داد. احکام اعدام ساير محاربين قبلا در زمان وزارت فلاحيان صادر شده بود. از مدتها پيش قرار بر اين بود که عوامل مؤثر فرهنگي وابسته که توطئه‌ تهاجم فرهنگي را در ايران پياده مي‌کردند و جمعا صد نفر بودند اعدام شوند. حکم حذف 29 نفر از نويسندگان از مدتها پيش مشخص و احکام قبلاً صادر شده بود که در مورد 7 تن از آن عناصر احکام در دوره وزارت علي فلاحيان اجرا شده بود. وقتي حکم اعدام فروهر به ما ابلاغ شد پرسيديم که تکليف احکام معطل مانده اعضاي کانون نويسندگان چه مي‌شود که حاج آقا دري نيز گفتند هرچه سريعتر اقدام شود بهتر است و اين بار نيز مثل ماقبل انجام شد با فرق اينکه بجاي ابلاغ از سوي فلاحيان امور از طريق حاج ‌آقا دري نجف‌آبادي هماهنگ مي‌شد " . گرچه سعید امامی در این اعتراف صراحتا انگشت اتهام را به سوی علی فلاحیان و دری نجف آبادی نشانه می رود اما در جاهایی دیگر نیز باز فاش می سازد که فلاحیان و دری نیز باز دانه درشتهای این جنایات نبوده اند و اینان نیز صرفا مجری " اوامر " بوده اند به عنوان مثال هنگامي که بازجو از وي سؤال مي‌نمايد آيا اعدامها رويه امنيتي داشت و با حکم "حفظ نظام از واجبات است" انجام مي‌شد يا حکمهاي موضوعي نيز داشت ؟ جواب می دهد که:" فلاحيان با وجود آنکه خود حاکم شرع بود، اما معمولاً و در موارد حساس احکام حذف محاربان را شخصاً صادر نمي‌کرد. او اين احکام را از آيت‌الله خوشوقت ، آيت‌الله مصباح، آيت‌الله خزعلي، آيت‌الله جنتي و گاها نيز از حجت‌الاسلام محسني اژه‌اي دريافت مي‌کرد و بدست ما مي‌داد. ما فقط به آقايان اخبار و اطلاعات مي‌رسانديم و بعد هم منتظر دستور مي‌مانديم " . و کار هیات درست وقتی به این سئوالات رسید پایان یافته بود و پرونده را از آنان گرفتند و سعید امامی هم خودکشی شد !سعید امامی به عنوان مثال وقتی که در صفحه 145 از جلد 16 به سئوال بازجو در باره نحوه قتل داریوش فروهر و پروانه اسکندری پاسخ می دهد و عنوان می نماید : " از روز قبل من تیم را آماده باش داده بودم و شب قبل هم شبیه سازی عملیات را انجام دادیم ،کار در سه گروه انجام شد ، گروه اول را خودم سرپرستی کردم و در خیابان ظهیر السلام مستقر شدیم و زاپاس بودیم تا مسئله ای خلاف برنامه ریزی اتفاق نیفتد ، گروه دوم به سرپرستی مصطفی بود که با نیروهایش در اطراف خانه متمرکز شده بود و رفت و آمدها را زیر نظر داشته و گروه سوم را سید صادق سرپرستی می کردند که به داخل منزل رفته بودند ، قبلاما کروکی خانهرا داشتیمو مشکلی نبود و تلفنی خود منزل را هم چک کرده بودیم و می دانستیم که فقط آن دو نفر در خانه هستند ، کار حدود یک ساعتی طول کشیده بود ، قرار بر نیم ساعتبود که من نگران شدم به سید صادق تماس گرفتم و علت را جویا شدم که اظهار داشت برای انتقال پروانه فروهر به بالا مقاومت می کرد ، اما کار تمام شده و الان داریم خانه را جستجو می کنیم ، بعد گذشت یک ساعت سید صادق تماس گرفت و گفت الان در راهیم و کار تمام شد . من باید به ستاد برمی گشتم چون معلوم بود تا ساعاتی دیگر حتما خبر از طریق ناجا به استعلام ما می رسید ." آنچه که به عیان و آشکارا در این اعترافات دیده می شود این است که عملیات قتل فروهرها کاری سامان یافته و کاملا امنیتی بوده است سعید امامی صرفا ناظر است ومصطفی کاظمی که در آنزمان معاون امنیتی وزارت اطلاعات بوده است به نگهبانی می پردازد و سید صادق که نام مستعار مهرداد عالیخانی است که در آنزمان معاون عملیاتی وزارت اطلاعات بوده است با جوخه اعدامش به داخل خانه می روند اما کسان بسیار دیگری بوده اند افرادی که تلفنها را چک می کردند و افرادی که کروکی و نقشه خانه را هم در اختیار داشتند و آنقدر اطلاعاتشان دقیق بوده که حتی خبر این را داشتند که دفتر تلفن دوران وزارت داریوش فروهر که اکنون حکم خاطره را برای او داشته و به هیچ وجه به کار روزمره اش نمی آمده در کجا قرار دارد ؟!سعید امامی در اعترافاتش پا را از این فراتر می گذارد و در جواب سئوال بازجو که در بعد از این قتلها به چه افرادی گزارش کار خود را دادید اظهار می دارد : " فردای آنروز به گمانم دوشنبه بود و طبق روال هر دوشنبه در وزارتخانه ما شورای عالی وزارت داشتیم که از طرف ..... اتفاقا یا طبق هماهنگی (من اطلاعی ندارم) آمده بودند که در آنجا من و آقا مصطفی و سید صادق رفتیم و مشروح عملیات را شرح دادیم منتها طبیعی بود که چون چند نیروی غیر وزارتی در آن جلسه بودند و ...... هم آنجا بود ما مواردی را ذکر نکردیم که عصر همانروز در جلسه ای که با حضور حاج آقا دری و حاج آقا فلاحیان در دفتر آقای حجازی تشکیل شده بود تمام موارد و حتی کشفیات از منزل را ذکر کردیم که آقای حجازی عنوان کردند موید باشید و برای مابقی کار آماده شوید ."شاید بسیاری ندانند که منظور سعید امامی از ذکر حاج آقا حجازی چه کسی است ؟ حجازی به نظر من وتمام کسانی که مسئله قتلهارا در این سالها دنبال می کنند شاه کلید قتلهای زنجیره است کسی که تیم عملیاتی بعد از انجام هر ماموریت و کشتار به نزد وی می رود و تمام عملیات را بدون هیچ واهمه و ابایی با ذکر جزئیات تعریف می کنند و تشویق می شوند و برای عملیات بعدی آماده ، حجازی که نام کامل وی " صادق میر حجازی " است ، مشاور و مغز امنیتی دفتر رهبری و سید علی خامنه ای است ، حجازی اکنون بیش از بیست و دو سال است که پا به پای سید علی خامنه ای از ریاست جمهوری گرفته تا بیت رهبری در تمامی امور امنیتی و اطلاعاتی نقش مغز متفکر را برای او بازی می نماید و الحق که در این بازی هیچ چیزی هم کم نگذاشته حجازی لیلاج دیگری هست که تا کنون بازنده نشده است اما در جمهوری اسلامی برنده ای جز رهبر هیچوقت وجود نداشته است تا کی قرعه بنام او افتد ...* اینکه من چگونه به اوراق بازجویی سعید امامی دسترسی پیدا نمودم مطلبی است که به خودم این حق را میدهم که منبع و مرجع خود را لو ندهم و گمان هم ندارم که موضوع مهمی باشد ، موضوع مهم اصالت این اوراق است که همانزمان با انتشار آن مورد بحث واقع شد که در چندین مرحله مورد بررسی قرار گرفت و تماما دال بر صحت و اصالت آنها بود یکبار بنا به درخواست دیوان عالی کشور نسخه ای از بازجوئی ها و نامه کذائی سعید امامی کهدر روزنامه سلام نیز منتشر شد به اداره تشخیص هویت ارسال شد که گواهی شد هر دو دست خط یکی است و همین مسئله باعث برائت من شد و یکبار هم در کمیسیون اصل نود مجلس مورد بررسی قرار گرفت و طبیعتا اگر این اوراق بازجوئی کذب بود به هر روی باید مجلس شورای اسلامی و یا آقای مهدی کروبی در جریان قرار می گرفتند . این در حالی بود که بارها آقای انصاری راد رئیس وقت کمیسیون اصل نود مجلس نیز اعلام نموده بود از طریق امیرفرشاد ابراهیمی ما به اوراق بازجویی سعید امامی دسترسی پیدا نموده ایم و کیفیت آنها نیز برای ما مسلم شده است .برای خواندن قسمت اول به اینجا بروید .

سیل در سراوان

2007-07-16T02:00:00.000-04:00

ايرج رستم زهی، رئيس شورای شهر سراوان که توزيع کمک به سيل زدگان سراوان را ناعادلانه می داند به اعتماد می گويد؛ کمک رسانی به روستاهای اطراف جال، کلگان و بم پشت خيلی ضعيف بوده است و حتی بين اهالی يک روستا که در محاصره سيل گير افتاده بودند، با هلی کوپتر فقط تعدادی آب معدنی، ۴۰۰ عدد تن ماهی و نان خشک توزيع شده است.ایرج خان فکر می‌کند در جنوب لبنان زندگی می‌کند که بلافاصله جمهوری اسلامی به هر خانواده بیست هزار دلار بدهد. آدم از ایشان که «رستم» زهیست توقع دارد که بداند نوشدارو همیشه بعد مرگ سهراب خواهد رسید.تازه اگر سهراب حزب‌اللهی باشد و نوشدارو دست آیات عظام.

http://balouch.blogspot.com/2007/07/blog-post_9678.html#links

2007-06-24T03:04:00.000-04:00

حسين جان به كي نفع مي رساني ؟

این نامه در آغازين ساعات امروز بطور خصوص برای حسين درخشان فرستاده شد. هنوز جوابی حسين نداده است . ولی به محض گرفتن جواب، آن را در پایین همین متن اضافه خواهم کرد، و باز اضافه مي كنم باب گفتگو در اين باره باز باز است .

حسين درخشان عزيز ! خودت مي داني كه من و تو با هم نه مشكلي داشتيم و نه اختلاف نظري شايد چهار يا پنج سال پيش آنزمان كه من در ايران بودم و تازه از بند رسته وقتي سينا مطلبي را گرفتند شايد اولين برخورد ما با هم بود كه تو در خارج و من در داخل براي آزادي سينا تلاش مي كرديم زمان گذشت و گذشت تا من هم متاسفانه شدم خارج نشين ! من همان كارهايي را مي كردم كه در داخل مي كردم اما اين تو بودي كه به يكباره عوض شدي آنهم چه عوض شدني ! البته عوض شدن زشت نيست من هم عوض شده ام اما عوضي شدن زشت است ، و اينجا بود كه اختلافات ما آغاز شد ، آره من با تو اختلافات زيادي دارم اما هيچ وقت به تو توهين نكردم ! من بر سر موضوع توقيف روز آن لاين كه هيچ منفعتي هم در آنجا نداشته و ندارم و عنادانه مقالات من را چاپ نمي كنند و حتي منرا بايكوت هم كرده اند با تو مشكل دارم ! من بر حملات بي دليل تو به اكبر گنجي و آن خانم شيرين عبادي كه هيچ دوستي اي هم امروز با وي ندارم با تو مشكل دارم و دموكراسي حسين جان يعني همين ، يعني تو نگران ضايع شدن حق مخالف و دشمنت هم باشي ، من بر سر دفاع بي چون و چراي تو از اينكه بايد دولت ايران به بمب هسته اي دست پيدا كند با تو مشكل دارم بله انرژي هسته اي حق مسلم ماست اما نه در چهارچوب رژيمي كه از جرثقيل هم براي آدم كشي استفاده مي كند ! چه تضميني وجود دارد كه اين حكومت به محضي كه به بمب اتم دست رسي پيدا كرد يكهو يك فردي مثل جوادي آملي در قم و يا خود احمدي نژاد در تهران از سوي امام زمان خواب نما نشود و بگويد كه هيهات مناالذله بزنيد اسرائيل را محو كنيد ؟ بله من اتفاقا مثل تو نيستم و اسرائيل را هم مدينه فاضله خودم نمي دانم و از نقض گسترده حقوق بشر در آنجا هم بيزارم اما قائل به محوش هم نيستم كشوري هست كه وجود دارد و بايد بماند .
از همه اينها كه بگذريم پارادوكس عجيبي كه اين روزها در نوشتار تو ديدم منرا مجاب كرد تا مستقيما و رو در رو برايت بنويسم در مطلبي كه از نظر املايي نمره اش 16 بود و از نظر ساختاري نمره اش 12 و اگراز غلطهاي املايي بگذريم و ناراحت نشوي تعدادي از عمده غلطهاي ساختاري مقاله ات را برايت بشمارم :

1- نشست همبستگي در پاريس و نه كنگره نه به شهريار آهي تعلق دارد و نه به رضا پهلوي و نه به هيچ حزب و گروه سياسي ديگري ، اين نشست و نشست هاي قبلي همچون برلين ، بروكسل و لندن ماحصل ساعتها كار فكري و گروهي جمع كثيري از كوشندگان سياسي و احزاب سياسي مختلفي است كه پس از ساليان سال تلاش مي كنند تا نه تنها ائتلافي بين مخالفان جمهوري اسلامي پديد آورند بلكه براي اولين بار يك جنبش باز هم تاكيد مي كنم نه حزب و دسته و گروه و پارلمان كه يك جنبش سياسي متشكلي را بوجود آورند و طبيعي است كه آقايان آهي و پهلوي هم يكي از اين افراد هستند و همانطور كه در جلسات پالتاكي و حضوري آقايان آهي و پهلوي حق راي دارند هر عضو ديگري هم حق راي و البت كه هر دو حق يك راي دارند ، پس قبول بفرما كه انتصاب اين نشست به ايشان همانطور غلط است كه به عنوان مثال انتصابش به من و يا هر شركت كننده ديگري نيز غلط مي باشد ، اين نشست و اين تلاش حتي متعلق به شركت كنندگان نيز نيست و متعلق است به آحاد ملت ايران به آن زنداني سياسي تو بند 209 و به آن دختركي كه صورت غرقه در خون ميدان هفت تير دارد و آن كارگر كوره پزي يافت آباد !

2- باز هم مي گويم وراي اغلاط املائي كه خائنان را خاينان نوشته اي ! و وراي اينكه بررسي كنيم كداممان خائن هستيم نه محسن سازگارا در آن نشست بود و نه علي افشاري كه گرچه وجودشان مي توانست باعث خشنودي ما شود ، اما عزيز دل برادر اين اتفاق را نه صداي آمريكا و نه تلويزيونهاي ماهواره اي از نوع لوس آنجلسي بلكه غالب رسانه هاي دنيا از چپ چپ گرفته تا راست راست و نئو راستها پوشش خبري دادند و باز البته كه نه بخاطر اينكه «ما » و اين ما يعني برگزار كنندگان اين نشست آنها را خريده بوديم و يا حرفهاي باب طبع آنها را زده ايم بلكه دنيا و افكار عمومي براي اولين بار شاهد آن بودند كه نيروهاي سياسي مخالف جمهوري اسلامي به آن درجه از بلوغ سياسي رسيده اند پس از سالها كه همه و همه با داشتن همه گرايشات و آراء سياسي خودشان بجاي اينكه بر سر و كله هم بزنند و همديگر را نفي كنند بر سر يك ميز نشسته اند و به هدف اصلي خود كه نفي جمهوري اسلامي است مي انديشند .

البته من تمام تقلا و تلاش ترا مي ستايم كه هنوز دل به اصلاح اين ساختار سياسي در درون نظام جمهوري اسلامي بستي و از قلب كانادا براي حاكمان جمهوري اسلامي و اصحاب سياسي و رسانه اي ايران نسخه مي پيچي و خواستار تغييرات و اصلاحات آنها براي رسيدن به ايراني مقتدر و آزاد هستي . حسين جان ! من نيز خود را روزگاري اصلاح طلب مي دانستم و با همانهايي كه تو در سفرت به ايران با آنها عكس يادگاري مي انداختي و براي خودت عقبه مي تراشيدي بودم اما متاسفانه بايد به سمع و نظرت برسانم كه در كمال ناباوري و تاسف « اصلاحات مرد !» اصلاحات همان زمان مرد كه به تعداد انگشتان دست هم كسي از همان بيست ميليون پشتوانه اش در اعتصاب غذاي نمايندگان مجلس آنهم در يكماه آخر صدارتشان بر مجلس نيامدند ! ، اصلاحات زماني مرد كه خاتمي به دانشجويان به عنوان رئيس جمهوري هشدار مقاومت در برابر ستاد ضد اصلاحات مي داد و بعد در هنگام دستگيري دانشجويان گريه سر مي داد كه « چه كنم كه زورم به اينها نمي رسد !» حالا پس از گذشت سالياني از مرگ اصلاحات تو هنوز همچون دن كيشوت داري مي گي تلويزيون اينكارو بكن خامنه اي اون كارو بكن !

نامه تو را به شادي خواندم و همه مسئله ام همين است ؛ و اينجا كاملا با تو موافقم ! حسين جان آيا فكر مي كني خامنه اي و يا اصلا نه مثلا محمدي گلپايگاني و بلكه پائين تر علي لاريجاني و امثالهم مي نشينند و هر روز وب سايتها و وب لاگها و از جمله وبلاگ ترا مي خوانند؟ كه در وبلاگت آنها را مورد خطاب قرار مي دهي ؟ ببين حسين جان من تمام اين معلق بازيهاي ترا از بر هستم گفتم كه برايت از يك راه طي شده آمده ام ، يا با نوشتن اين مطالب و حركتهاي تابلو تبليغاتي همچون گذاشتن عكس آيه الله خميني در بك گراند وبلاگت مي خواهي به تهران سيگنال بفرستي كه اگر اين است نه عزيزم وزارت اطلاعات و تمام نيروهاي امنيتي متاسفانه و يا خوشبختانه ديگر آن دوران خريت گرايي را گذاشتند پشت سر و بيني و بين الله عزيزم اگر منظورت اين است بيا و بگو بهت بصورت كاملا صلواتي راه را ياد بدهم و اما اگر مي خواهي با اين شلنگ تخته انداختنها معروف بشي و از خودت تابو شكن بسازي كارهاي بهتري هست كه هم ضرر به كسي نمي رساند و خودت هستي و بدن خودت تازه كاملا حقوق بشري هم هست و با اين وجهه اي كه داري طوفان مي شود !
حسين جان ! از ديگر حفره هاي اشتباهات تو اين است كه جمهوري اسلامي بيايد از تاكيد بر شريعت دست بردارد و اين دقيقا اين است كه به يك ماهي بگوئيم بيا و قيد آب را بزن عزيزم اين نظام تمام دبدبه و كبكبه اش به اسلام است و اينها راست و يا دروغ خود را اسلام مي دانند همين فردا يك نفر بيايد در خيابان ايران و بگويد « خامنه اي پفيوز است !» نمي گويند كه اين به رهبر اهانت كرده مي گويند به اسلام و ولايت و مقدسات اهانت كرده و دمار بابا را در مي آورند و يا اينكه درباب آمريكا و ضد استكبار ستيزي مي گويي و ما را رسما غلام حلقه به گوش آنها نام نهادي ديگران را نمي گويم و الزامي در آن نيست اما اولا كه من درست اينجا با تو يك فرق دارم من هم با آمريكا مشكل دارم تو هم داري اما نيك مي داني كه مشكل تو صنفي است و مشكل من عقيدتي تو چون اقامتت در آمريكا جور نشد به يكباره شدي ضد آمريكا و استكبار و من از همان روزي كه دبستاني بودم آمريكا آمريكا ننگ به نيرنگ تو گفته ام تا همين الان .نه آمريكا برايم قبله است و نه پشيزي هم برايش تره خورد مي كنم ، همين چند ماه پيش بود كه خانم رايس در ضيافت شام حضورش در آنكارا من را هم دعوت كرده بود و در آخر سئوال كرد در صورت حمله آمريكا به ايران چه مي كني ؟ گفتم مي جنگم اما نه با شما كه بر شما و اي كاش لااقل كوره اطلاعاتي از نشست پاريس داشتي و مي فهميدي كه خط و مرز بندي هاي ما در پاريس با اجانب چه آمريكايي و انگليسي و ... تا چه حد است ؟!
عزيز دل برادر ، مومن مسجد نديده ! اي كاش به جاي فيل هوا كردن سرت گرم كار خودت بود و در اين وانفسا و شايد آخرين ايام حيات ديكتاتورها اينچنين تپه هاي اطرافت را نوراني نمي كردي و لااقل يك تپه را براي روز مبادا مي گذاشتي اين كار تو درست به مثابه فردي است كه در كشتي در حال غرق بدنبال تختي براي آفتاب گرفتن مي گردد ، عزيزم من به جرات مي گويم اين نظام بدليل عدم مشروعيت ملي و بدليل بحران زايي بين المللي و درگيرهاي داخلي و جناحي صد در صد همچون بازداشت موسويان و حجه السلام روحاني كه بعضي از اخبار تائيد نشده آنرا عنوان مي كنند دولت مستعجل است و دير نيست روزي كه صبح كه از خواب برخواستي ببيني نه از تاك خبري است و نه از تاك نشان و حمله آمريكا هم عزيزم تنها تهديدي مسخره براي نوسان در بازار نفت و ارز است و بس .

برايت بهترينها را آرزو مي كنم و اميدوارم خداوند و روح ملكوتي امام خميني كه مريد و مرشدت هست برايت ادب ، متانت و درايت و اخلاق در گفتار و رفتار به ارمغان بياورد .

http://farshadebrahimi.blogspot.com/

شعری از هادی خرسندی

2007-04-28T20:56:00.000-04:00

2007-04-16T23:18:00.000-04:00

غزل تازه ای از سيمين بهبهانی

جان فدای صلح پذيران

بس نسنجيده که گويند :« درين خطـّه ويران

پا به زنجير اسارت چه بر آيد ز اسيران ؟ »

« پا به زنجير اسارت ...» هنر آن است دويدن

ور نه، چالاک دَوَد گوی به ميدان اميران

ای بسا مرد به زندان که چو خورشيد ِ زرافشان

از سر ِ مضحکه خنديده برين معرکه گيران

دور ِ زندان به سر آمد به سرافرازی و رادي

قفسی بود که بشکست به سرپنجهء شيران

بند از پای گسستند به دندان ، نه به خنجر

نکته اين است و نويسند به تاريخ دبيران.

ای جوان ! قول ِ رجز خوان نفريبد به گزافت

جنگ را ساخته خواهند خِرَد باخته پيران

ميوه را چيده و بلعيده و با « حق مسلّم »

« هسته » دارند طلب خيل وکيلان و وزيران !

جنگجو عربده جويی ست به تلبيس مُلبّس

جان فدای دل چون آينهء صلح پذيران

بس کنم قصه که سبزای چمن سرخ شد از گل

ننگ باشد که ز خون لکه شود دامن ايران

2007-04-15T20:49:00.000-04:00

تقديم به همه عاشقان

2007-04-14T18:03:00.000-04:00

جلوگیری از خروج یک خبرنگار از ایران

پرناز (نازی) عظیما، مشابه وضعیت کنونی را در بهار سال ۲۰۰۶ میلادی داشته و در آن سال هم، در زمان ورود به ایران، مقامات ایرانی گذرنامه وی را ضبط کردند و به مدت چند هفته و پیش از آن که گذرنامه را به وی برگردانند، اجازه ندادند که این روزنامه نگار از ایران خارج شود.

آسيد قلی خان: خانم جان مگه آزار داشتی دوباره رفتی. يه بار جستی ملخک ، دو بار .... بابا آخه چرا نمی خواين قبول کنيد که با يک حکومت غير قابل اصلاح طرفيد

2007-03-09T22:49:00.000-05:00

300 the movie

2007-02-26T22:14:00.000-05:00

آهای آقايان و خانمهای اشغالگر وطن

"احمد باطبی" را هر چه زودتر آزاد کنيد. نگذاريد خشم مردم آنقدر زياد شود که حتی آنهايی را که ميگويند ببخش ولی فراموش نکن را هم با شما به جرم جنايات بيست و هشت ساله تان اعدام کنند.

مصاحبه شهبانو با صدای آمريکا

2007-02-10T14:05:00.000-05:00

مصاحبه شهبانو را با صدای آمريکا ديدم. تا نزدیکای آخرش جالب بود و به نظرم در نبود يک آلترناتيو قوی جمهوری خواه ميشد سلطنت را نسبت به جمهوری اسلامی يک گام به جلو دانست. ولی چه کنم که شاهد از غيب رسيد و راديوی دمکرات صدای آمريکا سوآل يک هموطن در باره اشرف را قطع و خود شهبانو هم اشاره ای به آن نکردند. آيا قرار نیست شفافيت بخشی از سياست های جديد خانواده پهلوی باشد؟ آيا اشرف قرار است همچنان فرد پر قدرت سلطنت پهلوی باشد؟ زهی تاسف. بايد در جستجوی يک آلتر ناتيو جمهوری خواه باشيم.

2007-02-04T23:19:00.000-05:00

تأمّلاتی درباره "انقلاب اسلامی ايران"! (بخش سوم و پايانی)، علی ميرفطروس

بقول «کارل پوپر» ما بايد عادت دفاع از «مردان بزرگ» را ترک کنيم، چرا که اين «مردان بزرگ» با حمله به عقل و آزادی،

خطاهای بزرگ مرتکب شده اند. «پوپر» اين دسته از روشنفکران را (که با انديشه های خويش راهگشای حکومت های جبّار بوده اند) «پيامبران دروغين» می نامد.
برای من، نه نظام جمهوری مطرح است و نه رژيم سلطنتی، بلکه در اين لحظه، برايم تنها و تنها، آزادی ايران مطرح است. من در آرزوی ايجاد فضای دموکراتيک و آزادی هستم که در آن هر شهروند ايرانی، آزادانه و آگاهانه بتواند نظام سياسی دلخواهش را (چه سلطنت، چه جمهوری) انتخاب کند و اين آرزو، تحقّق نخواهد يافت مگر با سقوط کلیّت جمهوری اسلامی.
دربارة حملة احتمالی آمريکا، موضع بسياری از روشنفکران و رهبرانِ سياسی ما چنانست که گويی از زبان سران و رهبران جمهوری اسلامی سخن می گويند!! بعضی از سروران سياسی و دانشگاهيان ما معتقدند که « حمله به ايران برای آيندة دموکراسی در ايران، زيانبار است» اين دوستان - متأسفانه - چنين وانمود می کنند که در ايران گويا دموکراسی و آزادی وجود دارد! و يا در آينده - با وجود جمهوری اسلامی - استقرار آزادی و دموکراسی در ايران ممکن و ميسّر است!
به نظرِ من می توان ضمن مخالفت شديد با حمله به مردم و تأسيسات صنعتی و اتمی ايران، از حملة آمريکا به سران و رهبران جمهوری اسلامی و کوبيدن سيستم سرکوب رژيم (پاسداران، بسيج و ...) حمايت کرد، مسئله ای که می تواند باعث ريختن ترس مردم و در نتيجه: موجب قيام مردم و فروريختن جمهوری اسلامی گردد.
دموکراسی را «ورزش فروتنی» خوانده اند، بنابراين: بر همة ماست که بدور از تنگ نظری های سياسی، با فروتنی و تواضع در يک اتحاد ملی، شعار «آزادی ايران» و «حقوق بشر» را به اصلی ترين و محوری ترين شعار مبارزاتی خويش بدل کنيم.

نامه‌ي مادر آريا

2006-11-29T02:48:00.000-05:00

http://maroufi.malakut.org/

اين را امروز در صفحه ی حميدرضا سليمانی خواندم. حال خودم را نمی فهمم. آن عقب افتاده ای که در همين شهر کرج مردم را تشويق می کند توليد مثل کنند و نگران جمعيت نباشند حالا کجاست؟

نامه‌ي مادر آريا را امروز در صفحه‌ي حوادث روزنامه‌ي ايران خواندم. توي ميني‌بوس نشسته بودم و خيلي تلاش كردم خودم را جلو آن همه چشم، كنترل كنم. شيشه را باز كردم تا باران روي خيسي صورتم بنشيند.
عنوان صفحه‌ اين بود: «مادر درمانده‌ي آريا كجاست؟»
با اين توضيح توسط روزنامه‌:
« كودكي 22 ماهه به نام آريا توسط مادرش به علت فقر و بيماري در شهر رها شد.»
مادر درمانده‌ي آريا مرجان نام دارد كه در نامه‌اى شتاب‌زده از حال و روزش، از عشق‌اش و از اين جدايى نوشته است. نمي‌دانم چرا تصاوير سياه ‌و سفيد فيلم «شايد وقتي ديگر» بهرام‌بيضايي رهايم نمي‌كند؛ مادري را مي‌بينم كه خود را به پشت كالسكه‌اي آويزان كرده و پاهاش روي زمين كشيده مي‌شود.

«سلام!
خسته نباشيد.
من مرجان مادر اين پسر كوچك هستم. اسم او آريا است. من به غير از او دو فرزند ديگر هم دارم. در يك نقطه محروم در كرج زندگى مى‌كنيم. در ضمن بگويم كه شوهر من بي‌كار است و ما مستأجر هستيم. خرج آريا براى ما خيلى سنگين است. من بايد هر هفته او را به مركزى ببرم كه با او كار كنند ولى توانش را ندارم.
اين‌ها را ننوشتم كه فكر كنيد مى‌خواهم خود را توجيه كنم ولى به خدا چاره‌اى نداشتم.
از خصوصيات اخلاقى آريا برايتان بگويم. او بچه‌اى بسيار آرام و مهربان است. با يك روسرى ساعت‌ها بازى مى‌كند. گردش را خيلى دوست دارد. با آقايان ميانه خوبى دارد. از سرو صدا و دعوا مى‌ترسد. اگر سير باشد و پوشك‌اش تميز، آرام است. حرف‌ها را خوب مى‌فهمد. خيلى دوست دارد كه از او تعريف كنيد. به او بگوييد «خيلى خوشگل است»، «خيلى ناز است».
آريا عشق من است. به او بگوييد «قربان چشمانت بروم».
آريا نمى‌تواند راه برود و احتياج به فيزيوتراپى دارد. آريا صبح كه از خواب بيدار مى‌شود نان يا بيسكويت در چاى يا شير را خيلى خوب مى‌خورد. با عشق به او بدهيد. آريا عاشق سيب‌زمينى سرخ كرده با سس مايونز است. بستنى، چيپس و پفيلا خيلى دوست دارد. ماكارونى خيلى دوست دارد. ماكارونى را خودش خوب مى‌خورد. وقتى مى‌خواهد بخوابد شير پاستوريزه را باشيشه مى‌خورد. البته خودش هنوز نمى‌تواند شيشه را به خوبى نگه دارد. موقع خوردن شير شيشه را چند دقيقه يك‌بار بيرون مى‌آورد و نفس مى‌كشد و دوباره مى‌خورد. نوشيدنى را خيلى دوست دارد. مثل شربت و آبميوه. شب كه مى‌خوابد تاصبح بيدار نمى‌شود. اگر يك موقع بيدار شود، فقط كمى آب مى‌خورد و دوباره مى‌خوابد. گوشه لبش ترك خورده. دكتر بردم گفت به خاطر كمبود ويتامين است. تمام وسايل آريا همراهش است. اميدوارم كه در كنار شما خوشبخت شود. در ضمن آريا موسيقى را خيلى دوست دارد.

نام:آريا، متولد 20‎/۱۰‎/83
تمام واكسن‌هايش را تا به حال زده‌ام.
اجر شما با فاطمه زهرا.»

روزنامه ايران چنين نوشته بود:
اين نامه مادر آريا است، هيچ مادرى، هيچ پدرى يا هيچ عاشقى نمى تواند لحظات شيرين بودن در دوران كودكى هاى فرزندش را از ياد ببرد.
آريا عاشق اين است كه به او بگويى خوشگل، ناز، عشق من و...
اما چند روز است كه هيچ كس قربان صدقه او نرفته است. چند روز است كه كسى از او تعريف نكرده است. چند روز است كه كسى او را به گردش نبرده است. چند روز است كه برايش پفيلا نخريده اند. چند روز است كه كسى نگفته چشمهايش چقدر زيباست. «آريا» در ميان كودكان ديگر، در هياهوى آدم بزرگ ها، در ازدحام اين شهر، در ميان بى رحمى ها گم شده است. آريا نمى خواهد راه برود. اين را از ميان نگاه مظلومانه اش، از ميان چشمان به نم نشسته اش ، فرياد مى زند. آريا نمى تواند خوب حرف بزند، اما همه چيز را مى فهمد. او مى داند كه چقدر تنها شده است. آريا، مرجان را مى خواهد نه نان. آريا مادر را مى خواهد نه راه رفتن را، آريا مى خواهد به خانه برگردد حتى اگر برايش ديگر سيب زمينى سرخ نكنند و روى آن سس نريزند. آريا مى خواهد گوشه لب هاى ترك خورده اش را با مهر مادر درمان كند، هيچ ويتامينى براى او جز آغوش مادرش و دستان تهى پدرش آرامش بخش تر نخواهد بود.

2006-11-12T17:15:00.000-05:00

زنان...... نیمه بزرگ انکار

آنها وقتی آمدندکشتند وسوزاندند وغارت کردند وزنان وفرزندان مارا به اسارت بردند ودرنهایت اثری بنام دین اسلام برای مااز خود به جاگذاشتند....دینی که اگربدون خشک فکری دربن مایه ها ودستورهای آن دقت کنیم به درستی درخواهیم یافت که این تحفه تحمیلی تازی ها برای ما چیزی جزفراموشی تاریخی وفراگشت فرهنگی دربرنداشته است.... بنابراین اگرما ازواقعیت های این دین آنگونه که هست (بی پرده وآرایش!) آگاه نگردیم هرگزقادرنخواهیم بودشرایط دهشت بارکنونی راتحلیل نموده وازبافت فکری پایوران حکومت اسلامی مطلع شده وبرای هزاران سئوال ذهنی خود پاسخ مناسبی پیدا نمائیم..

در جستجوی پایگاه ایران ستیزان

2006-09-20T23:43:00.000-04:00

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com چهارشنبه ۲۹ شهريور ۱٣٨۵ - ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۶

مردمی که سر برآستان دارند، سر بر آسمان نسایند، سرافرازی را بیهوده شمارند، فرمانبرداری را شرط انصاف بدانند. از اینکه، من شهروند ایران (نه تابع حکومت اسلامی) هستم، برخود می‌بالم و سرفرازم. بدیهی است که هر ایرانی می‌تواند از بینش و منش این فرهنگ باشکوه برخوردار شود. ولی این شادمانی و سرافرازی نمی‌تواند و نباید ما را از کاوش و بررسی، در کاستی‌های بینشی که امروز بر ما حاکم است، باز دارد. ساده‌ترین راه برای شناختن خویشتن آن است که انسان در خود بنگرد و آنچه را که می‌بیند بدون پیش‌داوری و گمان‌پروری بیازماید . سدها سال است که ایرانیان با هویت و فرهنگ خود بیگانه هستند و سرگردان هنر، فرهنگ، دانش و فرآوردهای خود را به بیگانگان پیش‌کش می‌کنند و سپس خرده ریزه‌های آنها را در بسته‌های نوبر می‌خرند . آنچه را که ما امروز از شکوه فرهنگ و تمدن گذشته‌ی ایران می‌شناسیم از کوشش باستان شناسان و تاریخدانانی برآمده است که نه ایرانی و نه مسلمان بوده‌اند. بررسی و کندوکاو این جویندگان هم براساس یادداشت‌های همسایگانی بوده است که در گذشته با فرمانروایان ایران در ستیز بوده‌اند. کاوش‌های خود ایرانیان هم در این زمینه‌ها براساس پژوهش‌هایی بوده که این بیگانگان انجام داده‌اند. البته گردآوری‌ها یا پژوهش‌های استادان ایرانی هم کم ارزش نیستند ولی بیشتر با کاستی‌ها و پندارهای نادرست و به ویژه با بینش اسلامزدگی‌ی آنها آمیخته شده‌اند . به هر روی سخن این نوشتار اشاره‌ به بینشی است که توان سنجش ارزش‌های اجتماعی را در ایرانیان سوخته و آنها را به پیروی از معیارهای پسمانده نیازمند کرده است. می‌بینیم که ایرانیان، دستآوردهای خود را به یونانیان پیش‌کش می‌کنند، رنج سرشکستگی‌ی خود را در برابر اسکندر با یک مشت دروغ می‌پوشانند. فردوسی اسکندر را خودسرانه ستایش نمی‌کند بلکه در خدای نامه‌ای، که او در دست داشته است، اسکندر را چنین ستوده بوده‌اند که فردوسی بیان کرده است. در شاهنامه بر همین منش اسکندر فرزندی است که، از پشت داریوش برآمده است، فرمانروایی او در خور نکوهش و سرزنش ایرانیان نیست. پس از فردوسی نظامی، جامی و چند تنی دیگر اسکندرنامه‌های نوشته‌اند که اسکندر را به پیامبری الله (خدای ابراهیم) هم متهم کرده‌اند. حتا بت‌خانه‌ی کعبه را پیش محمد به مسجدالحرام تبدیل و برای زیارت اسکندر آماده می‌کنند . یونانیان هرگز از اسکندر به این بزرگی یاد نکرده‌اند چون آنها این همه اسطورهای ایرانی را نمی‌شناختند که بتوانند به نام اسکندر تعریف کنند. نظامی گنجوی، که سرکوب ایرانیان را رهایی آنها از آتش پرستی می‌نامد، که آزادی زنان را نشان زشتی از آیین ایرانیان می‌شمارد، می‌نویسد اسکندر امر می‌کند که زنان پس از این باید خانه نشین و محکوم شوهران خود باشند. ایرانیان که می‌توانند اسکندر را پیش از پیدایش اسلام مسلمان کنند پس جای شگفتی نیست که فردوسی، حافظ، ابن سینا، رازی و بیرونی را، که مرتد خوانده می‌شدند، دوبار به اسلام بچسپانند . از اشکانیان چندان سخنی نیست چون آنها که بیگانه نبوده‌اند تا ایرانیان آنها را پرستش کنند. چرا باید از اشکانیان نام برد و وجدان خفته‌ی مردم را بیدار کرد. اگر این برای ایرانی یک سرافرازی باشد، که زمانی چند هم ایرانیان بر خود فرامانروا بوده‌اند، پس باید از خلافت بیگانگان شرمسار بشوند. چیزی هم که از چند سدسال فرمانروایی ساسانیان در ذهن همگان فرو رفته کشتار مزدکیان، به فرمان انوشیروان، شکست یزدگرد سوم در برابر هجوم مجاهدین اسلام است. نتیجه‌ی بررسی‌هایی‌ که بیشتر اسلامزدگان از این چند سدسال فرمانروایی ساسانیان دارند این است: چون در زمان ساسانیان بر مردم ستم وارد می‌شده است آنها خواهان هجوم مجاهدین اسلامی بوده‌اند. یعنی مردم ایران، برای اینکه از زیر ستم ساسانیان بیرون بیایند، سینه‌های خود را سپر نیزه‌های بیابان گردان عرب می‌کرده‌اند تا به بردگی و جزیه پردازی مسلمانان درآیند. سپس که از عدالت شمشیر مسلمانان به تنگ آمده بودند موالی، غلام، خدمت گذار و ته‌مانده خوار عربها شده‌اند تا با افتخار بیشتر سر بر آستانه‌ی خلفای عادل اسلام بسایند . به هر گونه که بتوان حکومت ساسانیان را محکوم کرد ولی نمی‌توان تن دردادن به خواری و پذیرفتن خاکساری ایرانیان را در برابر عربهای مهاجم توجیه کرد. بدیهی است که ایرانیان در آغاز این پستی و خفت را در برابر مهاجمین نپذیرفته‌اند ولی، پس از مسلمان شدن آنها، کمتر دیده شده است که آگاهانه و به راستی بخواهند آزادانه بر خود فرمانروایی کنند . درست است که هر گاهی بخشی از ایرانیان به سرکشی و دادخواهی در برابر مجاهدین اسلام برخاسته‌اند ولی بیشترین آنها در تاریکی‌ی ترسی فرو رفته و زمینه‌ای را برای ایست و زیست نیافته‌اند. برخی دیگر دانش، توانایی، هنر و نیروی کار خود را به حکومت‌های عرب پیش‌کش کرده‌اند تا از آنها کشوردارانی با فرهنگ بسازند. آنها کمتر کوشیده‌اند تا از حکمرانی‌ی خشم‌آ‌وران بکاهند بلکه بیشتر خواسته‌اند تا از خشم آنها کاسته شود. این مردم کمتر تلاش کرده‌اند که خودشان فرمانروایی کنند تا به زندگانی بهتر برسند بلکه بیشتر جانفشانی کرده‌اند که بهتر زندگی کردن را به حکمرانان بیاموزند. این مردمان هر حکمران ستمکاری را بر خود پذیرفته‌اند به امید آنکه با دروغ و نیرنگ او را به مهربانی وادار کنند. برخی از سخنوران در کردار حاکمی نیکوکاری را، که وجود نداشته است، ستایش می‌کرده‌اند به امید آن که او را به نیکوکاری تشویق کنند . بدیهی است که هر مردمی، در تاریکی‌ی ترس، دروغوند و ستمکار و بد کردار می‌شود ولی جای شگفتی است که این مردم آنچنان به بردگی و پرده‌پروری خو گرفته‌اند که آزادگی را در بندگی می‌جویند . آرمان این نوشتار تنها نکوهش کردن کردار و بینش بخشی از ایرانیان نیست بلکه کاوشی است که شاید بتواند ما را به بن‌مایه‌های خودباختگی‌ی ایرانیان نزدیک کند. مردم ایران دستکم در درازای هزار و چهارسد سال گذشته، چون شکاری بوده که هر دم به دنبال شکارچی‌ی تازه‌ای می‌گشته‌ است. او هیچگاه بر خرد خود ارزش ننهاده ولی دانش خود را برای پایداری‌ی عقیده‌ی بیگانگان به کار بسته است . اگر اندکی به برآیند جنبش‌های آزادیخواهی ایرانیان در این هزار و چهارسد سال بنگریم به از خودبیگانگی و خودباختگی‌ی مردم ایران پی‌ می‌بریم. در این نوشتار به نادرستی، به جای خواسته‌های ملایان، از کردار مردم ایران سخن رانده می‌شود چون، پس از گسترش اسلام در ایران، خواسته‌های والیان اسلام به نام و در کردار مردم آشگار شده‌اند . اگر، پس از سرکوب شدن ایرانیان، آوای اندیشمندی از ایران برخاسته، یا با زبان سراینده‌ی آن بریده شده، یا در پیکر سروده‌ای به باد رفته است. بنابراین سخن از زاهدان، شیخان، ملایانی است که اندیشه‌ی سرکش مردم را مهار کرده و از آن مردم کوردلانی را پرورانده‌اند که در خودستیزی کلیدهای بهشت را می‌جویند. در دورنمای این مردمان هیچ آرمانی دیده نمی‌شود آنها زمانی در بدبختی جان می‌کنند و زمانی به امر خلیفه‌ی الله جان می‌بازند یا از دیگرکسان جان می‌ستانند . نمی‌توان به آسانی تاریخ نوشته شده‌ی مردمی را بررسی کرد که در گردباد ترس از سرشت خود جدا گشته و در بستر دروغ تخم کاشته است. چون کردارشان از انگیزه‌های آنها برنیامده است، همه‌ی بخش‌های هستی آنها با دروغ آلوده شده‌اند، به آسانی نمی‌توان بن‌مایه‌های روند اجتماعی آنها را شناسایی کرد. ولی می‌توان از دگرگونی‌های اجتماعی، که از کارکرد این مردم برخاسته‌اند، توان پایگاه‌های اسلامی و ناتوانی آزادیخواهان ایران را شناخت . برای اینکه بازده‌ی مبارزه‌ی مردم ایران را در راه آزادیخواهی مرور کنیم تنها از کنار برگ‌های تاریخ می‌گذریم و به نشانه‌هایی برخورد می‌کنیم که تابناک باشند. شاید در این زمان بتوانیم به بخشی از نادرستی‌های بینش خود پی‌ببریم . از جنبش‌های پراکنده‌ای که پیوسته در گوشه و کنار ایران، بر ضد حکمرانی عرب‌ها، زبانه کشیده‌اند، چشم می‌پوشیم چون رد پای آنها بیشتر در گفتارها آشکار می‌شود و به ژرفی چندان زمینه‌ای را دگرگون نساخته‌اند . اگر بازده‌ی تلاش و کارآیی ابومسلم خراسانی و توانایی خانواده‌ی برمکی را، در دوران عباسی، مرور کنیم به این نتیجه می‌رسیم که به کمک آنها دست بنی امیه از خلافت بریده و حکومت به دست بنی عباس سپرده و بر توان حکمرانی آنها افزده می‌شود. همه‌ی کازار این دلآوران ایرانی برای آرام ساختن جهادگران و بزرگ کردن نیروی آنها در کشور داری بوده است. در بینش آنها عرب برتر از ایرانی بشمار می‌آمده است و خود را در خدمتگزاری آنها سرفراز می‌پنداشتند . شاید آنها آن نیرو را نداشته‌اند که ایران را آزاد کنند ولی با این همه رزمندگی، که از خود نشان ‌داده‌اند، دستکم می‌توانستند باجگزار و خراجگزار خلیفه‌ی عباسی باشند نه خدمتگزار او. برآیند کار این رزمندگان این است که عرب‌ها از چادر نشینی به کاخ نشینی و از خلافت به سلطنت رسیده‌اند. این نشانه‌ی برده منشی در بینش است که برده‌ای آگاهانه به سود برده دار دیگری جانفشانی کند تا از برده دار خود آزاد و در خدمت دیگری گرفتار بماند. این نشانه‌ی خودباختگی است که سرکوب شدگان برای سربلندی و بزرگی‌ی مهاجمین کارزار کنند . در راه کوشایی این گونه کسان، که البته همه ایرانی نبوده‌اند، برخی از خلفای عباسی به این آگاهی پی‌برده‌اند که در کتاب‌های دیگران دانستنی‌های فراوانی پیدا می‌شوند. پس خلیفه‌ی زمان امر می‌کند که کتاب‌هایی را که می‌یابند، پیش از برگردانندن آن کتاب‌ها به زبان عربی، آنها را نسوزانند. ایرانیانی که در کار برگرداندن این کتاب‌ها گماشته شده بوده‌اند با راستکاری و درستکاری آشنایی نداشته‌اند. آنها کتاب‌هایی را، که به زبان پهلوی نگاشته شده بودند، تنها به زبان عربی ترجمه نمی‌کردند بلکه درون‌مایه‌ی کتاب‌ها را هم با بینش اسلامی و خواسته‌های خلیفه همآهنگ می‌ساخته‌اند و سپس بن‌نوشته‌ی پهلوی را نابود می‌کرده‌اند. در این راه ارزش‌ها و واژه‌هایی که مفهوم آنها در زبان عربی وجود نداشته‌اند معرب و به عربی صرف کرده‌اند. دروغوندی و دست‌برد آنها به گنجینه‌ی فرهنگ ایران نابخشودنی است و بازآوری‌ی این ارزش‌ها در خور توانایی ایرانیان امروز نیست . سامانیان ننگ موالی بودن و برتری‌ی عرب‌ها را نپذیرفته‌اند ولی سر از خدمت خلیفه هم برنتافته‌اند. آنها بیشتر از آنچه که از ایرانی بودن خود سخن رانده‌اند به مسلمان کردن نامسلمانان می‌پرداختند. پی‌آیند اسلام‌پروری آنها به مسلمان شدن قبیله‌هایی انجامیده است که دیرتر آنها را ترک نام نهاده‌اند. برخی از این قبیله‌ها از پس هم بر ایرانیان شوریده‌اند و باز هم ایرانیان به آنها سلطنت و کشور داری را آموخته‌اند و به خدمت آنها درآمده‌اند. این مهاجمین دیگر عرب نژاد نبوده‌اند و برخی حتا در آغاز اسلام را هم نمی‌شناختند. تنها انگیزه‌ای که خلیفه را به پشتبانی آنها وادار می‌کرد ایران ستیزی‌ی آنها بوده است. پی‌آیند اسلامزدگی‌ی ایرانیان در درازای تاریخ بر خاکساری خود در برابر مهاجمین و بر توانایی سرکوب کنندگان برای حکمرانی افزوده است . این که در نوشتارهای مردم ایران بیشتر از بی‌دادگری در دوران ساسانیان سخن رانده می‌شود نشانی از دادخواهی و بیزاری این مردم از ستمکاری نیست. چون همین مردم تا چند سدسال و هنوز هم از جنایات غزنویان به ویژه سلطان محمود به نیکی یاد می‌کنند. نشانه‌های بی‌دادگری‌ی ستوده شدگان غزنوی و سلجوقی را تنها می‌توان از کنایه‌های که در سروده‌ها پیش می‌آیند تصور کرد . فغان کاین لولیان شوخ و شیرین کار شهرآشوب چنان بردند صبر از دل << که ترکان خوان یغما را >> البته ستمکاری‌ها و یغماگری که بر مردم ایران، از سوی ترکان غزنوی و سلجوقی، فرود می‌آمده‌اند همگی در زیر بیرق اسلام و باهمکاری‌ی مسلمانان بوده‌اند. یعنی بخشی از مردم ایران مهاجمین بیگانه را، برای کشتار و غارت بخش دیگری از ایرانیان، یاری می‌داده‌اند تا روان اسلام از مساجد ایران دور نگردد . اگر اندکی به پیشرفت سلجوقیان، که بیشتر تمدن و کشورداری را از ایرانیان آموخته‌اند، بنگریم بر ما روشن می‌شود که مردم ما تا چه اندازه از خود بیگانه هستند . ایرانیان هر قبیله‌ای که از خاور ایران یورش می‌آورد "ترک" می‌خوانده‌اند. سلجوقیان که، خود را با نام قبیله‌های خود می‌شناختند، از گذار ایران به آسیای کوچک، سرزمین رومیان و یونایان، دست می‌یابند. تنها پدیده‌ای، که آنها را به گستردن حکومت عثمانی رسانید، پیوند آنها با یکدیگر بوده است. درست است که کشتار و غارت مردمان آسیای کوچک هم با نام اسلام انجام می‌شد ولی این پیوندی بود که آنها را نیرومند می‌کرد. آنها در یغماگری بر سرزمین‌های روم و یونان کهن دست یافته‌اند ولی امروز صاحب کشور "ترکیه" و ملیت و هویت ترک هستند . اکنون می‌بینیم آنها به سرزمینی که از آنها نبوده، به زبانی که کمترین واژه‌های آن از آنها است، به دینی که از عربها گرفته‌اند، به تاریخی که از خشم و ستمکاری و یغماگری نام گرفته است، به تمدنی که مردمان دیگر به آنها بخشیده‌اند افتخار می‌کنند. هر چه هست این مردمان در گرفتن و دارا شدن همآهنگی، همبستگی و یگانگی داشته‌اند و دارند . قبیله‌هایی، که ایرانیان آنها را ترک می‌خوانده‌اند، از راه ایران در آسیای کوچک برای خود سرزمینی، هویتی و فرهنگی ساخته‌اند که آنها را به هم پیوند داده است و آنها را در راه رسیدن به پیروزی یاری می‌کند. آنها در زمانی کمتر از هزار سال راهی را پشت سر نهاده‌اند که ایرانیان برای پیمودن آن به شش هزار سال زمان نیاز داشته‌اند. با این تفاوت که آنها برای هویتی که برای خود آفریده‌اند از اسلام، که مایه‌ی پیوند آنها بوده است، می‌گذرند ولی ایرانیان برای اسلام، که هستی‌ی آنها را به باد داده است، از هویت خود، که آنرا نمی‌شناسند، چشم پوشیده‌اند . سخن از کردار ایرانیان در پیروی از والیان اسلام بود که بیگانه ستایی را در بینش آنها آشگار می‌کند. بینش این مردم که در مساجد، پایگاه ایران ستیزان، رنگ می‌گیرد روشنگر رفتاری است که در برابر هجوم مغول‌ها داشته‌اند. این مردم با مغول‌ها به جنگ درافتادند چون مغول‌ها مسلمان نبوده‌اند، سرکوب شدند و مغول‌ها را بر خود حکمران کرده‌اند چون مسلمان و بیگانه پرست بوده‌اند. مردم مسلمان ایران از حکمرانی مغول‌ها بر خود ننگی نداشته ولی از حکمرانی‌ی کافران شرمنده بوده‌اند. چون حکمرانان مغول به اسلام گرویدند سخن به ستایش و دست به نوازش آنها دراز کرده‌اند و هر چه از دانش و هنر داشتند در اختیار آنها نهاده‌اند. اگر هنوز سخنی هم از ستمکاری‌ی چنگیز بر زبان رانده می‌شود برای این است که این ستمگر مسلمان نبوده تا مشروعیت ستمکاریش را از آخوند گرفته باشد. گرنه جنایت‌های که قبیله‌های پیش از مغول و پس از مغول‌ها بر ایرانیان وارد آورده‌اند کمتر، از جنایت‌های چنگیز، ننگین و شرم‌آور نیستند . ستمی که شاهان صفوی و قاجار بر ایران و ایرانی وارد کرده‌اند ننگی است که ایرانیان را شرمسار خواهد کرد. پدیده‌ای که روشنفکران و تاریخ نویسان را از نوشتن این ستمگری‌ها باز می‌دارد این است که همه‌ی این جنایات به پشتوانه‌ی اسلام و همیاری آخوندها به کار گرفته شده‌اند. چون در اسلام ایمان مردم به الله معیار سنجش است، کشور، ملیت، آزادی، انسانیت و هر پدیده‌ی پر ارزشی جدا از اسلام محکوم به نابودی است. از این روی آنها در هرزمانی کشتار مردم ایران را بدست بیگانگانی که مسلمان باشند مشروع می‌دانسته‌اند . بابی کشی، به خواست پیشوایان اسلام، بخشی از سرگرمی‌های مسلمانان در دوران پدربزرگان ما بوده است. کشتن بابی‌ها مشروع بوده و نیازی نیست که در مورد آن سخن رانده شود. کشتار بهایی‌یان را هم، که بخش کوچکی از زشتکاری‌های حکومت اسلامی است، باید بخشید و فراموش کرد. ولی هر ستمی که شاید ایرانیان پیش از اسلام کرده‌اند، چون نوشته‌های آنها را نابود کرده‌ایم، باید برای آنها داستانهای تاریخی ساخت و به نمایش گذاشت چون ما ایرانیان تاریخ خودمان را خیلی دوست داریم . والیان اسلام هزار سال بیشتر از ساسانیان بر ایرانیان حکومت کرده‌اند. ولی کاستی‌ها و بی‌دادگری‌های دوران ساسانی را هزار بار بیشتر از حکومت، ایران ستیزان، اسلامی می‌شنویم. گویی کشتار مزدکیان در زمان انوشیروان می‌تواند همه‌ی دروان فرمانروایی ساسانیان را سیاه ‌کند ولی کشتار مردمان سنی، زرتشتی، یهودی و مسیحی در دوران صفوی گردی بر قبای اسلام وارد نمی‌کند . شرط حکومت کردن بر ایرانیان تنها مسلمان بودن نیست بلکه آن مسلمانی می‌تواند بر ایرانیان حکمرانی کند که به کردار ایران ستیز باشد (ولایت فقیه هم از همین بینش است). می‌بینم که در درازای تاریخ هر ایرانی که به حکومت رسیده پایدار نمانده است زیرا او از سوی والیان اسلام به مرگ محکوم بوده است. یعقوب لیث، نادرشاه، کریم خان و رضاشاه اگر برتر از حکمرانان بیگانه نبوده‌اند بدتر از آنها هم نیستند. ولی هیچ یک از آنها به درستی از پشتیبانی‌ی آخوندها برخوردار نبوده‌ است. ایرانی تا آن اندازه از دیکتاتوری‌ی و خودکامگی رضاشاه سخن رانده است که انسان نا خودآگاه می‌پندارد که در دوران پیش از او دموکراسی در ایران گسترده بوده است. در جاییکه بی‌لیاقتی، ستمکاری، میهن فروشی، نادانی و ایران ستیزی‌ی خانهای قاجار آنچنان ننگین است که انگلیس نیازی نمی‌بیند که ایران را مستعمره‌ی خود سازد. این بی‌خبران نه مفهوم کشور و نه مفهوم حکومت را می‌دانسته‌اند ولی آخوندها آنها را سایه‌ی الله می‌خوانده‌اند . آیا محمدخان قاجار کمتر از رضاشاه یا محمد رضاشاه ستمگر و دیکتاتور بوده است که والیان اسلام سر در رکابش می‌ساییده‌اند. رضاشاه مسلمان بود و خود را کمربسته‌ی امام رضا می‌خواند و فرزندش را غلام رضا نام نهاده است. ولی نشانه‌های ایران دوستی در کردار و رفتار او آشگار بود. پسر رضاشاه هم که روضه خوانی و زیارت بازی را بیش از نیاز به جریان انداخته بود با این وجود پسند آخوندها نبوده است، چیزی که او را از پادشاهی برکنار ساخت ملیت او بود، او با همه‌ی کژروی و آسان پنداری‌های که داشت یک ایرانی بود که می‌خواست براساس سنت پیشینیان حکومت کند . اگر ما به دروغ بپذیریم، که مردم ایران از ستمکاری پهلوی به تنگ آمده بودند و انقلاب کرده‌اند، پس باید از خود بپرسیم: مردمی که از ستمکاری، اموییان، عباسیان، غزنویان، سلجوقیان، چنگیزیان، صفویان و قاجاریان، که جان آنها را به لب‌شان رسانیده بود، نتوانست آنها را از خواب بهشتی بیدار کند، پس چگونه ناگهان آگاهی یافتند که باید آخوند را بر پشت خود سوار کنند تا به خشم الله گرفتار نشوند. اگر این مردم خودآگاهی داشته‌اند پس چرا اکنون که بیشتر از زمان شاه به تنگ آمده‌اند انقلاب نمی‌کنند . حتا باید پذیرفت که اگر فشار کشورهای بیگانه نبود، برخی آخوندها فریب نمی‌خوردند، همان مشروطه هم، که به راستی باید آنرا مشروعه نامید، برپا نمی‌شد . شاید نابجا نباشد که برای یادآوری بپرسم: چرا آمریکا و انگلیس که با زور دیکتاتوری صدام را در عراق و طالبان را در افغانستان کنار زدند نمی‌توانند شیوه‌ی دموکراسی خود را، برای مردمی که هرگز استقلال و آزادی نداشته‌اند، پیاده کنند . در برگهای نوشته شده‌ی تاریخ نشانی از راستی دیده نمی‌شود در آنها، گزارشی نیست که با دروغ آلوده نشده‌ باشد. در تاریخ اسلامزدگان جنایات ستمکاران و جهادگران را واژگون جلوه داده‌اند. ولی جای پای این زشت‌کاری‌ها در رویدادهای پی در پی، که در پیش چشمانمان می‌گذرند، دیده می‌شوند و ما را به بن‌مایه‌های این پسماندگی‌های اجتماعی راهنمایی می‌کنند. آنچه را که می‌توان از این رویدادها فراگرفت این است که بررسی‌هایی که ایرانیان در اینگونه موارد کرده‌اند با کاستی، گمان‌زنی، پیش‌نوشته‌های دروغ، معیارهای سنجش نادرست همراه بوده‌اند. پس هیچگاه بر زمینه‌های کژی و پندارهای بی‌بنیاد نمی‌توان ساختاری راست و درست را بنا کرد . اگر مردم ایران از بی‌دادگری‌ی ساسانیان ناخواسته به ستمکاری‌ی مجاهدین اسلام تن در داده‌اند پس می‌باست از خشم تازیان به گرد، طاهریان، صفاریان، سامانیان و دیگر جنش‌های دادخواهی جمع می‌شدند. اگر مردم به خاطر خودکامگی که شاهان پهلوی داشته‌اند به خمینی پناه برده‌اند، پس چرا این مردم دادخواه از جور و ستم قاجار به رضاشاه پناه نیاورده‌اند، پس چرا اکنون، که از دیکتاتوری‌ی اسلامی به تنگ آمده‌اند، انقلاب نمی‌کنند. البته از میان این مردم ستمدیده جنبش‌های فراوانی برای دادخواهی و آزادیخواهی برخاسته‌اند ولی همگی یا در زمانی کوتاه در برابر خیانت‌کاران اسلامی شکست خورده‌اند یا سرانجام به گماشتگی‌ی میهن‌فروشان اسلامی درآمده‌اند . شیره سخن در این است که مجاهدین اسلامی ایرانیان را سرکوب کردند و عرب‌ها را بر آنها گماشتند تا به زور به اسلام ایمان بیاورند. آنها هر ساختمان خوبی را به مسجد تبدیل کردند و فقیه‌ی را بر ایرانیان، که موالی شده بودند، حاکم ساختند. با این شیوه متولیان اسلام توانسته‌اند که در زمانی کمتر از سی‌سد سال ایرانیان را از هویت خود جدا کنند و آنها را برای همیشه محکوم اوامر خود سازند. هنوز هم بیشتر مردم ایران، حتا برخی از روشنفکران، می‌پندارند که آخوندهای عمامه بسر، کسی که حلال و حرام، معصیت و مستحب، جهنم و جنت را می‌شناسد، انسانی است عالم. یعنی آنها آخوند نادانی را برای راهنمایی خود در اجتماع پذیرفته‌اند و حتا برخی از بی‌خردی گمان می‌برند که عمامه سیاه، کسی که سید است، انسان برتری است که حق باجگیری دارد . در هزار و چهارسد سال گذشته متوالیان اسلام چه از مدینه چه از بغداد چه از نجف و چه از قم بر مردم ایران خلافت کرده‌اند. حکومت‌های ایران یا بازوی دراز شده‌ی آنها بوده‌اند یا خاکسار و سرسپرده آنها. اگر هم کسانی بدون پیوند با متولیان اسلامی به حکومت دست یافته‌اند در زمان کوتاهی محکوم به شکست بوده‌اند . مردمی که بی هویت بشوند از هم پاشیده می‌شوند، آنها با یکدیگر پیوندی ندارند، نمی‌توان مفهوم واژه‌ی "مردم" را در مورد آنها بکار برد. چون مفهوم "مردم" از یگانگی آنها ست یعنی خوشه‌ای که از یک تخم روییده است. بسان دانه‌های ذرّت که به دور بن‌نهاد خود پیوسته‌اند و آنگاه که آنها را از یکدیگر جدا سازند و بر آتش به نهند، دیگر آن دانه‌ها هویت خود را ندارند، آنها میان تهی و نازا خواهند بود . پیروزی‌ی آزادیخواهان و روشن‌اندیشان، که با ستمکاری و پسماندگی‌ی حکومت اسلامی در پیکار هستند، بستگی به پیروزی آنها بر پایگاه اسلامفروشان دارد. تا زمانی که خلافت الله از سوی متولیان اسلام بر مردم ایران حکمفرما باشد هرگز آزادگان ایران نمی‌توانند در راستکاری و درست‌کرداری بر کشور خود فرمانروا بشوند . تا زمانی که بینش آگاه مردم در زندان ایمان گرفتار است، حکمرانی در ایران از پایگاه قم رنگ می‌گیرد، مردم ایران نمی‌توانند به آزادیخواهان بپیوندند چون آنها خودباخته و با هویت فرهنگی‌ی خود بیگانه‌اند . مردو آناهید

دریافت بازتاب از دیدگاه خوانندگان : MarduAnahid@yahoo.de

مسوولیت خاتمی در قتل سیرجانی

2006-09-02T13:12:00.000-04:00

دادنامه من سایه سیرجانی به جهانیان این است: خاتمی؛ سید محمد خاتمی قاتل پدرم است.

به قصد کشتن قلم او سالها جنایت و ظلم را بر او و خانواده اش رقم زد. حضور او در آمریکا یا هر کشوری که طبق قانون محاکمه جنایتکار سیستم قضایی اش استوار گشته امری است حتمی.من هم شاکی خصوصی چنین جنایتکاری هستم. نامه های پدر و آثار او گواهی دهنده در این دادگاه خواهد بود
سید محمد خاتمی، در آغازین روزهای هجوم جمهوری اسلامی به سرزمین ایران به انتخاب ولی فقیه "خمینی" به مقام مسوولیت سرپرستی موسسه کیهان رسید. همان موسسه ای که طی بیست و هفت سال با برنامه نابودی فرهنگ ایران به ترور آزادگان ایران پرداخت
نخستین سنگر اتهام زنی پرونده سازی و ترور شخصیت. ایجاد خفقان و کانالیزه کردن اخباربه منظور جاانداختن گام نخست انقلاب فرهنگی اشان. برای دست یابی به قدرت به اعدام ها پرداختند.این اعدام ها را تنها به وسیله تسلط بر افکار عمومی آن هم در محیط خفقان زده می توان به انجام رسانید. رادیو تلویزیون نابود گشته در دست ویرانگران ایران افتاد؛ دفاتر مجلات و روزنامه ها به آتش کشانیده شد تا تنها یک روزنامه کیهان دولتی و به تبعش اطلاعات دولت اسلامی گشته وظیفه پرونده سازی و مسموم کردن افکار عمومی را به عهده گیرند. دستگیری ها، اعدام ها وکشتاری که بیست و هفت سال است با استفاده از این ابزار حاکم گشته در محیط خفقان اجرا گشته و می شود. آقای خاتمی در دو زمینه بسیار مهم برای نظام جمهوری اسلامی به فعالیت پرداخت: نخست با به کنترل گرفتن موسسه کیهان و سپس با مقام وزارت ارشاد! یعنی نابودی نویسنده و هنرمند
محصول این هر دو دوره نابودی و کشتن آزادگان بود. آنانی که به بله قربان گویی این غارتگران و قاتلان نیافتادند. کافی است به کیهان سالهای پنجاه و هفت تا همین امروز روز نگاه کنید و نمونه پرونده سازی ها را برای ثبت در تاریخ هولوکاست ایرانی عبرت دنیا قرار دهید. نمونه تهمت زنی های تلویزیون جمهوری اسلامی ،کیهان هوایی و زمینی و البته دست آخر وزارت ارشاد اسلامی را نسبت به سعیدی سیرجانی ، از آغاز پرونده سازی تا رساندن خبر دروغ مرگ و دست درازی و نابودی کتابهایش را می توانید از بهمن پنجاه و هفت تا به همین امروز روز تعقیب نمایید
از آغازین روز این سیستم جمهوری اسلامی؛ بازوی پرونده سازی و اعتراف تراشی راه افتاد تا مجریان قتل به آسانی به نابودی آزادگان ایران بپردازند. سید محمد خاتمی این رسالت جمهوری اسلامی را تا بدین لحظه به انجام می رساند
خاتمی پس از موسسه کیهان و ایجاد سنتی سیستم پسند به مقام وزارت ارشاد نشست. یعنی کنترل افکار نویسندگان و هنرمندان. دوره ممنوع القلمی ممنوع التصویری ممنوع الصوت بودن و ممنوع الخروج و ممنوع القلم بودن رقم زده شد. مرز هم میان خودی و ناخودی با اعترافی قلمی و تصویری مشخص می گشت. نمونه ها بسیارند از قتل ایران دوستانی که به جوخه مرگ رفتند وضعیف النفسانی چون طبری که به خدمت سیستم شکنجه گر و قاتل اندیشه در آمدند. وزارت ارشاد و معارف اسلامی که پس از انقلاب فرهنگی سرپرستی توسعه جوخفقان و یک رنگ کردن قلم ها و گفته ها را داشت به فعالیت پرداخت. در لباس یک وزارتخانه و به سرپرستی سید محمد خاتمی خمیر کردن کتابهای سیرجانی و سهمیه بندی کاغذ و اختصاص آن به نشر گناه های کبیره در این دوره صورت پذیرفت. سیرجانی نویسنده ای که نوک تیز قلم را با بیان تاریخ و فرهنگ ایران بر جماعت دست دراز بر ایران و ایرانی نشانه رفته بود. او که شوردرس دادن را با هجوم جمهوری اسلامی به کنار نهاد؛ دانشگاهی که چکمه پوشان ریشو به سیلی زدن اساتید پرداخته اند و دانشجویان سوای خط امامی را به شلاق و اعدام کشانیدند و دست آخر به تصفیه دانشگاه ها و چتر سمی اختناق مرسوم به انقلاب فرهنگی. سیرجانی که راه ایستادن در مقابل این انسان ستیزان غارتگر را در نوشتن و بیان تاریخ ایران برای جوانان می دید. این وزارت ارشاد سید محمد خاتمی بود که با سیاست خمیر کردن کتابهایش و سهمیه بندی کاغذ نویسنده را با مرگ آثارش روبرو کرد. سیاستی که یا بایست خود دست به سانسور بزنی و با لعابی از تقیه سر ارادت به آستان جمهوری اسلامی بسایی یا اینکه قلم را ببوسی و بگذاری کنار
سیرجانی به نشر آثارش پرداخت. بیشتر و سریعتر نوشت. نگران بود کار امروز را فکر امروز را به فردا بسپارد. یادم است به تشویق دکتر محمد محمدی که کار تحقیقی بر تاریخ ایران را بایست به انجام می رسانید پرداخت: که زودتر به چاپ برسان اجل فرصت نخواهد داد
آخرین تیر ترکش سیرجانی دست یابی به ماشین چاپ بود. در مدت چهار ماه هفت کتاب را به تجدید چاپ و نشرش پرداخت. با گذاردن نامه ای به عنوان وصیت نامه در آغاز هر کتاب و با آوردن نامه های سرگشاده سالهای ایستادگی اش در آخر هر کتاب. نسخه ها برای فروش نبود و دوست ناشری: سعید نیاز کرمانی مسوول جلد کوبی این کتاب ها گشت. جرمی که در جمهوری اسلامی به زندان افتادن و دست آخر فلج گشتن او را رقم زد
ماه ها قبل از دستگیری سیرجانی؛ روش جالبی را دادگستری دیگر جا افتاده جمهوری اسلامی اجرا نمود. سیرجانی که علیه توهین ها عدم امکان چاپ و خمیر کردن آثار و آزار این سیستم که تنها به خود او و نوشته هایش محدود نمی شود و نیز دامن خانواده را نیز گرفته، کوتاه نیامده بارها و بارها نامه های سرگشاده پخش نموده می بایست به جزای این کارهایش می رسید. آخرین دعوی او که به روشن نمودن دست چاپخانه حوزه علمیه قم نیز می رسید با گسیل گشتن زنجیر بدستان شعار ده: سیرجانی سلمان رشدی ثانی مواجه شد.روش تهدیدها و نا دادگستری جمهوری اسلامی را در آخرین نامه سرگشاده او بخوانید. اینک دیگر تنها دادگاه انقلاب نبود دادگستری و حوزه علمیه قم هم به کار تخریب ارزش ها جا افتاده شده بودند. انتشارات حوزه البته علمیه که با نظارت و جواز وزارت ارشاد همراه و همدم است دست به انتشار " سیمای دو زن" و " ضحاک ماردوش" پرداخته بود . منتها نه کتاب اصلی! هر جا که دلشان خواسته بود حذف کرده بودند و تغییر داده بودند که بگویند این بیخودی می گوید کتابهایش ممنوع النشر است بفرما این هم کتابهایش در بازار
نکته ای که سیرجانی را به داشتن دستگاه چاپ در خانه و تایپ و صفحه بندی بیست ساعته در روز انداخته بود تهدید با لعاب خنده کذای سید محمد خاتمی بود. توبه و اعتراف نمودن و به سراط جمهوری اسلامی مستقیم شدن را می خواست با دیداری آن هم بدون عبا و عمامه رقم زند. جوابش تفی بود که با دیدن چهره سید محمد خاتمی ؛ سعیدی سیرجانی بر زمین انداخت که پدر مردک را دیدی؟ می خواهد مذاکره کند! تف به رویش، تف
نامه آخرین پدر به سخره گرفتن این نانظام دست دراز به هر پایه و نهادی است و اینکه در حکومت البته عدل اسلامی شکایت به دادگستری دیگر معنی ندارد
چند ماه نگذشت. به خانه ریختند. کتابها را هر چه کم و کسر داشتند بردند. فیشهای فرهنگ فارسی که آماده چاپ گشته بود را بردند. نوارهای صحبت به دکتر خانلری؛ دکتر بقایی و علی دشتی را بردند. هر چه سیرجانی دست نوشته داشت بردند. یک هفته نگذشت که آمدند و دنبال نسخه اول تاریخ بیداری ایرانیان بودند. می دانید چه شد؟ سیرجانی " مسلمان" اینان نشد.کشتندش. سید محمد خاتمی را رییس جمهور اعلام کردند. همان خودفروختگان قلمی جواز مجله گرفته را که به اعتراف گیری از دیگر نویسندگان آمده بودند روانه دنیای غرب کردند. این مرحله آخر انقلاب فرهنگی شان را دارند رقم می زنند. شش سال پس از کشتار سیرجانی البته مهاجرانی به یاد آبرو خریدن برای بازی دیگر سید محمد خاتمی افتاد. اگر در زمان حیات سیرجانی او را به راه خودمان نیاوردیم هنوز هم دیر نشده. می دانید چه کردند؟ کتابها را چاپ کردند بدون استفاده از آن آخرین نسخه ها. بدون در نظر گرفتن وصیت نامه چاپ گشته سیرجانی که از این به بعد هر کتابی هر نوشته ای از من چاپ شود بایست همراه این وصیت نامه باشد. همزمان به بزرگداشت گرفتن مردگان افتادند. دکتر محمد محمدی و کتابش که تیشه به ریشه این جماعت می زند را صبر کردند از دنیا رفت، بعد آمدند جایزه خاتمی برایش بدهند. چه تزویری از این بالاتر برای نابودی اندیشه و فکر ایرانی و جمهوری اسلامی ستیز. داشتند همین بساط را هم برای سیرجانی می چیدند. هر قطره خون او اشک دل من است. تا زنده ام جلوی این ریا خاتمی و خاتمی چیان ایستاده ام
تقلب اصلاحات به منظور بزک جنایتکار صورت گرفت و بس. پذیرش جنایتکاری که با دزدی عنوان گفتگوی تمدنها به بازی ادامه می دهد خواب دولتمردان را نشان می دهد. خاتمی به قصد نابود کردن فرهنگ و تمدن ایران به قتل نویسنده پرداخت. در مقابل به تولید انبوده مجیزگویان پرداخت تا ضربه نهایی را بر فرهنگ ایران بزند. دنیا بایست در مقابل این جنایتکار بایستد و او را به محاکمه کشاند
این کیفرخواستی است به دولتهایی که جنایت و محاکمه جنایتکار را سنگ بنای نظام خود می داند
این کیفرخواستی است که از دولتهای مدعو خاتمی می خواهد او را به محاکمه کشانند
این کیفرخواستی است که نادیده انگاشتن مسوولیت خاتمی در قتل سیرجانی؛ دستگیری های سالهای در قدرت بودن او را و کشتن آزادگان را شکست قاعده آمره حقوق می داند. سرزمین ایران تشنه اجرای عدالت است و جز این به آزادی نخواهد رسید
سایه سعیدی سیرجانی -دوم شهریور ماه

2006-08-02T01:27:00.000-04:00

اطلاعیه امیرانتظام در اعتراض به مرگ اکبر محمدی
به یاد همه یاران به خون غلتیده و هم بند از دست رفته ام، جمعه سیزدهم مرداد، ساعت هشت شب، شمعی ‏روشن نموده و دست های خود را به نشانه خشم و بیزاری از هیولای مرگ، مشت خواهم نمود. ‏
Tue / 01 08 2006 / 22:21بیست و هفت سال و بازهم خوناوین، این هیولای خون آشام، بار دیگر پنجه در جان مبارزی رنجور افکند. خاطرات تلخ سالهای زندان در ‏مقابل دیدگانم ورق می خورد. ‏پاییز پنجاه و هشت، سال اعدام های کور. من از پشت میله های زندان، نظاره گر خشم انقلاب بودم. نه ‏محاکمه ای، نه دفاعی، نه عدالتی. انقلاب منطق خودرا دنبال می کند. سال پنجاه و نه، سال رگبار و تک ‏تیرها، خواب را از چشمانم می رباید. سال شست، سال سیاه غلتیدن جوانان در خون سرخ خویش. سال رگبار ‏ها، سال توفان، سال دفن بی کفن ها. من می مانم و از تیرباران ها می گذرم تا با دلی پر از اندوه به سوگ ‏یاران بنشینم. سال شست و هفت، سال جنون هیولای چند سر، سال اعدام های انفجاری، سال گودال های ‏اوین، سال تولد خاوران در کابوس زمان. ‏سال های زیادی سپری می گردد و تیرباران هم بندانم در سکوت سنگین زمان از دید هموطنانم می گریزد. ‏ناگهان در قتل بانوی دلاور زهرا کاظمی، بغض ایران می ترکد. نوری بر تاریک خانه اوین می تابد. ناباورانه ‏امید بستم که این آخرین قربانی اوین باشد. سد افسوس که چنین نشد و اینک در تابستان هشتاد و پنج در سوگ ‏اکبرمحمدی، هم بند دیگری باید نشست. ‏چرا دماوند چنین خاموش ایستاده است. ‏به یاد همه یاران به خون غلتیده و هم بند از دست رفته ام، جمعه سیزدهم مرداد، ساعت هشت شب، شمعی ‏روشن نموده و دست های خود را به نشانه خشم و بیزاری از هیولای مرگ، مشت خواهم نمود. ‏تهران، دهم مرداد ۱۳۸٥‏عباس امیر انتظام ‏

2006-07-20T23:10:00.000-04:00

Read this article.
Iran’s Shadow Government in Lebanon
By Mehdi KhalajiJuly 19, 2006

2006-07-15T02:12:00.000-04:00

اميرانتظام: آزادی هزينه دارد

اميرانتظام در كنفرانس خبری ادوار تحكيم: پيشنهاد مشخص من اين است كه شورای امنيت به عنوان عاليترين مرجع اجرايی سازمان ملل به ملت ايران كمك كند تا با نظارت سازمان ملل، ملت ايران بتواند رفراندومی را برای انتخاب نوع حكومت انجام دهد.

2006-07-15T01:50:00.000-04:00

جایگاه روزنامه نگاران و نویسندگان در برابر خشونت، خشونت طلبان و جنگ افروزان

جایگاه روزنامه نگاران و نویسندگان در برابر خشونت، خشونت طلبان و جنگ افروزان
عیسی سحرخیز
• سالروز ۱۸ تیر را گرامی می داریم که در واقع چیزی نبود جز اعلام تجدیدحیات باند خشونت طلب در دست جریان ضد اصلاحات و باندی نظامی – امنیتی در دل یک حزب پادگانی که اکنون تحت رهبری آقای خامنه ای اداره کشور را به عهده گرفته است ...
اخبار روز: www.iran-chabar.de آدينه ۲٣ تير ۱٣٨۵ - ۱۴ ژوئيه ۲۰۰۶
* برگرفته از سخنرانی ارائه شده در جبهه مشارکت مرکز شیراز

به نام خداوند جان و خرد

قلم توتم قبیله من است، روح "ما" در آن یکی شده است، "ما" در آن بهم آمیخته ایم، با هم زندگی می کنیم و به یکدیگر می رسیم ...... قلم توتم من است، او نمی گذارد که فراموش کنم، که فراموش شوم، که با شب خو کنم، که از آفتاب نگویم، که دیروزم را از یاد ببرم، که فردا را به یاد نیارم، که از "انتظار" چشم پوشم، که تسلیم شوم، نومید شوم، به خوشبختی رو کنم، به تسلیم خو کنم، که ...!* با گرامی داشت یاد و خاطره دانشجویانی که در حوادث کوی دانشگاه و خوابگاه طرشت مظلومانه مورد تهاجم چماق به دستان و باندهای محفلی قرار گرفتند و همچنین دانشجویان زندانی که هنوز بسیاری از آنان دربند هستند،همچنین با اعلام همدردی با خانواده آنان و به ویژه سه زندانی اخیر موسوی خوئینی، جهانبگلو و اصانلو که اکنون به ابتکار دوست عزیزم آقای اکبر گنجی تلاشی گسترده در داخل و خارج ایران برای رساندن صدای مظلومیت آنان و نشان دادن نقض گسترده حقوق بشر در کشور آغاز شده است، سالروز ۱٨ تیر را گرامی می داریم که در واقع چیزی نبود جز اعلام تجدیدحیات باند خشونت طلب در دست جریان ضد اصلاحات و باندی نظامی – امنیتی در دل یک حزب پادگانی که اکنون تحت رهبری آقای خامنه ای اداره کشور را به عهده گرفته است. همانگونه که پیش از این هشدار داده بودیم، باید توجه داشته باشیم که آنچه اکنون در کشور جریان دارد حاکمیت مطلقه یک فرد بیشتر نیست و دیگران، چه در دولت تزئینی، چه در مجلس فرمایشی، و چه در قوه قضائیه تحت امر، چیزی نیستند جز معاونانی فرمانبردار و در واقع عروسک های خیمه شب بازی که دست ها و پاهایشان با نخ های نامرئی به حرکت درمی آید و برنامه ها و نقشه های بازیگر پس پرده را اجرا می کنند و دیگر هیچ .وقتی ما صحبت از خشونت می کنیم و نقش رسانه و روزنامه نگار باید ببینیم صحبت از کدام روزنامه نگار است و کدام رسانه. و اصولا در کشوری که آزادی بیان و قلم به صورت گسترده نقض می شود، سانسور و خودسانسوری در مطبوعات حرف اول را می زند و دادگاه ها فرمایشی است و هیات منصفه نه بیان دیدگاه افکار عمومی بلکه بازیچه حاکمان و آن ابرفرمانده پشت پرده، می توان چیزی نوشت و منتشر کرد و به اصطلاح به "رسالت مطبوعات" عمل کرد. و اصولا زمانی که هسته اصلی خشونت گرا حاکمیت را به دست گرفته و هر صدای مخالفی را در حلقوم خفه می کند و صدای پای فاشیسم از هرگوشه ای به گوش می رسد، می توان از مطبوعات و روزنامه نگاران خواست که خشونت را نفی و خشونت گرایان را معرفی و رسوا کنند. واقعیت این ست که وقتی خشونت نهادینه شد و خشونت گرایان بر مسند قدرت سوار، آن گاه تعریف ما از خشونت و رسانه تعریف دیگری خواهد بود و گزینش و بکارگیری روش ها و شیوه های جدید ضرورت می یابد .البته این امر مشروط به این است که همچون مرحوم دکترعلی شریعتی که یادش گرامی باد به قلم و نقش و رسالت آن ایمان داشته باشیم و چون او تعهد کرده باشیم که حتی دراین شرایط خاص خفقان زا "با شب خو نکنیم، از آفتاب بگوئیم، امید به فرداهای روشن داشته باشیم؛ در هیچ شرایطی خسته نشویم، نومید نشویم، به خوشبختی ظاهری رو نکنیم و به تسلیم شدن خو .چندی پیش وقتی دوست خبرنگاری پس از شکست تیم فوتبال ایران در روزنامه شرق سرمقاله ای نوشت و اعتراف به خیانت کرد، در پاسخ ایشان و همکاران همفکر ایشان یادداشتی نوشتم. همانگونه که پیش بینی می کردم این یادداشت در فضای سانسور و خودسانسوری حاکم بر مطبوعات کشور امکان و اجازه انتشار نیافت و تنها اندک افرادی که دسترسی به اینترنت دارند و می توانند از طریق فیلترشکن به همه سایت های خبری مراجعه کنند آن را دیدند و خواندند. نمی دانم چند نفر از شما در میان آنان است .اجازه دهید برای روشن شدن بحثم در مورد وظیفه مطبوعات و روزنامه نگاری مستقل و آزاد، آن نوع روزنامه نگاری که می تواند مبلغ نفی خشونت در داخل و جنگ در خارج و منادی صلح طلبی در جهان باشد بخش هایی از مقاله "کی خیانت کرد؟" را با هم مرور کنیم ." روزنامه شرق ...سرمقاله ای نوشته است با عنوان "خیانت ما"، و با عنوان دقیقتر "خیانت ما روزنامه نگاران و مطبوعاتی ها". اما روشن نکرده است که خیانت کدام "ما"، آیا همه ی ما، یا تنها آنانی که تن به سانسور و خودسانسوری داده اند؟ نه تنها در عرصه ورزش، که در همه عرصه ها و از همه مهمتر در عرصه سیاست و حکومت داری .مهم نیست که عنوان مطلب را چگونه بخوانیم و تلفظ کنیم. فرق نمی کند که "کی" باشد یا "کی". به هر حال "کسی" بوده و از "زمانی" این "خیانت" اتفاق افتاده است. مردم هم آموخته اند که باید چشم بر بسیاری از "خیانت ها" ببندند، تا روز موعود. و طبیعی است که آنان این بار به خوبی آگاهند که در این میان نباید "دیواری کوتاهتر از دیوار روزنامه نگار پیدا کنند". بهای آخرین "خطا"ی آنان بسته شدن یک روزنامه بود و بازداشت و زندانی شدن دو روزنامه نگار بیگناه. اکنون، تاوان این "خطا" را جوانان بی گناهی می دهند که برای فرار از روزنامه نگاری سیاسی و اجتماعی، دل به طنز و شوخی بسته بودند و به جای کشیدن کاریکاتور "انسان"، "حیوان" را سوژه قلم خود کرده بودند. همانانی که اکنون همچون همکاران گذشته خود که یا قلم به زمین گذارده، یا جلای وطن کرده و رنج زندگی در غربت را می کشند، زیر فشارهای جانکاه بازجویی و بازداشت چاره کار را "سر کوبیدن به بدنه سخت چهاردیواری زندان" یافته اند و یا مجبورند برای رضایت بازجو، داستان بافی کرده و از میزان و منبع "دلار" دریافتی بنویسند !اگر آنان تحت فشار "بازجو" هستند، این سو نیز همکارانی تحت فشار "وجدان" قرار دارند و "پاسخگویی به ملت". و البته هنوز بسیاری که حتی به این نقطه نرسیده اند و غم "نان گرم" دارند و "آب یخ"، و "بقای روزنامه" به هر قیمت. حتی به بهای رایگان فروختن قلم و تن به سانسور و خودسانسوری دادن، با بهانه و بی بهانه .این "کی" همه ما هستیم، همه ما "خطاکاران" و "خیانت پیشگان". همه ما که "رسالت مطبوعات" و " ارزش قلم" را به لقمه نان گرمی و جرعه آب سردی فروخته ایم و چشم بر خطاهای بزرگ "مربیان" بسته ایم، نه در "زمین کوچک فوتبال" که در "میدان بزرگ بازی حکومت". آیا آن زمان که خطر "خونریزی و جنگ" را در پشت مرزها، و "تحریم و فقر" را در درون خانه هامان دیدیم باز قلم برداشته و جسارت به خرج داده و تیتر خواهیم زد؛ "خیانت ما"؟این "کی" به بلندای تاریخ است و اولین باری که قلم مزدور "زر و زور و تزویر" شد، و استمرار آن تا امروز و تا فرداها. تا زمانی که "سانسور" و "خودسانسوری" را به هزار بهانه توجیه می کنیم، تا به بهانه ای "غم نان" نداشته باشیم و یا "ترس زندان ".من هم چون آن همکارمان این پرسش را مطرح کنم که "مگر مربی تیمت را نمی شناختی – و نمی شناسی- عزیزم؟ مگر نمی دانستی ...".نه تتها باید بپذیریم که "ما به رسالت خودمان خوب عمل نکردیم"، بلکه باید به همان ملتی – ملت ایران، همه ایرانیان- که در حقشان خیانت کردیم، تعهد بسپاریم که دیگربار در آینده "خیانت" نخواهیم کرد، تن به ذلت سانسور و خودسانسوری نخواهیم داد و "حقیقت" را به خاطر منافع و مصالح دیگران به مسلخ نخواهیم فرستاد و قلم هایمان را ارزان- و گاه رایگان - نخواهیم فروخت. بعید است که دیگر بار و در مسائلی مهمتر و حیاتی تر، ملت ایران خیانت ما را بپذیرد ." اجازه دهید باز برای روشن تر شدن موضوع به مطلب دیگری اشاره می کنم. از دوستان می خواهم که در ارتباط با این بحث اگر فرصت شد و توانستند شماره سوم ماهنامه آفتاب - بهمن و اسفند ۷۹- را بیابند و تحلیل دوست عزیزمان دکتر هاشم آقاجری را در مورد خشونت مطالعه کنند و بدانند که در این کشور نوشتن از خشونت و نفی خشونت سال هاست که جرم است و مستحق مجازات. و حتی تخفیف بردار هم نیست؛ همانگونه که حتما خبرش را در مورد نظر هیات منصفه دادگاه مجله آفتاب شنیده یا خوانده اید. اجازه دهید برای روشن شدن موضوع باز بخش هایی از دفاعیه ام را در دادگاه در مورد این مصاحبه بخوانم، دفاعیه ای که به دلیل وجود سانسور اجازه انتشار نیافته است . "... از نظر روانشناختی مرگ عالی ترین نماد تنهایی و ناتوانی انسان است. ولی همین پدیده مرگ وقتی درگروه و به صورت دسته جمعی مطرح می شود دیگر مضمون تنهایی و درنتیجه ناتوانی خارجی می شود و حتی می تواند تبدیل شود به مظهر توانایی و شجاعت. به همین دلیل گاه افرادی که به هیچ وجه در تفرد خودشان نمی توانند با مرگ رو به رو شوند، وقتی در بستر یک حرکت دسته جمعی قرار می گیرند به سادگی به استقبال مرگ می روند، کشته می شوند و می کشند. این وضعیت مخصوصا در جنبش های فاشیستی به اوج خود می رسد. یعنی اساسا مرگ طلبی بیش از یک وسیله به هدف تبدیل می شود. البته در جمهوری اسلامی هم برخی کوشیده اند از مفهموم شهادت تفسیری به دست دهند که شهادت تبدیل به عنصری در خدمت ماشین تولید خشونت و سرکوب شود. کما اینکه در دادگاه آقای حجاریان دیدید که عناصر رده پائین که مومنانه دست به خشونت و آدمکشی می زنند اول مسئله مرگ را برای خودشان حل می کنند و بعد به راحتی حاضرند مرگ را علیه دیگری اعمال کنند. در حالی که فلسفه شهادت – در اسلام- چیز دیگری است و با مرگ سیاه فاشیستی تفاوت ماهوی دارد. شهادت عبارت از حل مسئله مرگ و آزادی و کرامت انسانی به سود آزادی و کرامت انسان است، یعنی شهادت، آمادگی برای زمانی است که دشمن بخواهد انسان را یا تسلیم مرگ کند یا تسلیم ذلت و دست شستن از آرمان های انسانی ..."" اما در جنبش های بنیادگرایانه، فاشیستی، شهادت به هدف تبدیل می شود: هدفی که در عین حال نقش وسیله ای هم برای سرکوب پیدا می کند. در همین گفتمان مذهبی که در سال های اخیر توسط برخی سخن گویان مذهبی تولید و تکثیر می شود شما می بینید که شهادت می شود برنهاد دموکراسی و گفتگو و اندیشه. یعنی علنا برخی وعاظ و متفلسفان مذهبی در جامعه ما می گویند ما حاضریم در مقابل اراده اکثریت ملت و اندیشه و گفتار کنش های ارتباطی و کلامی و نقد و بررسی خون بریزیم و خون بدهیم و شهید شویم. حال آنکه شهادتی که امام حسین به استقبالش رفت شهادت در مقابل منطق گفتگو و مباحثه آزاد نبود، بلکه شهادت در مقابل زور عریان و سرکوب اجبارآمیزی بود که می گفت یا باید تن بدهی و به قدرت نامشروع من تسلیم شوی یا آماده مرگ باشی ." اکنون جریان خشونت طلب نه در داخل، بلکه در عرصه جهانی نیز در تلاش است که ایران و ملت ما را در ورطه ی یک جنگ ناخواسته قرار دهد. جریان حاکم با خامی و بی تجربگی- اگر نخواهیم نام خیانت بر آن نهیم- دست به اقدام هایی زده، روش های را برگزیده که تمهیدات لازم برای یک اجماع بین المللی علیه ایران و منافع ملی کشور فراهم کرده است. مسلم بدانید که این جریان در شرایط بحرانی کنونی که حتی تحمل یک نقد ساده اقتصادی در مورد گرانی و تورم را ندارد و نمی تواند تحمل کند که ۵۰ نفر از استادان شاخص دانشگاه های مختلف، نظر خود را در مورد خط مشی ها و برنامه های غلط و نامناسب بکاررفته منتشر کنند، حتما اجازه نخواهد داد که مطبوعات و روزنامه نگاران و روشنفکران متعهد به رسالت ملی خود عمل کنند و علیه خشونت طلبان بنویسند و جنگ افروزان .اما واقعیت این است که حیطه ی کار قلم و نویسنده گسترده است، اگر روزنامه نبود به کتاب روی آورده می شود و اگر اجازه انتشار کتاب داده نشد، فضای اینترنتی عرصه فعالیت قرار می گیرد. اگر روزنامه نگار و نویسنده نتوانستند حرف خود را در قالب خبر و گزارش بزنند به روش های دیگر روی می آورند و به ایفای تعهد و وظایف خود نسبت به ملت می پردازند. اکنون، همانند دیگر دوران حاکم شدن خفقان و سانسور گویا دارد روش ها و راه های جدیدی ابداع می شود. یکی از آن ها نوشتن خاطرات آن دوران به صورت رمان و داستان کوتاه است. اجازه دهید با هم تکه هایی از دو نمونه از این داستان ها در مورد جنبش دانشجویی و حوادث خونین کوی دانشگاه و حمله به خوابگاه طرشت را مرور کنیم .نویسنده که نامش را فراموش کرده ام در بازخوانی حوادث تجمع زنان در میدان هفت تیر که به دستگیری دوست عزیزمان و بازداشت طولانی نماینده شجاع تهران در مجلس ششم؛ آقای موسوی خوئینی انجامید، در داستانی به نام "گویا، امروز روز دیگری است" پس پرده حوادث ۱٨ تیر را از زبان یک عکاس و یک روزنامه نگار سابق چنین بیان می کند : - یک دوستی می گفت، اجازه نمی دن تا تجمع شکل بگیره، خیلی زودتر از اون ساعت، سرکوب و پراکنده کردن افراد با زور و کتک شروع می شه.- مث اینکه تو هم حسابی باور کردی. زمین رو ول کردی، هوایی شدی. مث چند سال پیش، شلوغ بازی ها و آتش بازی های بعد از ۱٨تیر. یادته چه عکس هایی از رو اون پشت بوم گرفتی؟ من هم چه گزارش هایی نوشتم. شب تا صبح از ذوق سوژه و خبرهای فرداش نمی خوابیدم. یادته، کلافه داد می زدی، این قدر قلت و واقلت نزن، بگیر بخواب؟- خب، آره. پریشب یکی رو احضار کردند، مجبور شد دیروز بره دادگاه. دو تا دیگه رو هم واسه ی امروز صبح احضار کرده بودند دادگاه انقلاب .- یعنی، می ریم که یه بازی مث اون روزا رو داشته باشیم؟ چقدر دلم لک زده برا اون روزا .- تو جزو اونایی بودی که می گفتی، و نوشتی که آتیش زدن ها کار خودشونه. ساختمون ها رو به آتیش می کشیدند و در می رفتند، غیب می شدند. هیچکس نتونست ازشون عکسی بگیره، مث جن بودند و بسم الله. خبر تخریب و آتش زدن می اومد تا می رسیدم به محل، جا تر بود و بچه نبود. دانشجوها جاهای دیگه بودند و اونا جاهای خاص. بازی رو خوب تمومم کردند .- کوچه بالایی اینجا یادته؟ بغل مسجد؟ پائین دفتر روزنامه؟ اون روز که ما رو فرستادند تا از ریش های تراشیده، کپه شده یه گوشه عکس بگیریم. تو هم از ماجراهای حاشیه ش گزارش کردی، اما کسی جرات نکرد چاپ کنه. چقدر جوونای ریش تراشیده از مسجد می اومدند بیرون. جالب بود، نه؟ اتوبوس ها و مینی بوس ها پشت هم از شهرستان های اطراف می رسیدند، پر از جوونای ریشو. بعد دیدیم به جای اونا، کلی پسرهای شیک و پیک از مسجد می آن بیرون، حتی با تی شرت و آستین های کوتاه. یادته؟ کپه ریش های پشت مسجد رو که دیدیم چقدر خندیدیم .- آره، یکی از اونا رو نشون دادی و با خنده گفتی شوهر آینده ت از راه رسید. چه ژلی به سرش مالیده بود. خدا خفت نکنه. خندیدی و گفتی فکر می کنه گل گیوه ست. یارو که چپ چپ نگامون کرد، حساب کار دستمون اومد، فهمیدیم که تنها ظاهرشون عوض شده . نویسنده در داستان دیگری که با عنوان "مطمئن باش، در گزارشم خواهم نوشت" که در بخش هنر و ادبیات بعضی از سایت های خبری انتشار یافته، این بار حادثه حمله به خوابگاه طرشت را سوژه کار خود قرار داده است. من تنها بخشی از آن را می خوانم و اگر توانستید و حوصله داشتید متن کامل هر دو داستان را سرفرصت مطالعه کنید : لباس رسمی برای رفتن به دادگاه، کت و شلوار، حضور بدون دغدغه و بخار برآمده از لیوان چای داغ، تله فریبی شد جلوی پای دیگری. و جذب سوژه‌ای .ـ ببخشید برادر، تا کی می‌خواین ما رو اینجا نگاه دارین. باور کنین، به خدا بسیجی هستم. ازمون خواستن که با ضدانقلاب برخورد کنیم. ما هم ریختیم سرشون و تا جان داشتند، زدیمشون. خود حاج سعید هم با ما بود، رهبر تیم مون. از دوشب قبل، تو مسجد به ما آماده باش داده بود و خودش رفته بود پی جور کردن وسائل و موتور. حالا در عوض اینکه بهمون پاداش بدین، مث اون دفعه، سه چهار سال پیش، حالا مارو گرفتین، نگه مون داشتین اینجا و هی می زنین تو سرمون !دور و برش را نگاه کرد. نیمکت خالی بود. سرش را بالا گرفت به سمت پسربچه تازه بالغ، با ریش های تنک نورسته و سبیل هایی تازه سبز شده بر پشت آن لب های درشت. لبانش خندید و استفهام چشمانش بیشتر شد. رد نگاهش را گرفت، اما جز خیرگی مانده بر روی صورت خود چیزی ندید. روی نیمکت جا به جا شد، چشمانش گردید به سمت اتاقک انگشت نگاری. نفر آخر داشت انگشتانش را یک به یک بر روی صفحه سیاه چرخش می داد و می چسباند به کاغذ سفید پیش رو .- ببخشید برادر، جواب ما رو نمی خواین بدین؟شیطنت، زیر پوست، قلقکش می داد. به شیطان و وسوسه های درون جامانده از درون جوانی، لعنت فرستاد. اما در برابر کنجکاوی حرفه ای کم آورد. دو به شک بود که بازی را شروع کند یا نه. باز نگاهش را به سمت اتاقک های ماموران چرخاند. همه سرشان به کارشان گرم بود. صدای چرخش نوار درون جمجمه اش به درون گوش هایش ریخت. ضبط صوت روشن شده بود و آماده. ناخوداگاه دست راستش به طرف جیب بغل سمت چپ کتش رفت، درونش را کاوید، بدون خودکار لغزید جای اولش. از خیر کاغذ هم گذشت. به صورت جوانک لبخند زد، و اشاره با دست به گوشه ی خالی نیمکت. زیر چشمی نگاهی انداخت به درون اتاقک ها و ماموران یونیفورم پوش. جویده پرسید: "مشکلت چیست برادر؟" جوان خوشحال لبخند زد، گویی کلمه رمزی شنیده بود. خودش را جلوتر کشید، نشست وسط نیمکت. انگشت سبابه اش را به روی لبانش گذاشت و آهسته گفت: "تعریف کن ببینم چی شده برادر، چرا هنوز نگه تان داشته اند، آزادتون نمی کنند؟" جوانک جا به جا شد و نزدیکتر. زانو به زانویش نشست. با صدای خفه ای شروع کرد به گلایه و دردل. حس کرد که نقشش را خوب بازی کرده است. شاید هم آن جوان خیلی بی‌تجربه بود و ساده، و یا بی‌تاب آزاد شدن سریع از زندان. گویا فریفته ی همدلی برخی از ماموران، خوش بین به تکرار ماجرای چند سال پیش .ـ اون دفعه هم منو گرفتن. ولی، بخدا همون شب اول همه مون رو آزاد کردن. فقط چند نفری تا ظهر فرداش موندند. برادر، حالا یه هفته ای می شه که اینجائیم، بی دلیل. نمی دونم چرا ولمون نمی کنن که بریم. مگه وضع با چهار سال پیش چه فرقی کرده؟ اینا که ضدانقلابی ترهم بودند. تازه همه که دانشجو نبودند، کلی سوسول هم با ماشین اومده بودند، البته قبول دارم که مردم عادی هم بودند، غیر از دادن شعار، چراغای ماشیناشون روشن کرده بودند، با بوق ماشین هاشون اعصابمون رو خراب کرده بودند، صدای موتورامون گم شده بود لای اون بوق ها. تازه می گفتند که تو بعضی خیابونا، زنا و دخترا روسری هاشون رو هم برداشتن و رفتن رو سقف ماشینا، شروع کردن به نوار گذاشتن و زدن و رقصیدن. حالا نرقص کی برقص .ـ جرمت چیه؟ چی کار کردی باز؟ـ من، حزو تیم حمله به خوابگاه بودم. تازه سعید رو ول‌کردن، اما چسبیدن به ما چند تا. اون ما رو سازماندهی کرد و اون شب کشوند به اونجا. خودش با اومدن مامورا، از دیوار پرید و فلنگ رو بست و در رفت. بی معرفت، ماها رو گذاشت به امان خدا، انداخت تو هچل. هرچی به این دوستا و همکارای شما می‌گیم، والا به خدا ما بسیجی هستیم، باور نمی‌کنن. یعنی باور که می‌کنن. کارتامون رو دیدن. می‌گن غلط کردین خوابگاه دانشجوها رو داغون کردین. ریختین تو خیابونا، با تیزی و زنجیر جونای مردم رو به قصد کشت زدین .ـ مگه دروغ می گن؟ چرا اونطور وحشیانه، مث قوم مغول، نصفه شبی ریختید و حتی تو خواب، تارومارشون کردید؟ اونا که جزو تظاهرات کننده ها نبودند .ـ آخه یه دستور نظامی بود. گفتند که دانشجوها در رفته اند و تو اون خوابگاه ها قایم شدن، برین سراغ اونا. سعید رهبر تیم بود. واسه‌مون از شب قبل بی‌سیم و قمه و زنجیر و اسپری و باتوم آورده بود. تو خوابگاه، خودش یا علی و یا زهرا می‌گفت و حمله می‌کرد. من خودم دیدم که با قمه زد تو فرق سر یک دانشجو، نمی دونین که چه خونی فواره زد از وسط سرش بیرون. یاد فواره های میدون ولی عصر افتادم، به بچه ها گفتم، کلی حال کردیم و خندیدیم. ولی حالا خودش آزاده و ما زندونی. من تنها چند تا از اون بی‌دین‌های ضدانقلاب رو با چماق و زنجیر زدم. نمی دونم حالا چرا خودش در رفته و ما رو اینجا بی کس و بی‌پناه ول کرده. اونایی که اون دفعه، سه چهار سال پیش، ولمون کرده بودند، گاهی، بعضی شون آشنایی می‌دن، اما کاری واسه‌ی آزادی مون نمی‌کنن. یکی شون صبحی ازم خواست که بیام اینجا، اون رو ببینم. اما نمی دونم چرا تا حالا پیداش نشده. حالا، خدا شما رو رسونده. حامد شما رو دید و به من نشون داد. تورو خدا، به جون هرکی که دوست دارین، شما یه سفارشی بکنین که ما رو زودتر آزاد کنن، بچه ها می گفتند که شما اومدین اینجا واسه ی سرکشی و بازرسی .با سر به جوانک اشاره کرد که بلند شود و برود. هاج و واج نگاهش کرد. دستش را آهسته گذاشت پشت کمرش، فشار آورد که خود را از روی نیمکت بلند کند. نیم خیز که شد، با صدای خفه ای به او گفت: "مطمئن باش، در گزارشم خواهم نوشت، تو نگران نباش. همه یک روزی آزاد خواهند شد". نگاهی انداخت به درون اتاقک. نفر آخری داشت سیاهی انگشتانش را با متقالی تیره و چرک پاک می کرد. آماده می شد برای رفتن به اتاقک بغلی، نشستن روی صندلی، رو به دوربین عکاسی کامپیوتری .داشت فراموش می کرد که کجاست و خود زندانی. سوژه ای که یافته بود حسابی شارژش کرده بود. " اگه اینجوری پیش بره، بهتره بگم دیرتر واسم وثیقه بذارن. کلی چیز دستگیرم می شه". کسی در درونش نجوا کرد: "نکنه با خنده و چشمک اون بابا، حرف های این جوونک، فکر کردی که رسیدی به یه هتل درست حسابی." ماجرا را با شوخی برگزار کرد: "هتل بودن که هتله، اما یک هتل بی‌ستاره در شمال شهر تهران. در همسایگی هتل آزادی و استقلال." خنده از لبانش محو شد، یاد دوران انقلاب افتاد و فتح پادگان ها و زندان ها." چه شعارهای زیبایی، اما اکنون تنها نشسته بر تارک هتل‌های پنج‌ستاره ، وجود این جوان ها، هرکدام به نوعی بیانگر بود و نبود آزادی. یک گروه محروم از حق اعتراض، جمعی آزاد برای مسلح شدن به هر ابزاری، برای تحمیل خفقان، سرکوب مخالفان ".با اشاره دست آن دوست، از نیمکت برخاست، به درون اتاقک قدم گذاشت، کتش را کند، کف دستانش را بر صفحه مملو از جوهر مشکی نشاند، انگشتانش را چرخاند، با صدایی خفه پرسید: "مطمئنی که می تونی من رو بفرستی پیش اکبر؟" او هم نگاهی انداخت به اتاقک شیشه ای کناری. مسئول عکاسی داشت اطلاعات پرونده او را در کامپیوتر وارد می کرد. نشان داد که دارد کمکش می کند که جوهر سیاه خوب بر کف دستانش بنشیند. صورت را نزدیکتر آورد. هرم برآمده از دهانش ریخت روی صورتش. فشار روی دستانش را بیشتر کرد و خودش را نزدیکتر. دست راستش را برداشت و گذاشت روی کاغذ روبرو. "نشد. مسئول ندامتگاه گفت: صلاح نیست این دوتا روزنامه نگار رو تو این شرایط تو یه بند قرار بدیم. اما، قبول کرد که امشب تو رو بفرسته ندامتگاه بغلی. فردا صبح به یکی از دوستام می گم که کارت رو جور کنه همونجا، تو ندامتگاه بغلی بمونی. جاش خوبه، مسیر رفت و آمد و در ورود و خروج هر دو ندامتگاه یکی یه، مشترکه." انگشت کوچک دست راست را هم چرخاند روی کاغذ. دست راست را رها کرد، دست چپ را کشید جلو و گذاشت روی کاغذ. انگشت سبابه را گرفت میان انگشتانش. " اونجا، یه سرباز وظیفه هست. دم اون رو خوب ببین. ازش بخواه که وقت ملاقات دوستت رو بهت خبر بده. بعد برو تو حیاط ، به بهانه بازی یا قدم زدن. فرصت پیش می آد که وقت رفتن یا برگشتن، یواشکی همدیگه رو ببینین. چند کلمه ای گب بزنین. اونا از یک اتاقک شیشه ای، همه رو تو حیاط زیر نظر دارن. پس وقت زیادی ندارین. از خیر سلام وعلیک بگذرین. حرف های مهمترتون رو اول بزنین. حتما خیلی چیزا داره که واست بگه. اگه زود متوجه شما شدن. وقت نبود، بقیه چیزها رو ول کن، از ماجرای اون زن خبرنگار کانادایی حتما بپرس ."متقال خیس قیرگون زبر را چرخاند دور سیاهی های انگشتانش. مچاله کرد وسط کف دو دستانش. رهایش کرد روی میز. "خیلی لطف کردی، فراموش نخواهم کرد". کتش را برداشت، رفت طرف اتاقک بغلی، صندلی را جابجا کرد، نشست روبروی دوربین. خیره شد به درون عدسی. خنده اش گرفت. "بگو چیز. نه، نه، بگو هلو". افسر با صدای خنده، سرش را از پشت صفحه مونیتور به سمت چپ کشاند، با تعجب نگاهی به او انداخت، باز مشغول شد به تنظیم چهره اش بر روی کارت کامپیوتری. صورتش از درون کادر دوربین و جلوی چشمان افسر محو شد. جای آن را یک مشت موی سیاه گرفت. چمانش خیره شده شد به جوانک، خنده اش پخش شد به روی صورت او در بیرون اتاقک. دستی تکان داد به سوی او که سرش را چسبانده بود به شیشه و بینی اش شده بود اندازه یک نعلبکی. چهار چشمی خیره نگاهش می کرد. یک لحظه، بی توجه به اعتراض افسر عکاس، چشمانش را از پشت شیشه اتاقک چون سنجاقی رها کرد به وسط آن دو سیاهی خیره. دهانش ناگاه گشوده شد، با خنده، قولش را تکرار کرد: "مطمئن باش در گزارشم خواهم نوشت ". همانگونه که ملاحظه کردید در تمام موارد فوق یک پای ماجرا نویسنده بوده است و روزنامه نگار و سوژه نیز خشونت. یک جا به صورت مصاحبه، جایی دیگر به صورت داستان. اطمینان داشته باشید تا زمانی که روزنامه نگار متعهد و مسئول داشته باشیم و تعهد به کار و چشم به اعلامیه جهانی حقوق بشر و ضرورت پاسداری از آزادی بیان و قلم، خشونت طلبان رسوا خواهند شد و جنگ افروزان منزوی .اما روزنامه نگار مستقل و آزایخواه باید تنها اراده کند که قلمش را ارزان و گاه رایگان نفروشد و برای لقمه ای نان گرم و جرعه ای آب سرد مزدور صاحبان "زر و زور و تزویر نشود" که انشاء الله نخواهد شد .با امید آزادی هرچه سریعتر دانشجویان قربانی خشونت از زندان و بازگشت زندانیان سیاسی و عقیدتی به دامن خانواده هایشان و امید به سرفرازی و پیروزی ایران . موفق و سربلند باشیدپنجشنبه ۲۲/۰۴/۱٣٨۵

2006-07-11T02:26:00.000-04:00

THE INSULTING ITALIAN (Marco Materazzi) GROUNDED!

BOO Materazzi Everywhere You See Him

There is No Place for BULLIES in SPORT

2006-07-10T01:22:00.000-04:00

محبوبیت از راه دور

ابراهیم نبوی

3) سرباز آمریکایی که گفته می شود به دختر عراقی تجاوز کرده است، در حال حاضر دارد بازجویی می شود، در حالی که کسی که

در ایران به زن زندانی تجاوز کرده و او را کشته است نه تنها بازجویی نمی شود که خودش بازجو هم هست.4) اگر یک سرباز آمریکایی بدترین کار را بکند، مطبوعات آمریکا خشتکش را می کشند سرش و دولت آمریکا او را مجازات می کند، در حالی که در ایران هیچ کسی جرات ندارد در مورد کسی که یک زن ایرانی را در زندان مورد تجاوز قرار داده و او را کشته است حتی حرف بزند.

و حتی وکیلش هم زندانی می شود.

زنان و کودکان- قربانيان نظام ضد بشری اسلامی

2006-06-25T18:29:00.000-04:00

زنان و کودکان- قربانيان نظام ضد بشری اسلامی

2006-06-13T00:20:00.000-04:00

2006-06-13T00:11:00.000-04:00

بار ديگر به خاک و خون کشيدنمان

http://shabah.org/

اين خون انسان باشرفی است که حقارت زيستن در سرزمينی که انسان را به پستی کشانده است تاب نياورد و در دل تاريک‌ترين و يلدايی‌ترين شب‌های اين سرزمين از آزادی و صبح سخن گفت و توسط خفاشان آزادی ستيز به خاک و خون کشيده شد. اين عکس دقايقی پيش در پارک ميدان هفت تير گرفته شده است.درود بر زنان و مردانی (صد البته به‌ويژه زنانی) که فرياد آزادی سردادند تا به جهانيان نشان دهند لايق زيستن در سرزمينی نيستند که حقارت‌بارترين قوانين به آن‌ها تحميل می‌شود. اينجا ايران است و رئيس جمهور اين سرزمين دلقکی نيست که به شعبده‌ی قدرت و ثروت و حماقت عنوان رياست اين جمهور را يدک می‌کشد. رئيس جمهورش دختر جوانی است که از سگ‌های افسارپاره کرده و از سياست‌بازان مکار نترسيد و حق انسانی‌اش را طلب کرد.درود بر پدران و مادرن و خواهران و برادران و همسران و فرزندانی که امشب تا صبح پلک برهم نخواهند زد و آزادی عزيز در بندشان را از حکومتی سروپا وحشی و افسارگسيخته طلب می‌کنند.تف برکسانی که به دلايل شخصی و زبونی شخصيت‌شان و منافع خرد گروهی‌شان اجازه نمی‌دهند جنبش مردم ايران برای آزادی و برابری و کرامت انسانی متحد و يک‌پارچه شود و هر بار سعی می‌کنند با ترديد آفرينی‌های دايی‌جان ناپلئونی و تصفيه حساب‌های شخصی و خودنمايی حقيرانه اين جنبش را تنها بگذارند.زنده باد آزادیزنده باد برابری بی‌قيد و شرط و تبصره‌ی زنان و مردان

2006-06-11T02:00:00.000-04:00

WORLD CUP 2006
GERMANY

2006-05-29T23:33:00.000-04:00

SEE THIS VIDEO

2006-05-29T03:44:00.000-04:00

بدهی خارجی ايران از مرز 24 ميليارد دلار گذشت

2006-05-29T03:33:00.000-04:00

مصاحبه رويا طلوعي با ديلي تلگراف
تهديد به آتش زدن بچه ها جلوي چشم مادر
فيليپ شرول از واشنگتن
۸ خرداد ۱۳۸۵
خلاصه:
يکي از زنان فعال طرفدار دموکراسي که سال گذشته به اتهامات واهي محکوم و زنداني شد، افشا کرد که ماموران حکومت چگونه به زنان زنداني تجاوزمي کنند.
-->
يکي از زنان فعال طرفدار دموکراسي که سال گذشته به اتهامات واهي محکوم و زنداني شد، افشا کرد که ماموران حکومت چگونه به زنان زنداني تجاوزمي کنند.
رويا طلوعي، 40 ساله، هنگامي که از امضا کردن ورقه اعترافاتي که بزور از او گرفته بودند، سر باز زد، مورد ضرب و شتم و تجاوز ماموران وزارت اطلاعات قرار گرفت. زماني که او را تهديد کردند که دو فرزندش را در مقابل چشمانش آتش مي زنند، قبول کرد که نامش را پاي ورقه بنويسد.
کلمات رکيک مردي که به او حمله کرد، شايد به اندازه آزار جسماني اين حمله وحشتناک بود. طلوعي، هفته گذشته در مصاحبه با ساندي تلگراف در واشنگتن گفت: "وقتي از آن مرد پرسيدم چطور مي تواني اين بلا را به سر من بياوري، او گفت که فقط به دو چيز اعتقاد دارد، اسلام و حکم روحانيون. اما من مي دانم که هيچ ديني نمي تواند کاري که آنها با من و زنان ديگر انجام دادند را توجيه کند. دين براي اين آدم ها فقط وسيله اي براي استعمار و سوءاستفاده است. اين حکومتي است که با زنان، رژيم هاي ديگر، قوميت هاي ديگر و با هر کسي که نظري مخالف داشته باشد، مخالف است."
اظهارات خانم طلوعي درباره سختي هايي که کشيده است، برگزارش اخير مخالفان حکومت که مي گويند ماموران وزارت اطلاعات به زنان زنداني تجاوز مي کنند و با اين روش از آنها اعتراف مي گيرند و قبل از اعدام به دختران جوان تجاوز مي کنند تا به عنوان باکره به بهشت وارد نشوند، تاييد مي کند.
تعداد کمي از زنان دنياي اسلام حاضر مي شوند حتي در ميان خودشان درباره اين موضوع صحبت کنند، اما خانم طلوعي مي گويد که حکومت بارها زنان زنداني را مورد تجاوز جنسي قرار داده است. او وقتي درباره تجربه زندانش صحبت مي کند، صدايش به نجوا تبديل مي شود و بغض گلويش را مي گيرد، اميدوار است که نيما، پسر شش ساله اش که در رستوران هتل پيتزا مي خورد، ناراحت نشود. اما نيما سعي مي کند او را دلداري بدهد. او با لحني غمزده مي گويد: "خوشم نمي آيد مامان از زندان حرف بزند. گريه اش مي گيرد." خانم طلوعي که انجمني از زنان در کردستان ايران تشکيل داد و مجله اي ماهانه منتشر مي کرد که تابستان سال گذشته توقيف شد و ماه اوت سال گذشته به دليل شرکت در تظاهرات ضد رژيم در شهر سنندج که به تمام مناطق کرد نشين سرايت کرد، بازداشت شد.
رويا طلوعي درباره نحوه بازداشتش مي گويد: "چهار مرد و سه زن مسلح شبانه به خانه ام حمله کردند و من را با خودشان بردند. بچه هايم گريه مي کردند. تمام شب بازجو هاي مختلف از من بازجويي کردند و بعد من را به زندان انفرادي انداختند." او را با يک پتو و يک ليوان که براي ادرار هم از آن استفاده مي کرد، در زندان مخوف وزارت اطلاعات در سلول انفرادي زنداني کردند.
شش شب پيا پي در زير زمين زندان از او بازجويي شد و بازجو ها از او مي خواستند که اعتراف کند که تظاهرات را او بر پا کرده و از روي فهرستي که جلويش گذاشته بودند، هويت همکارانش را در اين توطئه فاش کند.
"وقتي از انجام کاري که خواسته بودند سر باز زدم، به من سيلي زدند. اما بعد از شش شب، روش عوض شد. من را با دو مرد در يک اتاق تاريک کوچک تنها گذاشتند. يکي از آنها که خودش را اميري معرفي کرد، معاون دادستان بود. مرد ديگري بسيار بد دهن بود و حرف هاي رکيک مي زد. آنها پشت سر هم به من سيلي زدند. بقيه شب کاري با من کردند هيچ زني هرگز نبايد تجربه اش بکند. اميري گفت که من تو را به دار مي زنم، اما قبل از آن، بلايي به سرت مي آورم که ديگر هيچ زني جرات کند، دهنش را اينجا باز کند." بعد به او تجاوز کرد.
وقتي او از اميري مي پرسيد که چطور مي تواند دست به چنين کاري بزند؟ اميري به او مي گفت که فقط اسلام و حکم روحانيون براي او اهميت دارد. حمله آنها باعث کبودي و خونريزي اش شده بود، اما او همچنان از امضاي ورقه سر باز مي زد. او در مقابل از حمله کننده خشنش مي خواست که با يک وکيل ملاقات کند و با فعالان بين المللي حقوق بشر گفتگو کند.
شب بعد، به دليل اينکه هنوز خون ريزي مي کرد و به اصطلاح "نجس" شده بود، مورد آزار جنسي قرار نگرفت. در عوض به او گفتند که فرزندانش را در مقابل چشمانش آتش مي زنند.
عاقبت در هم مي شکند. خانم طلوعي مي گويد: "خودم را به پاهاي اميري انداختم و التماس کردم به بچه هايم آسيب نرساند. گفتم که هر کاري که بخواهند انجام مي دهم و هر چيزي را که بخواهند، امضا مي کنم." او اعتراف مي کند که با مصاحبه کردن با رسانه هاي بيگانه و رهبري تظاهرات، عليه رژيم توطئه کرده است، اما مي گويد که همدستي نداشته است.
بعد از گذراندن چند شب ديگر در انفرادي، به زندان عمومي زنان منتقل مي شود و در آنجا با زخم هاي چرکين ساير زنداني ها که بر اثر ضربات شلاق بوجود آمده بود، مواجه مي شود.
او در حالي که سعي مي کرد شان و شايستگي اش را حفظ کند، به زنان ديگر درباره اصول اوليه حقوق بشر آموزش هايي داد و کمک کرد تا براي اولين بار وسايل کمک هاي اوليه براي آنها تهيه بشود. او مي گويد: "يک احساس رفاقت خوب بين مان شکل گرفته بود."
خانم طلوعي بعد از تحمل 66 روز زندان، با قرار وثيقه آزاد شد و او دليل آزاديش را چنين توضيح مي دهد: "چون رژيم به آنچه که مي خواست، رسيده بود." اما او همچنان براي جان فرزندانش احساس خطر مي کرد، به همين دليل تصميم به فرار مي گيرد. ابتدا او و نيما به ترکيه مي روند و دختر چهارده ساله اش شيما هم از طريق قاچاق، به آنها مي پيوندد.
گروهي از مخالفان رژيم به نام اتحاديه زنان ايران، از ترس دسترسي ماموران حکومت که گفته مي شد پناهندگان را به قتل مي رسانند، به آنها کمک مي کنند تا ماه گذشته به آمريکا بروند.
خانم طلوعي پناهندگي سياسي گرفته و منتظر است تا مبارزه اش را با تهران آغاز کند. اقوامش هنوز در ايران زندگي مي کنند و به دلايل امنيتي از گفتن جزئيات خودداري مي کند اما مي گويد که خانواده اش براي او دعاي خير کرده اند تا بتواند حرف هايش را با وجود عواقب احتمالي آن آزادانه بگويد.
توجه جهاني روي مسائل اتمي ايران و رئيس جمهور تندرو اش که در زماني که او در زندان بسر مي برد روي کار آمد، معطوف شده است. اما خانم طلوعي معتقد است که تغيير زيادي در ايران صورت نگرفته است. او مي گويد: "بعضي وقت ها به نظر مي رسد که حکومت بهتر شده است و بعضي وقت ها به نظر بدتر مي آيد، اما مردم ايران همچنان عذاب مي کشند."
منبع: مجله اينترنتي تلگراف28 مي 2006

2006-05-29T02:43:00.000-04:00

بی لیاقتی پشت بی لیاقتی
علی افشاری - محسن سازگارا - اکبر عطری
• در جمهوری اسلامی معلوم نیست رهبری چه نوع اشتباهی باید مرتکب شود تا مشمول حکم عدم لیاقت گردد! و از کار خود برکنار شود؟ در هفته ای که گذشت سه بی لیاقتی از سوی رهبری و عوامل تحت امرش منجر به سه حادثه بحرانی گردید که یکی از آنها در ابعادی بزرگ و خون آلود ملتی را به عزا نشاند ...
اخبار روز: http://www.iran-chabar.de/يکشنبه ۷ خرداد ۱٣٨۵ - ۲٨ می ۲۰۰۶
به نام خدا

در جمهوری اسلامی معلوم نیست رهبری چه نوع اشتباهی باید مرتکب شود تا مشمول حکم عدم لیاقت گردد! و از کار خود برکنار شود؟ در هفته ای که گذشت سه بی لیاقتی از سوی رهبری و عوامل تحت امرش منجر به سه حادثه بحرانی گردید که یکی از آنها در ابعادی بزرگ و خون آلود ملتی را به عزا نشاند. نخستین بی لیاقتی در دانشگاه امیر کبیر توسط عوامل امنیتی و نمایندگی رهبری شکل گرفت. اینان با اخلال در روند برگزاری انتخابات انجمن اسلامی منتخب دانشجویان و تمهید مقدمات برای مراسم نمایشی دفن شهدا در دانشگاه که در واقع سوء استفاده آشکار از شهداء برای سرکوب دانشجویان و توهین به تمامی شهداء و خانواده های گرامی آنان است، اعتراضات دانشجویان را بر انگیختند. تظاهرات دانشجویان حسب معمول با نمایش قدرت بسیج و تهدید آنان مواجه شد. اما اتحاد و یکپارچگی و واکنش محکم دانشجویان آنها را متواری ساخت. آنگاه دانشجویان به عنوان اعتراض دفتر نهاد نمایندگی رهبری را تسخیر کردند و خواهان پاسخگویی مقامات و بخصوص شخص رهبری برای توهین به حریم دانشجو و دانشگاه شدند. این حرکت دانشجویان بلافاصله با عقب نشینی مقامات مواجه شد و از خیر آن مراسم توهین آمیز دفن شهدا هم گذشتند.رهبری باید پاسخگوی اصلی می بود که پاسخی نداشت و نداد . حادثه دوم به دانشگاه تهران بر می گردد. در این دانشگاه که فردی روحانی و غیردانشگاهی به ریاست منصوب شده تا بیش از پیش استقلال دانشگاه را فدای خواسته های نیروهای امنیتی بکند، ۹ نفر از اساتید با سابقه و بعضا مخالف وضع موجود را در دانشکده حقوق و علوم سیاسی به بهانه بازنشستگی از کار برکنار کردند. این عمل بلافاصله با اعتراض دانشجویان مواجه شد و وقتی دامنه این اعتراضات به کوی دانشگاه تهران کشید، حسب معمول نیروهای پیراهن شخصی و گروه های سرکوب گر شبه فاشیستی که مستقیما زیر نظر رهبر هدایت می شوند به تجمع دانشجویان حمله کردند، نزدیک بود که دوباره حمله آنان فاحعه ۱٨ تیر را تکرار کند اما این بار مقاومت سازمان دهی شده دانشجویان، لباس شخصی ها را وادار به فرار کرد. حاصل این رویارویی ده ها زخمی و کشته در کوی دانشگاه تهران بود. شعار های دانشجویان علیه رهبری زبان حال ملتی بود که جانش از زور گویی عوامل حکومت به ستوه رسیده و راه صلح آمیز برای انتقاد و اعتراض قانونی و عزل حاکمان بخصوص شخص رهبری را ندارد . اما حادثه سوم به لحاظ بزرگی و ابعاد در تمامی تاریخ جمهوری اسلامی کم سابقه است. وقتی کاریکاتوری توهین آمیز نسبت به هموطنان ترک زبان در روزنامه دولتی ایران به چاپ رسید. ابتدا با اعتراض گسنرده دانشجویان ترک در دانشگاه های سراسر کشور مواجه شد و آنگاه به تدریج تمامی شهرهای بزرگ و کوچک استان های زنجان و آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل و پاره ای از نقاط دیگر کشور به این اعتراض پیوستند. پاسخ مناسب به این اعتراضات، استعفای وزیر ارشاد و عذرخواهی رئیس جمهور به عنوان رئیس دولت از مردم ترک زبان کشور بود. اما بلافاصله عوامل رهبری بحران را گسترش دادند. رهبری و عواملش دوباره تصمیم داشتند که سیاست مشت آهنین را تکرار کنند. رهبر معتقد است نباید به مردم رو داد چون در این صورت خواسته های بعدی را مطرح می کنند لابد انتهای خواست معقول و منطقی عزل و استعفای رهبری است. لذا تصمیم به سرکوب و چنگ و دندان نشان دادن به ملت گرفت. غافل از آنکه وقتی این مشت آهنین بر سندان پولادین یک ملت کوبیده شود، تو خالی از آب در می آید. ابتدا کاریکاتوریست بی گناه و یک روزنامه نگار بخت برگشته بازداشت شدند. آنگاه به مقابله و سرکوب ملت پرداختند. این کار بی خردانه در نقده به خون کشیده شد و ۱٣ نفر از مردم جان باختند. در سیستان و بلوچستان و کرمان گزارشها از کشته شدن و زخمی شدن ده ها نفر و بازداشت جمع کثیری حکایت می کنند. حسب معمول سانسور رادیو و تلویزیون و روزنامه ها و رسانه های خبری از اطلاع رسانی مردم جلوگیری می کنند. همان روش قدیمی استفاده از گروهی لباس شخصی و مزدور حکومتی برای سرکوب مردم در اینجا هم به کار گرفته شد. اما این بار با مقابله مردم، لباس شخصی ها مجبور به فرار شدند، ماشین تبلیغاتی رهبری شروع به اتهام زنی به مردم ترک زبان کرده و جالب تر آنکه در شرایطی دم از ملی بودن و تمامیت ارضی کشور می زند که نه رهبری و نه هیچ یک از دست اندر کاران حکومت تاکنون نشان نداده اند دلی در گرو ایران و ایرانیت دارند بخصوص رهبری که با سیاست نگاه به شرق که به وزارت خارجه ابلاغ کرده، نشان داده به چه راحتی دریای خزر را دو دستی تقدیم روسها می کند. او حاضر است برای حفظ خود با دادن امتیازات متعدد به روس ها و افراشتن پرچم آنها بر سر در حکومت و بیت خودش خود را تحت الحمایه یک قدرت خارجی قرار دهد. وقتی حکومتی با ملت خودش قهر می کند و رو در روی آنها می ایستد، چاره ای جز تکیه به اجنبی نخواهد داشت . حکایت اعتراض مردم ترک زبان کشور در واقع درد مشترک کردها، بلوچ ها، ترکمن ها و بالاخره تمامی فارس های کشور است. مردم ناراضی و خسته هستند، خسته از توهین های روزانه به شعور و عقلشان، خسته از بیکاری و گرسنگی، خسته از سرکوب و اختناق، خسته از تجاوز به حریم زندگیشان و دهها نارضایتی دیگر . مسئله قومیت ها یکی از مهمترین مسائل امروز جامعه ایران است و دستیابی به حقوق اقوام مختلف در چهارچوب خانواده بزرگ ملت ایران از اولویت های مهم جنبش اجتماعی مردم ایران است. شکل گیری ساختار دموکراتیک و غیرمتمرکز مناسب ترین راهکاری است که به ناملایمات موجود در حوزه قومیت ها پایان می دهد . ۱۷ سال است که آقای خامنه ای غرق در اوهام خودش مشغول جنگ با دشمن خیالی جهانی است. هر مخالف و ناراضی را با مارک و اتهام جاسوسی و مزدور خارجی دستگیر و سرکوب می کند. حتی اگر کسی نظری غیر از او داشته باشد هم با همین اتهام مواجه می شود. این مالیخولیای "دشمن بازی" تبدیل به بیماری مفرط و پارانوئیایی شده که در تاریخ ایران به بیماری شاهان معروف است. او به زمین و زمان مشکوک است. پشت هر نوشته و کتاب و نمایشنامه و سخنرانی و اعتراضی دست دشمن عجیب و غریبی که ساخته و پرداخته ذهن بیمار او ست، می بیند. و البته هزینه این بیماری را نیز ملت ایران با دستگیری، زندان، شکنجه و کشتار می پردازد. نادر شاه در اواخر عمرش همین بیماری را گرفته بود و دمار از روزگار ملت ایران در آورد تا جایی که بالاخره سردارانش او را کشتند و ملت نفس راحتی کشید. به همین دلیل مقام رهبری ما از این ترس فرماندهان قشون را دائما تعویض می کند. غافل از آنکه از دست سرنوشت نمی تواند فرار کند. و آنچه در حق مردم بدی کرده گریبانش را خواهد گرقت. محمد رضا شاه پهلوی در آبان سال ۵۷ وقتی که از اعتراضات مردم مستاصل شده بود به سراغ مخالفین خودش رقت و از آنها پرسید که چرا وضع اینجوری شده و از آنها کمک خواست. معروف است که وقتی از دکتر امینی پرسید که چرا مردم علیه او شعار می دهند. او پاسخ جالبی داد و گفت "اعلیحضرت یک عمر به این مردم دهن کجی کردند حالا مردم به شما دارند دهن کجی می کنند". مقام رهبری ۱۷ سال است چشمش را بر خواسته های مردم بسته و گوشش را گرفته تا نشنود و به مردم دهن کجی می کند. ماشین سرکوبی درست کرده تا هر صدای مخالفی را خاموش کند. فکر می کند یک تنه به اندازه همه عالم و آدم می فهمد و مردم فقط باید همچون یک گله گوسفند مطیع منتظر رهنمودها و تحلیل های مقام رهبری باشند. گروهی بله قربان گو و کوتوله دور و بر خودش جمع کرده تا هرچه گفت بگویند سمعا و طاعتا. فرمایشات پیامبر گونه کردید و به چشم انجام می دهیم و عده ای را هم بسیج کرده با اتوبوس به این طرف و آن طرف بروند و به نفعش شعار دهند و به مردم جمله کنند. می گویند وقتی اسکندر ایران را فتح کرد و به معلمش ارسطو نامه نوشت که چه صلاح می دانی من تمام مدیران این کشور بزرگ را جمع کنم و یک شبه همه آنان را بکشم و آدم های خودم را در تمام کار های کشور بگمارم تا بتوانم همه امور را در دستان خودم بگیرم. ارسطو به او جواب داد هرگز این کار را نکن چون اولا در تاریخ این ننگ برای تو باقی می ماند که بزرگان یک کشور را کشتی و ثانیا وقتی این کار را کردی ناچار می شوی کارهای بزرگ را به دست آدم های کوچک بدهی و آنگاه آن مملکت خراب و ویران می شود و دیگر کشوری باقی نمی ماند تا تو به ریاستش دلخوش باشی. بدبختی ما اینست که مقام رهبری ما تاریخ نمی خواند و اگر هم بخواند چیزی یاد نمی گیرد چون خود را عقل کل و ده ها بار بهتر از ارسطو می داند ظاهرا او نیازی به نصیحت و شنیدن اندرز دیگران ندارد . باید از مقام رهبری پرسید که آیا این دولت کوتوله و مجلس دست نشانده ای که درست کرده، در مواجهه با این بحران می توانند کار عاقلانه و مدبرانه ای بکنند یا همچون وزیر کشور خون ریز ایشان تنها سیاستی که بلد هستند سرکوب و آدم کشی و زندان هست. شعار او اینست که "هر ایرانی یک زندان داشته باشد". باید از مقام رهبری پرسید که چرا رئیس جمهوری منصوب او که انشاءهای بی سر و ته برای مقامات دنیا می نویسد و در شهرستان های مختلف شوهای تبلیغاتی می گذارد و وعده های صدمن یک غاز می دهد، الان به آذربایجان و شهرهای محنت زده ترک زبان کشور مسافرت نمی کند؟ چرا به نقده نمی رود تا ببیند چگونه مردم را از دم تیغ گذرانده اند؟ چرا بدتر از سلف خود که در بحران های کشور یا ساکت بود یا غایب صدایش در نمی آید؟ به راستی رهبری و رئیس جمهور منتخبش جرات می کنند در همین تهران به یکی از دانشگاه ها بروند و به سئوالات دانشجویان بخصوص دانشجویان ترک زبان پاسخ بدهند. البته به دانشجویان واقعی نه دانشجویان وارداتی که مقام رهبری با اتوبوس از این دانشگاه به آن دانشگاه دنبال خودش می کشید و سالن را از آنها پر می کرد. دانشجویان واقعی هم ناچار می شدند که کارت عضویت آنها در بسیج را به در و دیوار دانشگاه بزنند . اگر در هر کجای دنیای دموکراتیک بود با بی لیاقتی هایی بسیار کمتر از این هم رئیس حکومت استیضاح و ناچار از استعفا می شد. اما متاسفانه به موجب قانون اساسی فعلی کشور، رهبری همچون قمری است که وقتی از مدار زمین خارج شد، کسی به او دسترسی ندارد. یک بار که رهبر شد، کسی نمی تواند او را عزل کند. مجلس خبرگان هم که اسما مسئول این کار است، بدلیل آنکه از فیلتر شورای نگهبان منصوب رهبری رد شده، یک کاسه مطیع و فرمانبردار رهبری و منتطر رهنود های او است. جالب است که این مجلس بی خاصیت تاکنون برای نمونه و لااقل دلخوش کردن مردم، حتی یک سئوال هم از این همه ندانم کاری و خرابکاری رهبری نکرده است. واقعا مگر می شود رهبری که این همه سازمان و تشکیلات مملکت از رادیو و تلویزیون تا سپاه، از ارتش تا نیروی انتطامی از قوه قضائیه تا بنیاد مستضعفان و ده ها سازمان ریز و درشت دیگر مستقیما و به موجب قانون زیر نظر اوست. در طی ۱۷ سال، حتی یک اشتباه هم نکرده باشد؟ واقعا چگونه است این آقایان روحانی که آبروی خودشان را با عضویت در مجلس خبرگان برده اند، حتی زحمت یک سئوال از رهبری را هم تا کنون به خود نداده اند؟ در همین ماجرای سرکوب هم وطنان ترک زبانمان آیا نباید پرسید که چرا حداقل نمایندگان آذربایجان در مجلس خبرگان از رهبری یک سئوال علنی نمی کنند؟ درست است که مجلس خبرگان از وکلای سفارشی و فرمایشی مقام رهبری پر شده است ولی حد اقل از باب انسانیت و آزادگی انسانی هم که شده یک وکیل فرمایشی هم می تواند با هموطنان هم زبانش همدردی کند و بپرسد که آخر چرا؟ این چنین است که رهبری که به موجب قانون اساسی تمام اختیارات مملکت را بدست دارد و به هیچکس هم پاسخگو نیست، وقتی از دایره عدالت و مدیریت سالم و عقلایی خارج می شود، راهی برای عزل او نداریم. تنها چاره کشور فشار بر حکومت از راه اعتراضات مدنی و مسالمت آمیز است تا بتوان در نهایت از طریق یک همه پرسی با نظارت نهادهای بین المللی و بی طرف تکلیف این نظام و رهبری آن را معلوم کرد . حرف و سئوال بسیار است اما لاجرم باید قلم در کشید. طولانی شدن این مطلب یکی به این دلیل است که هر قسمت آن با نظر بخشی از دوستان ما در ایران نوشته شده است که در حال حاضر از ترس جو دستگاه امنیتی رهبری صلاح نمی دانند که اسم خود را زیر این نوشته بگذارند ولی حال که ما سه نفر موقتا خارج از ایران و دور از دسترس بازجویان و امنیتی های قوه قضائیه رهبری هستیم از ما خواسته اند تا حرف دل آنها را بنویسیم و امضا کنیم. والسلام

2006-05-28T04:24:00.000-04:00

نامه سرگشاده يك اسير جنگی دوران جنگ ايران و عراق

آقای احمدی نژاد!300 هزار مردم جنوب كرمان در نوبت شورش شهری اند
http://www.peiknet.com/

نامه "احمدی يوسف زاده" مدير مسئول نشريه "رودبارزمين" كه خود از اسرای دوران جنگ با عراق بوده، خطاب به رئيس جمهور، كه قرار است در ادامه سفرهای استانی راهی كرمان شود را در زير می خوانيد. اين نامه سرگشاده است و روی برخی سايت های اينترنتی قرار گرفته اما مطبوعات داخل كشور اجازه انتشار آن را نيافته اند!
آنها كه در هر گوشه ايران كه شورش و قيام می شود دست خارجی را دركار می بينند و لابد در شورش مردم خشكسالی زده جنوب كرمان نيز اگر فردا چنين شود، دست خارجی را كشف خواهند كرد، اگر اندك انصافی و هميت ملی داشته باشند، پيش از آنكه تونل اتمی در زير زمين های كرمان حفر كنند، فكری برای مردمی كه روی اين زمين های خشك و تشنه به جان آمده اند می كنند.
بخش هائی از اين نامه درد انگيز را می خوانيد. بخوانيد تا اگر اين هفته و يا هفته ديگر و يا ماه ديگر در كرمان نيز مردم سر به شورش برداشتند بدانيد دلائل و انگيزه های شورش ها چيست

جناب آقای احمدی نژاد، رئيس جمهور محترم

8 سال خشكسالی مستمر در كرمان غم انگيز است. شايد تدبير خشكسالی برای جنابعالی كه می گويند خداوند در حال سخنراني( در سازمان ملل) شما را در هاله ای از نور قرار داد و سران كشورهای اسلامی را انگار دستی غيبی به صندلی های سازمان ملل سفت چسباند و فرصت حتی يكبار مژه زدن را در طول سخنرانی به آنها نداد، چندان كار سختی نباشد.
(موضوع معروف «هاله نور» را از آن جهت روايت كردم كه شما هيچ وقت قاطعانه آن را رد نكرديد و اجازه داديد كه ما آن را باور كنيم و كرديم)
برای حضرتعالی كه در هر سفرهای استانی دهها مصوبه، با هزينه های ميلياردی به جای می گذاريد و سخنگوی دولتتان هم اخيرا بر اجرای آن مصوبات در حد اجرای قانون اساسی تاكيد دارد و قول تحقق وعده ها را می دهد، لزوما نبايد رسيدگی به قربانيان خشكسالی كه عمدتا همان 300هزار نفر كپرنشين هستند گره ای باز نشدنی باشد.
آقای رئيس جمهور!
از تلويزيون جمهوری اسلامی شنيديم كه نامه شما به بوش يكی از نشانه های ظهور حضرت مهدی جانمان فدايش باد است. خواهش می كنيم حتی در اين صورت هم، ما را از رنج خشكسالی نجات دهيد، وام های بلاعوض را زياد كنيد، وام های گذشته شكست خوردگان طبيعت را ببخشائيد، كه از قديم حكما و فقها گفته اند: «المفلس فی امان ا...» در اين صورت اگر حدس صدا و سيما هم درست از كار درنيامد، لااقل شيعيان تشنه لب به نوايی رسيده باشند.
جناب آقای احمدی نژاد!
شما در يكی از سفرهای استانی آرزو كرديد كه نوكر مردم باشيد و كوچه هايشان را جارو كنيد، در سفر ديگری اعلام آمادگی كرديد، كه رئيس اداره آب شهرستان بشويد و در سفری ديگر اعلام كرديد كه خودتان و وزرايتان افتخار می كنيد برای مردم كارگری كنيد. ما، اما همچنين انتظارهای نابجايی كه در شأن رئيس جمهور ايران نيست را از شما نداريم. ما می خواهيم شما مثل يك رئيس جمهور مقتدر، روز آخری كه از كرمان می رويد توی سالن استانداری كرمان در حلقه وزيرانتان بنشينيد و قاطعانه بر دردهای ناشی از خشكسالی، به ويژه در جنوب استان را مرهم بگذاريد و برای آينده هم نسخه ای قابل اطمينان بپيچيد تا دعای كپرنشينان سيصد هزار نفری بدرقه راهتان بشود. فقط جسارتا نسخه ای نپيچيد كه دوای آن در هيچ دواخانه ای يافت نشود، اين مردم كه 8 سال است شكست پشت شكست را تحمل كرده اند، به نسخه ای آنی با شفامندی مداوم نياز دارند و گرنه نوشدارو بعد از مرگ سهراب چه فايده ای دارد؟
شما در نامه به رئيس جمهور آمريكا گفته ايد آموزگار هستيد. نمی دانم هيچ وقت آموزگار دانش آموزی مثل آن كودك كهنوجی بوده ايد كه خانم معلمش رو در رو به من گفت: «سر كلاس درس (بخوانيد داخل كپر) ديدم رنگ از رخساره يكی از بچه ها پريده، هيچ توجهی به درس ندارد و عنقريب است كه غش كند. گفتم حامد حالت خوب نيست؟ معصومانه گفت: نه خانم سرم گيج می ره، گفتم: صبحانه خورده ای؟ آهسته كه ديگران نشنوند گفت: خانم صبحانه كه نخورده ام هيچ ديشب شام هم نخورده ام، چيزی نداشتيم بخوريم!! از توی كيفم يك اسكناس 500 تومانی درآوردم گفتم: برو از مغازه روستا كيك و آبميوه ای بگير بخور بعد بيا بنشين سر كلاس، اما طبع بلند و جنوبی كودك مگراجازه داد كه دست كوچك نيازش را به طرف من دراز كند؟!
شما كه آموزگار بوده ايد، تا به حال چنين دانش آموزانی هم داشته ايد؟! شما در طول دوره آموزگاری تان دانش آموزی داشته ايد، يا ديده ايد، يا حتی شنيده ايد كه مثل دانش آموزان قلعه گنجی و رودباری مدرسه را فقط به خاطر نداشتن يك جفت كفش برای هميشه ترك كند؟ دانش آموزی داشته ايد كه مدرسه اش سايه كهوری پير و صندلی اش حلب روغن 17 كيلويی و كيفش كيسه برنج پاكستانی باشد كه برنجش را ديگری خورده باشد. آستين های بلند لباس گل و گشادش از دور داد بزند كه پيراهن نيمدار پدرش را پوشيده است؟! اصلا شما پسر بچه دانش آموز 15 ساله ای را ديده ايد كه با دمپايی مادرش سر كلاس حاضر شود و از شادی های زنگ تفريح محروم شود مبادا كه رازش برملا شود و مضحكه همكلاسی ها شود؟! ديده ايد و يا اينكه دانش آموزان و دانشجويان شما دغدغه شان فقط رژيم نامشروع اسرائيل است كه البته آن هم حساسيت به جايی است؟
آقای رئيس جمهور!
اگر حل مشكل مردم استان كرمان به خصوص جنوب پهناور آن، بويژه در ارتباط با خشكسالی، ناامنی و بی شغلی برای دولت شما به طور كامل مقدور نيست، استدعا دارم به كرمان سفر نكنيد تا تصوير شما به عنوان يك ناجی در ذهن مردم فقير مخدوش نشود، لااقل در ذهن آن كشاورز شكست خورده كه خودم شنيدم، يك روز جلو ميز رئيس بانك كشاورزی می گفت: «حالا شما وام های ما را نبخشيد، بالاخره يه روزی هم احمدی نجات می آيه»
شايد او بتواند چند صباحی ديگر با اميد به وعده های شما زنده بماند، اما اگر آمديد و اميدش نااميد شد مثل همان پيرمرد قلعه گنجی توی باغ خشك شده اش دق می كند و می ميرد. (داستانش را از قلعه گنجی ها بپرسيد)
جناب رئيس جمهور!
آيت ا... جنتی پير قوم است. حداقل مردم منطقه ما او را كه خطيب جمعه ام القرای ايران است به عنوان نماد دين می شناسند. آن بزرگوار فرمودند كه نامه شما به رئيس جمهور آمريكا از الهامات خداوندی بوده است. يعنی ايشان معتقدند كه نامه شما به رئيس جمهور آمريكا برای دعوت او و همفكرانش به مكتب پيامبران الهی، الهامی بوده كه از جانب خداوند به شما رسيده و تاكيد كردند كه آن نامه به طور مكرر از صدا و سيما پخش شود و در آينده هم در كتاب های درسی چاپ بشود تا همان دانش آموزانی كه حال و روزشان را گفتم در كتابشان بخوانند و احتمالا بعضی از فرازهای آن جزو سوالات امتحانی شان هم شود. مشكل اينجاست كه اگر روزی به توصيه آقای جنتی عمل شد و دانش آموزان موصوف الحال نامه شما را در كتاب فارسی، يا اصلا چرا فارسی، در كتاب دينی خودشان خواندند، آيا اين سوال برايشان پيش نمی آيد كه چرا خداوند به رئيس جمهور الهام نكرد كه مشكل شام شب ما را حل كند؟!
اگر آمدن و رفتن شما مشكل مردم را به طور كامل و ريشه ای حل نمی كند به كرمان نيائيد و نگذاريد يك مشكل عقيدتی هم به انبوه مشكلات معاش اين مردم اضافه شود.
آقای احمدی نژاد!

من يك آزاده ام، 8 سال درد فقر و گرسنگی را كشيده ام، يك روز در اسارت و در سن 17 سالگی از سر بيكاری نشستم و وصله های لباسم را شمردم، 23 وصله داشت! 8 سال سر گرسنه به بالين گذاشتم و هنوز هر شب از كابوس آن روزهای مرد افكن راحت نمی خوابم. طبيعی است كه درد دردمندان را بهتر از خودشان با تك تك سلول های بدنم می فهمم، در انتخابات رياست جمهوری هم به شما رای ندادم، اما امروز شما را به عنوان رئيس جمهور هفتاد ميليون ايرانی كه كمترين آنها خودم هستم قبول دارم و تقاضا دارم شما به وعده هايتان عمل كنيد. شما مردم ما را از اين زندگی پرمرارت نجات دهيد، شما رنگ سرخ نشاط را جايگزين زرد رويی كودكان ما بكنيد. آن وقت نامه دومتان را با خيال راحت به پاپ يا كوفی عنان يا هر شخصيت ديگری از جهان كه صلاح دانستيد بنويسيد و مشكل بشريت را كه بيشتر ناشی از بی عدالتی و كمتر در نتيجه دوری از سيره انبياست يكجا حل كنيد، ما كه بخيل نيستيم، اما يادتان باشد اول چراغ خانه، بعد چراغ مسجد.
من آنچه شرط بلاغ است با تو می گويم
تو خواه از سخنم پند گير ،خواه ملال
والسلام علی عبادا... الصالحين
آرزومند موفقيت روزافزون شما
كهنوج- احمد يوسف زاده

2006-05-27T04:36:00.000-04:00

ارتباطات نئونازی های آلمان و ماموران اطلاعاتی جمهوری اسلامی

امیرفرشاد ابراهیمی

در تاریخ ۱۴ می در رستورانی بنام بگیست در محله سنت پاولی هامبورگ دو عضو امنیتی از سفارت ایران در هامبورگ بنامهای

محسن مظفری (سجادیان) و جاوید کاشانی با سه تن از اعضای فعال نئونازی ها که نام یکی از آنها فرانک لوکیفر می باشند دیدار می نمایند و هماهنگی های ابتدایی انجام می شود و قرار میشود تا تعدادی از اعضای این گروه به ایران و ترکیه بروند و ضمن آموزش و انجام هماهنگی های لازم ترتیب جمایتهای مالی نیز داده شود .فردای آن روزهمسر سید علی برازنده (حسینی) از اعضای سپاه پاسداران که در سفارت ایران در برلین از مشاوران نظامی سفارت می باشد و عمدتا در ارتباط با تیمهای عملیاتی سپاه و وزارت اطلاعات نیز می باشد و از قرار معلوم عملیات فوق را نیز ایشان هدایت می نماید، به دفتر هورست ماهلر مراجعه می نماید، از چند و چون مکالمات اطلاعی در دست نیست اما تصورش زیاد دور نمی باشد که باید خبر هماهنگی ها را به ایشان داده باشد .پس از آن در تاریخ بیست و یکم اردیبهشت برابر با ۱۱ ماه می مبلغ یک میلیون یورو از سوی فردی با نام محمد جواد غلامی به شماره حواله ۲۰۰۶۰۵۱٨۴٣۲۷۶ با سوئیفت نمره: بی کا ام تی تی آر آی اس ۱۰۰ بنام حسن بزرگیان در آنکارا فرستاده می شود. حسن بزرگیان (علی قبادی) مامور وزارت اطلاعات در سفارت ایران در آنکارا می باشد .

2006-05-26T23:44:00.000-04:00

Simin Ghanem
صدايی آسمانی- به زيبايی عشق

برای رامین جهانبگلو

2006-05-20T16:27:00.000-04:00

مدت سه هفته از بازداشت رامین جهانبگلو، اندیشمند و پژوهشگر برجسته ایرانی می‌گذرد و ظاهرا "جرم" او جاسوسی است. این واهی‌ترین اتهامی است، که می‌توان به یک فرد اهل اندیشه و نظر نسبت داد ولی ظاهرا حاکمین دیکتاتور و اقتدارگرای ایران از این که فردی را بنظر خود بی‌اعتبار کنند باکی ندارند. اما آنان نمی‌دانند، که با زدن اینگونه اتهام‌ها اتفاقا آن فرد را نزد جامعه و مردم از اعتباری بیش از پیش برخوردار می‌کنند. اگر پیش از بازداشت این یا آن روشنفکر و پژوهشگر و فیلسوف و نویسنده و روزنامه‌نگار؛ بدلیل سانسور حاکم بر روزنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها در ایران، این یا آن روشنفکر از شهرت محدود و کم یا کمتری برخوردار است ، با بازداشت چنین کسانی اتفاقا محبوبیت این یا آن فرد بازداشت شده نزد مردم و دیگر روشنفکران بیشتر شده و همین امر گواه آنست، که رژیم جمهوری اسلامی از هیچ محبوبیتی در مردم برخوردار نیست و هر تمهیدی که می‌اندیشد و به اجرا در می‌آورد به ضد خود یعنی به ضد آن تمهید تبدیل می‌شود. اگر روزی رژیم می‌توانست میرعلایی و سعیدی سیرجانی و تفضلی و مختاری و پوینده را بکشد و تازه پس از آن منتظر واکنش مردم و دیگر روشنفکران در داخل و خارج کشور باشد، اینک دیگر رژیم از چنین امکانی برخوردار نیست و بدلیل هزینه‌های بالای داخلی و خارجی، که می‌بایست برای چنین قتل‌های سیاسی در سطح ملی و بین‌المللی بپردازد، دیگر حتی نمی‌تواند روزنامه نگار شجاع و رک‌گویی مانند اکبر گنجی را بیش از این در زندان نگاه بدارد و ناچار است او را آزاد کند. و چنین است که رامین جهانبگلو را که تنها یک فیلسوف و روشنفکر ارزشمند ایرانی است به جرم جاسوسی دستگیر می‌کند. اما این اتهام بیش از آن که جدی باشد، یک شوخی مسخره و دردناک است و من در این مقاله کوشش می‌کنم دلایل اصلی بازداشت رامین جهانبگلو را بکاوم.

سوسک‌ها و آدم‌ها

2006-05-20T16:16:00.000-04:00

جوانان پاکدلی که امروز به خیابانها ریخته‌اند، باید بدانند که این همه، پی‌آمد تن دادن به فرهنگ "خودی" و "ناخودی" است که هم سران جمهوری اسلامی و هم نژادپرستان جدائی خواه به آن سخت پایبندند؛ هنگامی که رسانه‌های سراسری این کشور دمی از دشنامگوئی به هممیهنان سنی، اهل حق، یهودی، مسیحی، زرتشتی و بویژه بهائی باز نمی‌ایستند و صدائی از ما بر نمی‌خیزد، هنگامی که نیمی از مردم این سرزمین، زنان، در هر دمی که می‌کِشند و هر گامی که بر می‌دارند هزار بار خوار می‌شوند و برای آنکه از یاد نبرند که در این سرزمین جایگاهی پستتر از مردان دارند، زنده زنده در کفن سیاه پیچیده می‌شوند و ما خاموشیم، نباید از این نکته در شگفت شویم که این شتر روزی نیز بر در خانه ما بنشیند! اگر از آغاز بر آپارتاید جنسی و آپارتاید دینی شوریده بودیم، امروز کسی را یارای آن نبود که هر چه خواست بنویسد، بی آنکه پروای آزردگی مردم این آب و خاک را بدل راه دهد!

2006-05-14T02:54:00.000-04:00

به آ هنگهای زيبای نسرين گوش دهيد

مقايسه کنيد

2006-05-13T22:12:00.000-04:00

پيروزي تيم ملي فوتبال مكزيك برابر كنگو در يك ديدار تداركاتي، ايرنا

تيم ملي ايران با ۵ گل اشپيتز را شكست داد، ايسنا

تساوي تيم ملی فوتبال ژاپن مقابل اسكاتلند، ايپنا

تيم ملي برابر منتخب "بودن زه"، هاشميان و كريمي سي ارديبهشت در اردوي تيم ملي، ايسنا

تيم ملي فوتبال ژاپن مقابل فنلاند به ميدان مي‌رود، ايرنا

شكست تيم ملي فوتبال ژاپن برابر آمريكا در سانفرانسيسكو، ايرنا

در زندانهای جمهوری اسلامی به زنان رحم نمی‌کنند

2006-05-13T18:13:00.000-04:00

من هم زمانی که در دهه اول انقلاب سرگرم کارهای مملکت بودم گاهی که چیزهائی می‌شنیدم می‌گفتم صحت ندارد و شایعه ضدانقلاب است. اصلا در تصورم نمی‌گنجید که در زندانهای جمهوری اسلامی عده‌ای حتی به زنان شوهر دار هم رحم نمی‌کنند. خدا را شکر که به زندان افتادم و در اثر اعتصاب غذا مریض شدم و توانستم برای معالجه به عنوان یک مخالف به خارج از کشور بیایم و در نتیجه، دراین سفر مخالفان حکومت به من اعتماد کردند، به سراغم آمدند، و داستانهای خودشان را برایم تعریف کردند. جنایاتی که در حق شان شده است ،و تجاوزهائی که در زندان به آنها شده را بازگو نمودند. اگر شک دارید از دوست عزیزم آقای رضا علامه‌زاده خواهش می‌کنم تا نسخه‌ای از فیلم‌هائی را که در مصاحبه با تعدادی از این خانم‌ها با اجازه شوهرانشان ضبط کرده است برایتان بفرستد. نگوئید اینها مربوط به گذشته بوده است. همین تابستان گذشته اتفاقا در زمان ریاست جمهوری شما ، در کردستان این اتفاق باز هم افتاده است. اگر از خواهر عزیزم که این بلا بر سرش آمده و تن لرزان و خسته‌اش را به خارج از کشور رسانده ، و نیز شوهرش اجازه داشتم نامش را ذکر می‌کردم. اما شما می‌توانید از دستگاه امنیتی‌تان بپرسید لابد به شما نامش را خواهند گفت.

نامه‌ی محسن سازگارا به احمدی‌نژاد

2006-05-13T18:07:00.000-04:00

http://www.akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=2982

آقای احمدی نژادمن در خارج از ایران پای درد دل ده‌ها نفر نشسته‌ام که عزیزانشان در زندانها کشته شده‌اند ، خودشان تا سرحد مرگ

شکنجه شده‌اند، طعم آوارگی ، بدبختی و بی‌وطنی را تحمل کرده‌اند، هنوز هم خانواده‌هایشان در ایران زیر فشار هستند اما با افتخار خود را ایرانی می‌دانند و از آن مرزوبوم دفاع می‌کنند و حتی برای آبروی روسای مملکت هم غصه می‌خورند. راستی چرا شهروندانی این چنین آزاده و سرافراز باید از مملکت رانده باشند. نمی‌دانم آیا آن روی سکه جمهوری اسلامی را هم دیده‌اید و یا تنها سرتان به رهبری و مجلس و وزرا گرم است؟ آن روی سکه حاکمیت فعلی ، زجر و شکنجه و تبعید و بدبختی و اعدام است.نمی‌دانم شما و آقای خامنه‌ای چطور می‌توانید در راس چنین حکومتی باشید. من به سهم خودم بابت یک دهه‌ای که با این نظام همکاری کرده‌ام ولو بیشتر در بخش‌های صنعتی بوده‌ام، بارها با خدای خودم خلوت کرده‌ام، توبه کرده‌ام، گریسته‌ام، به انقلابیگری و خشونت‌های آن نفرین کرده‌ام، از قربانیان این خشونت‌ها حلال بودی طلبیده‌ام اما هنوز دلم آرام نیست. تنها امیدم به عفو و رحمت الهی است.

جناب آقای احمدی نژاد:دمکراسی نوین ، یکی از مهم‌ترین کشفیات بشر در عصر جدید است. این روش کمک کرده تا بشر وسوسه

حکومت مردمان خطاناپذیر و مافوق بشری را کنار بگذارد و بپذیرد که حکومت کار آدم‌های معمولی و خطاپذیر است. دمکراسی چیزی جز تعبیه روش‌های مناسب برای کنترل حکومت‌گران نیست. شما هم بهتر است بجای خط و نشان کشیدن برای دموکراسی ، بپذیرید که حکومت از امور عقلی است و خداوند هم اراده کرده که امر حکومت توسط خود بشر و با کمک عقل او مدیریت شود. برای استبداد از نوع حاکمیت فقها در ایران هم ، از خدا و پیغمبر خرج نکنید. این رهبران غربی هر چه و هر که باشند ، هر جنایت و یا کار درستی که بکنند ، حداقل در کشور‌های خودشان از مردم می‌ترسند و برای افکار عمومی‌شان احترام قائلند. ناچارند به خواست مردم تن بدهند و برای کشور‌های خودشان خوب کار کنند. شهروندان‌شان در ممالک‌شان با رفاه و آسایش زندگی می‌کنند و هر روز از حکومت و حکومت‌گران نمی‌ترسند. شما هم بهتر است بجای نسخه نوشتن برای دیگران و سینه به تنور چسباندن برای مردم دیگر کشور‌ها ، به فکر مردم خودمان باشید. به وعده‌هائی که به مردم داده‌اید ، عمل کنید. برای گرانی چاره‌ای پیدا کنید. مشکل بیکاری را حل کنید. دست دزدان و قاچاقچیان سپاه و سایر ارگانها را از نفت و سایر امور اقتصادی کشور کوتاه کنید. چاره‌ای برای تجارت دختران معصوم و فقیر ایران به شیخ‌نشین‌ها پیدا کنید. راهی برای حل مشکل خانمانسوز اعتیاد جوانان کشور بیابید و به فکر دهها مشکل کوچک و بزرگ و ریز و درشت مملکت باشید. حالا که به هر کیفیت و با هر روشی در راس دستگاه اجرائی کشور قرار گرفته‌اید ، به جای شاخ و شانه کشیدن یا نصیحت کردن رهبران دنیا ، کمی به داد مردم خودمان برسید. سرتان به کار خودتان باشد و این بچه بازیها را کنار

بگذارید. تصویر تان در دنیا بیشتر شبیه عیدی امین شده است. لااقل به فکر آبروی مملکت باشید.

2006-03-18T17:41:00.000-05:00

Happy New Year
نوروزنان پيروز

افشاری و عطری تابوی بزرگی را شکستند

2006-03-12T20:40:00.000-05:00

اقدام افشاری و عطری اقدامی شجاعانه است در موقعيتی که بسياری از رهبران ما هنوز و همچنان در عصر تمام-شده‌ای زندگی می کنند که ستيز با جهان خاصه نيمه غربی آن انقلابيگری دانسته می‌شد. هيچ رفتاری و هيچ اقدامی با نيت حفظ منافع ملی و پرهيز از رويارويی خسارت‌بار بين ايران و جهان تابو نيست. حرکت در مسیر پرهیز از این رویارویی امروز معیار تشخیص رهبران آینده است.

اقتدارگرايان برای گنجی خط و نشان می‌کشند

2006-03-12T20:31:00.000-05:00

ايران امروز:سايت "فردا" كه به محافل اقتدارگرا نزديك است در مطلبی شبه خبری برای اكبر گنجی كه در آستانه آزادی از زندان است خط و نشان كشيده و او را زنهار داده است كه اگر پس از خروج از زندان سكوت نكند و حرف های كه به مذاق حكومت خوش نيايد بر زبان بياورد، دوباره برای او پرونده سازی خواهد شد و دوباره جايش گوشه زندان خواهد بود. فردا از قول اقتدارگرايان به هواداران و مدافعان آزادی گنجی نيز هشدارد داده است كه دست از پا از خطا نكنند و نسبت به آزادی گنجی شور و شعف و برنامه ای نداشته باشند. مطلب تهديدگرايانه سايت فردا كه در آن ناخشنودی از نزديك شدن زمان آزادی گنجی آشكارا به چشم می آيد به اين شرح است:

2006-03-12T20:23:00.000-05:00

«بانوی غزل ايران»، سمين بهبهانی، بعد از ضرب و شتم در مراسم هشتم مارس توسط نيروهای انتظامی. عکس: سايت زنستان

در افشای اشغالگران مام وطن

2006-03-11T21:21:00.000-05:00

جرمش تحریک امیال جنسی مرد همسایه ای بود
www.abfiran.org"

دوشیزه جوانی در سال ۱۳۶۰ به دلیل شنا کردن در استخر خانه اش توقیفش کردند. جرمش تحریک

امیال جنسی مرد همسایه ای بود که او را در حال شنا کردن در منزلش دیده بود....."پايگاه اينترنتي "اميد"، آرشيو جنايت هاي رژيم، خزانه اي جاري و در حال توسعه براي پژوهشگران، شاکيان، حقوقدانان، دانشجويان و پيگيران حقوق بشر.رويا و لادن برومند، نه به خونخواهي پدر که به نمايندگي همه ي بازماندگانِ همه ي جانباختگان ترورهاي رژيم، دنيا را با "سيستم جنايتکار" آشنا ميکنند

نقل از اصغرآقا.

فرمانده پليس: تجمع زنان در تهران بدون مجوز بود

2006-03-11T21:07:00.000-05:00

اسماعيل احمدی مقدم، فرمانده نيروی انتظامی ايران درباره برخورد ماموران پليس با زنان تجمع كننده در پارک دانشجو در روز چهارشنبه گذشته گفته است اين اجتماع بدون مجوز برگزار شد و حضور پليس مرد در صحنه، اقدامی به گفته وی پيشگيرانه بوده و پليس تنها برای كنترل اجتماع و پيشگيری از وقوع حادثه، در محل تجمع مستقر شده بود.

نتيجه گيری خداپسندانه: اجتماع بسيجی ها و امت حزب اله و حمله به سفارتخانه ها دارای مجوز بوده و ادعای وزير محترم کشور

در زمينه خارجی بودن حمله کنندگان کذب محض ميباشد. گلاب به روی همه ما با اين وزير کشورمان.

2006-03-09T22:48:00.000-05:00

مدتهاي مديدی است که جناحهای مختلف اشغالگران کشورمان مذاکره باآمريکارا به امري مذموم و نکوهيده تبديل نموده اند تا بر دوام حکومت خود بيفزايند.اگر فرانسوی ها هم مانند اين فکر ميکردند هنوز هم ميبايستی هايل هيتلر مبگفتند. امروز منافع ملت ما و ملت ودولت آمريکا در يک مسيرقرار گرفته ومیبایستی با حفظ استقلال و منافع میهن اشغال شده مان از توان این متحد مان در راه ازادی وطن استفاده نماییم.

آقاي شيرزاد براي "مشمئز شدن" خيلي دير شده است- رضا خجسته

2006-03-09T22:45:00.000-05:00

آقاي شيرزاد محترم، آيا يكبار شد كه خود شكنيد و آينه روبروي را نشكنيد؟ از آقاي آرمين بپرسيد، او داستان بازداشت آن دانشجوي تحكيمي را كه حكم بازداشتش به امضاي خاتمي منور شده بود برايتان تعريف خواهد كرد. آنگاه دوست دارم از شما بپرسم كه آيا " کار زشت و ناپسند را نباید بی محابا تقبیح کرد؟"دوستان شما نه تنها در تقبيح زشتي‌ها و كاستي‌هاي خود ترسان و لرزان بودند كه منتقد را نيز بي محابا تقبيح كردند. آقاي شيرزاد ، مطلق سخن نگوييد، چراكه رفتار مشمئز كننده دوستانتان را هيچگاه تقبيح نكرديد.
مي‌گوييد:"من به عنوان يك ايراني از اينكه در كشورم باندهاي قدرتي وجود دارند كه بيمحابا از پرسش قانون، چنين فجايعي ميآفرينند احساس ننگ ميكنم."
مي‌گويم: اما به راستي اين چه ننگي بود كه هشت سال به جان خريديد آن را و صداقت و اخلاق را هزينه آن ننگ كرديد؟
می گویید:" افتخار میکنم که در هر حادثه ای که در دوران مجلس ششم برای جنبش دانشجویی رخ داد ما و دوستانمان عکس العمل قانونی در حد مقدورات خود را داشتیم و به حمایت از آنها برخاستیم."و سپس رفتار افشاري و عطري را مشمئز كننده مي‌خوانيد.
مي گويم:آقاي شيرزاد مشمئز كننده سخن آن عضو شوراي مركزي مشاركت و نماينده فراكسيون دانشجويي مجلس بود كه در ابتداي تحصن يك روزه نماينده‌هاي اين فراكسيون براي آزادي دانشجويان زنداني گفت:اگر تا فردا تحصن را تمام نكنيد، من نيستم .و به خاطر اين اظهار نظر او تحصن پايان يافت. مشمئز كننده سخن آن عضو ديگر فراكسيون دانشجويي مجلس بود وقتي در تماسي تلفني فهميدم كه او از دربند بودن عضو شوراي مركزي تحكيم بي‌خبر است و بر اين گمان باطل كه او هفته‌اي پيشتر از زندان آزاد شده است. آقاي شيرزاد عزيز، مشمئز كننده كيمياي قدرت بود كه نمي‌دانم با مس وجود دوستانتان چه كرده بود.

آيت اله جنتی طنز نويسها

2006-01-18T02:16:00.000-05:00

آيت اله جنتی طنز نويسها يا طنز نويس اصلاح طلبان

دکتر محمد ملکی، نوع ملی مذهبی شده آیت الله جنتی، در یک اعتراض خشمآگین و طوفانی اعلام کرد: آقای سید

محمد موسوی خوئینی ها! مقصر شمائید نه دانشجویان ابراهیم نبوی.

ولی ببينيد دکتر ملکی چه گفته که نبوی چنين بر آشفته.

*******************************************************************************

آيا دانشجويان مي‌دانند جناب خوئيني‌ها چند سال بعد از انقلاب خانه خريداری شده از سوی مردم را فروختند و به

باغ بزرگی كه متعلق به آقای خسروشاهی (از مؤسسين كارخانه‌های مينو) بود و معلوم نيست با كدام مجوز شرعی و عرفی مثل هزاران باغ و خانه ديگر مصادره شده بود منتقل شدند. اين باغ كه بيش از چهار هزار متر وسعت دارد و ويلای بسيار مجللی در وسط آن ساخته شده و در جماران خيابان حصارك پلاك 15 يعنی يكی از بهترين نقاط شميران قرار دارد محل سكونت حضرت آيت‌الله است همان كسی كه قبل از انقلاب سرِ منبر مي‌گفت: اگر كسی در لباسش يك تكه‌نخ غصبی باشد نمازش درست نيست يا به نقل از علی عليه‌السلام مي‌فرمودند «سطح زندگی حاكمان بايد برابر با زندگی فقيرترين طبقات باشد»، چگونه امروز درحالي‌كه ميليونها انسان در حصيرآبادها و حلبي‌آبادها زندگی مي‌كنند و صدها نفر در همين تهران كارتن‌خواب هستند، به خود اجازه مي‌دهند در چنين كاخی آن هم متعلق به غير زندگی كنند؟

آيا چنين اعمال و رفتار از سوی روحانيون حاكم نيست كه جوانها را از هر چه نامِ دين بر آن نهاده‌اند بيزار مي‌كند؟

دكتر محمد ملکی

آنجلينا جولی ، سيبيل طلا و نيک آهنگ کوثر

2006-01-15T18:00:00.000-05:00

اتمي شدن ايران

2006-01-15T17:52:00.000-05:00

ناتمدن‌های فاشيسم‌زده و سلاح اتمی
با اتمی شدن ايران، در اين مرحله، اين نه ايران، بلکه انگل ايران است که اتمی خواهد شد. نه تنها جمهوري‌ ی اسلامی نبايد به

تکنولوژي‌ هسته‌ای مسلح شود، که بل، هيچ يک از کشورهای اسلامي، مادامی که بر جنگ داخلي‌ی خود با استقرار تمام و کمال تمدن صنعتی پايان نبخشيده‌اند، حق ندارند و نبايد اجازه بيابند به سلاح اتمی و کلاٌ کشتار همگانی مسلح شوند.

نقد خاتمي، و ستايش گري ها!

2006-01-02T00:33:00.000-05:00

علي رغم شعار گفتگوي تمدن ها، خاتمي حتي جرات نکرد که در سفرش به سازمان ملل با سران کشور هاي جهان عکس بگيرد، و يا با رئيس جمهور وقت آمريکا، بيل کلينتون، که آماده عادي سازي روابط دو کشور بود، روبه رو شود، و احتمالا با او دست بدهد.
آيا واقعا جمهوري اسلامي اهل گفتگو بود، و خاتمي را در شعارش اصولي؟ زيرا اصول اصلاحات درست خلاف آنچه خاتمي انجام داد طلب مي کرد. بار ها پرسيده شده است که حکومتي که با ملت خودش گفتگو نمي کند با کدام ملت

حاضر به گفتگو است؟

کاظم علمداري

HAPPY NEW YEAR

2006-01-01T21:34:00.000-05:00

اعتصاب رانندگان اتوبوس ها در تهران

2005-12-25T18:01:00.000-05:00

اخبار روز: www.iran-chabar.de
یکشنبه ۴ دی ١٣٨۴ – ٢۵ دسامبر ٢٠٠۵
گروهی از کارکنان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، از روز يکشنبه در اعتراض به بازداشت هشت تن از فعالين و رهبران سنديکای خود دست به اعتصاب زدند. بنا بر گزارش خبرگزاری ها، اعتصاب رانندگان و بخش فنی، وضع ترافيک تهران را در برخی نقاط مختل کرد.خيابان های تهران قفل شدبه گزارش خبرگزاری مهر، اعتصاب صبح امروز تعدادی از رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، باعث شد مسافران در خيابان های مرکزی شهر در انتظار وسيله نقليه سرگردان باشند. عدم حضور تعدادی از رانندگان شرکت واحد در محل کار خود ، باعث شد خيابان های اصلی و مرکزی شهر تهران صبح امروز به دليل ازدحام بيش از معمول مسافران که برای رسيدن به مقصد در جستجوی وسيله نقليه ای بودند، دچار ترافيک سنگين شود.حضور بيش از حد مردم در مبادی اصلی همچون ميدان راه آهن و ابتدای کارگر جنوبی ، منجر به بسته شدن خيابان های وليعصر و کارگر جنوبی در حد فاصل ميدان راه آهن تا چهار راه وليعصر شد.بنابر اين گزارش حضور ماموران انتظامی برای تعامل هرچه بيشتر در روان سازی خيابان های اصلی شهر تهران با ماموران راهنمايی و رانندگی ، حکايت از اعتصاب برنامه ريزی شده رانندگان شرکت واحد داشت.انتظار بيش از حد معمول مسافران برای سوار شدن به وسايل نقليه ، آنها را مجبور ساخته بود جلوی هر خودرو عبوری را بگيرند تا به مقصد برسند.همين امر سبب شده بود افسران راهنمايی و رانندگی نيز از خودروهای شخصی طرح دار بخواهند تا نسبت به سوار کردن مسافران بر زمين مانده ، همکاری کنند.در تماس های مکرر برای گفتگو با مديرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی ، متوجه شديم وی در جلسه ای به منظور بررسی اعصاب رانندگان شرکت واحد حضور دارد.بنابر اين گزارش رئيس پليس راهنمايی و رانندگی تهران بزرگ گفت: به دنبال اعتصاب رانندگان شرکت واحد و ايجاد ازدحام مسافران در ايستگاه های اتوبوس در غرب تهران ، مردم مجبور به استفاده از خودروهای عبوری شدند. سردار حسين ساجدی نيا در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر افزود: امروز تراکم و ازدحام جمعيت به ويژه در غرب تهران به علت اعتصاب برخی از اتوبوسرانان شرکت واحد افزايش يافت و اين مشکل شامل مناطقی نظير جنت آباد ، صادقيه ، آزادی و ميدان شمشيری بوده است.وی اظهار داشت: اغلب مردم در ايستگاه های اتوبوس مجبور به استفاده از خودروهای سواری و حتی عبوری شدند . همچنين مشکل ازدحام مسافران به قدری بود که حتی خودروهای پليس نيز برای کاهش آن، کودکان و نوجوانان را سوار کرده و آنها را به مدرسه رساندند.ساجدی نيا تصريح کرد: هم اکنون ترافيک در سطح شهر روان است اما همچنان ايستگاه های اتوبوس مملو از جمعيت مسافرانی است که برای رسيدن به مقصد مجبور به استفاده از خودروهای ديگر شده اند.وضعيت اعتصاب رانندگان شرکت واحد بعدازظهر امروز مشخص می شود مديرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در مورد اعتصاب رانندگان شرکت واحد ، گفت: موضوع در حال رسيدگی است و تا بعدازظهر امروز مشخص می شود. مهندس مصطفی نوريان به خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر خاطر نشان ساخت: مسئولان نتيجه بحث و بررسی اعتصاب رانندگان شرکت واحد را بعدازظهر امروز به اطلاع مردم خواهند رساند.گزارش ايرنامشكلاتی كه برای شهروندان تهرانی در ساعتهای اول روز بمنظور آمد و شد در شهر بواسطه عدم همكاری شماری از راننده‌های شركت اتوبوسرانی بوجود آمده بود، در ساعتهای ميانی روز و با كاهش سفرها و همكاری رانندگان فعال اتوبوسها و ديگر سرويس‌های حمل ونقل شهری ، به ميزان بسيار زيادی كاهش يافت. اين عدم همكاری بيشتر در سه منطقه شش، پنج و چهار اتوبوسرانی تهران ديده شد و همين امر باعث آن شد تا شماری از شهروندان در ساعتهای اول روز نتوانند به موقع به سركار و يا محل تحصيل و كسب خود برسند. رانندگان گله مند خواهان توجه مسوولين شركت واحد به خواسته‌های صنفی و رفاهی خود هستند و مسوولين شركت واحد مي‌گويند كه از مدتها قبل برای اين امر جلساتی را ترتيب داده بودند. مسوولين خدمات شهری چاره‌انديشی كرده‌اند كه اگر عدم همكاری راننده ها در بعد از ظهر و در ساعت بازگشت مردم به خانه‌ها ادامه يابد، تدابير مناسبی را اعمال كنند . مسوولين شركت اتوبوسرانی بر اين نظرند كه : سنديكای غيرقانونی خوانده شده شركت واحد در اقدامی از پيش طراحی شده ، برخی رانندگان شركت را به عدم همكاری با هدف تامين منافع شخصی و گروهی سنديكای مذكور تحريك كرده است . در اين حال ، مديركل روابط عمومی شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خبر داد كه ستاد ويژه‌ای به منظور رسيدگی به مشكل عدم همكاری شماری از رانندگان درشركت واحد اتوبوسراني‌تشكيل شده است. "مصطفی قهرماني" گفت كه اين راننده‌ها خواسته‌های صنفی و معيشتی دارند كه مورد توجه مسوولين شركت واحد بوده و برای آن از مدتها پيش در حال چاره انديشی هستند. رييس روابط عمومی شركت واحد ضمن تاييد بازداشت چند تن از اعضای سنديكای غيرقانونی دانسته شده كارگران اين شركت ازعلت بازداشت آنان ابراز بي‌اطلاعی كرد. در شانزده شهريور ماه امسال نيز عده‌ای از رانندگان شركت اتوبوسرانی تهران با روشن كردن چراغ اتوبوس‌های خود و جابجايی مسافران در سطح شهر خواستار توجه به مشكلات صنفی و معيشتی خود شده بودند و در سيزده مهرماه سال جاری نيز حدود دويست نفراز رانندگان اين شركت با اجتماع در مقابل يكی از نواحی دادسرای عمومی تهران ، خواهان رسيدگی به شكايت‌های صنفی خود از جمله آزاد شدن چند تن از مسوولين بازداشت شده سنديكای كاركنان شركت شدند كه قانونی شناخته نمي‌شود . دراين حال به نقل از " مصطفی نوريان" مديرعامل شركت واحد گزارش شد كه وی گفته‌ است :اگر افراد اخراجی از شركت واحد حق و حقوقی منطبق با قانون كار از ما نگرفته‌اند، ما حقوق آنها را خواهيم داد. وی اظهار داشته است: كارگران اخراجی با ايجاد ترس و وحشت در ميان رانندگان اتوبوسراني، از آنها مي‌خواهند كه كارهای غيرقانونی انجام دهند. شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه شش هزار دستگاه اتوبوس در اختيار دارد كه در دو شيفت كاری صبح و بعد از ظهر فعال هستند. در هر شيفت كاری به طور معمول دوهزار و پانصد تا دوهزار و هشتصد دستگاه ‌اتوبوس جابجايی مسافران را انجام مي‌دهند. شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه همچنين دارای بيست و دو خط شبانه است كه در آن صد دستگاه اتوبوس در نقاط پر رفت و آمد شهر تهران ، مسافران را جابجا مي‌كنند. شماری از راننده‌های شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه كه برخلاف عده كمی از همكاران خود كار جابجايی مردم در سطح شهر را در روز يكشنبه انجام دادند،گفتند:عدم همكاری را تاييد نمي‌كنيم ولی از مسوولين نيز مي‌خواهيم كه به مشكلات صنفی و معيشتی ما نيز توجه ويژه كنند. آنها گفتند كه ما در ترافيك فوق‌العاده سنگين تهران و در هوای آلوده شهر ، ساعتهای طولانی در روز و شب را به خدمت رسانی به مردم مي‌پردازيم و انتظار داريم كه مسوولين نيز حداقل امكانات معيشتی ما را فراهم كنند. " جواد الله وردی " يك راننده مسير راه‌آهن - وليعصر(عج)به خبرنگار ايرنا گفت: طرح طبقه بندی مشاغل نزديك به بيست سال است كه توسط دولت و مجلس به تصويب رسيد، اما طرح هنوز در شركت واحد اجرا نشده است. وی افزود: تا چند سال پيش به راننده‌ها ماهانه هفتاد تا هشتاد هزار تومان كارانه پرداخت مي‌شد، اما اين مبلغ بنا به تصميم مسوولان شركت به دو تا سه هزار تومان تقليل يافته است. اين راننده شركت واحد افزود:اگر راننده‌ای تصادف كند،حتی اگر مقصر نباشد ، خسارت وارده به مروراز حقوق او كسر مي‌شود. يكی ديگر از رانندگان اين خط كه از معترضين نيز بود ، بي‌آنكه نام خود را بيان كند ، گفت: كميته انضباطی در داخل شركت واحد تشكيل شده است ولی اين كميته به جای رسيدگی به مشكلات ما به خاطر كمبود نيرو و تجهيزات كهنه ، هميشه ما را محكوم مي‌كند و در صورت اعتراض توبيخ با درج در پرونده درانتظار مااست . راننده ديگری گفت: قرار بود مسوولان شركت از چند سال پيش چهارده درصد حقوق ما را افزايش دهند و به ما سختی كار بدهند اما هنوز اين كار عملی نشده است . وی افزود: قرار بود به خاطر آلودگی هوا روزانه به ما شير بدهند اما خبری نيست. اين راننده گفت: ما فقط راننده هستيم و وظيفه تميز كردن اتوبوس و جمع آوری بليطها را نداريم اما اين شركت نه تنها به ما نيروی كمكی نداده است ، بلكه ما را مجبور كرده كه تمام اين كارها را خودمان انجام دهيم . يكی از مسوولين خط معلم - وليعصر نيز گفت :رانندگان بيشتر به عدم اجرای طرح طبقه بندی مشاغل معترض هستند و اگر اين طرح اجرا شود و حقوق ، مزايا و طلب آنان پرداخت شود ، فكر مي‌كنم كسی معترض نباشد . وی كه نام خود را ذكر نكرد، افزود: مردم و پرسنل گناهی ندارند، مسوولان به جای تامين حقوق رانندگان ، پرداخت بدهی و تامين نيروی انسانی كافی ، بيشتر به فكر خريد تجهيزات و اتوبوس هستند . اطلاعيه شهرداریدر اين حال روابط عمومی شهرداری تهران در بيانيه‌ای گفت: "اين افراد (راننده‌های گله مند شركت واحد) به كمبود حقوق و مزايا و شرايط سخت كاری كه از سه سال پيش به دليل عدم تجديد نظر در طبقه بندی مشاغل كاركنان اين شركت به وجود آمده، اعتراض داشته و خواستار بازنگری آن هستند." كاركنان اعتصابی شركت واحد گفته‌اند همچنين خواهان آن هستند كه حقوق و مزايای آنها همچون ديگر كاركنان دستگاه‌های دولتی متناسب با نرخ ساليانه تورم ترميم شود. اين عده همچنين خواستار آزادی اعضای بازداشت شده سنديكای رانندگان شركت واحد هستندكه قانونی شناخته نمي‌شود. حدود هفده هزار نفر در شركت واحد اتوبوسرانی فعاليت دارند كه بنابر بيانيه روابط عمومی شهرداری تهران، "در سال‌های اخير مسوولان اتوبوسرانی به منظور ترميم حقوق آنها اقدام به پرداخت بن غيرنقدی به اين كاركنان نيز كرده‌اند." روابط عمومی شهرداری تهران در بيانيه خود همچنين گفت: "وظيفه بازنگری در طرح طبقه‌بندی مشاغل از جمله وظايف شوراهای اسلامی كاراست".گزارش ايلنادر پی اعتصاب رانندگان شرکت واحد صدها مسافر در ايستگاهها سرگردان شدند در پی اعتصاب صبح امروز رانندگان شركت واحد اتوبوسرانی منطقه پنج تهران، بيش از صدها مسافر در ايستگاههای صادقيه به هفت تير؛ صادقيه به پارك شهر و همچنين صادقيه به ايستگاه مطهری بر زمين مانده و ساعتها به انتظار آمدن اتوبوسهای اين شركت لحظه شماری كردند. به گزارش خبرنگار گروه كارگری ايلنا, بنا به گفته های رانندگان رانندگان شركت واحد منطقه پنج تهران، اعتصاب امروز در اعتراض به دستگيری فعالان سنديكايی صورت پذيرفته و اين امر باعث شد تا بسياری از شهروندان تهرانی ساكن در مناطق پنج تهران, برای رفتن به محل كار خود از خودروهای شخصی راهی و يا تاكسی استفاده كنند. بنابراين گزارش, اعتصاب رانندگان اين شركت، اعتراض شديد شهروندان تهرانی ساكن اين مناطق را به همراه داشته و نبود اتوبوسها در اين ايستاگاهها‌‏, باعث آن شد كه ساكنين چند ساعت ديرتر از وقت مقرر اداری بر سر كار خود حاضر شوند. همچنين برخی از شهروندان تهرانی با اشاره به تعدادی از اتوبوسهای خالی از راننده در برخی از ايستگاههای شهر تهران ‏, اينگونه عنوان می دارند كه مسوولان شركت واحد در ساعتهای آغازين صبح امروز، اين اتوبوسها را در ايستگاه متوقف و به حال خود رها كرده اند.كمبود اتوبوس در مسير امام حسين به ميدان انقلاب كه يكی از مسيرهای پر تردد مي‌‏باشد‌‏ ، موجب شد كه صبح امروز مسافران بی شماری دقايق طولانی در ايستگاهها منتظر اتوبوس بمانند. اين وضعيت در ساير ايستگاههای شرق تهران نيز موجب سرگردانی مسافرانی شد كه از دقايق اوليه بامداد به انتظار اتوبوس بودند . به گزارش خبرنگاران گروه كارگری ايلنا, بيشتر مسافران امام حسين به انقلاب اذعان داشتند، در حالي‌‏كه ساير روزها حداكثر پنج تا هفت دقيقه در ايستگاهها منتظر بودند , امروز تا سی و پنج دقيقه به انتظار اتوبوس ايستاده اند . يكی از مسافران امام حسين به انقلاب ، گفت: هر روز از شرق تهران به مركز می آيم, امروز بر خلاف روزهای گذشته , نزديك به چهل دقيقه در انتظار اتوبوس مانده ام و الان كه ساعت ده و بيست دقيقه مي‌‏باشد‏, هنوز خبری از اتوبوس نشده‌‏است ، در حالي‌‏كه اين مسير يكی از پر ترددترين مسيرهای اتوبوسرانی می باشد . به گزارش خبرنگار ايلنا, بيشتر رانندگان شركت واحد در مسير امام حسين به انقلاب از پاسخگويی امتناع كرده و اظهار می داشتند:موضوع را از طريق روابط عمومی و حراست شركت واحد پی گيری كنيد, به ما گفته‌‏اند صحبت نكنيد. در اين حال، يكی از رانندگان، گفت‌‏: شنيده‌‏ام كه همكاران ما امروز در اعتراض به دستگيری اعضای هيات مديره سنديكای شركت واحد, اعتصاب آرام برپا كرده اند‏, اما كار را نخوابانده‌‏ايم و از صبح در خدمت شهروندان هستيم.هم چنين مسافران خط ميدان خراسان - انقلاب و چهار راه تهرانپارس - ميدان انقلاب در گفت و گو با خبرنگارما، از كمبود شديد اتوبوس در ساعات اوليه امروز انتقاد كرده و خواستار پاسخگويی مسوولان شركت واحد شدند. يكی از مسافران خط چهارراه تهرانپارس - انقلاب، گفت‏: صبح امروز نزديك به چهل و پنج دقيقه اتوبوس دير رسيد, اما به لحاظ تراكم مسافر , ترجيح دادم كه باز هم منتظر بمانم، اين چه وضعی است كه پيش آورده اند. شهروندی كه خود را كارمند معرفی می كرد , گفت‏: مشخص است كه امروز خبری بوده و مردم بی اطلاع هستند ، مگر می شود در مسيری كه هر سه دقيقه يك اتوبوس می آمد, امروز هر بيست و پنج دقيقه تا نيم ساعت يك اتوبوس بيايد.گزارش ايسناصبح امروز حدود يكهزار نفر از رانندگان اتوبوس شركت واحد در مناطق چهار، پنج و شش اتوبوسرانی تهران، نسبت به آنچه كه عدم افزايش حقوق و مزايای و شرايط سخت كاری خود خواندند، با خودداری از جابجايی مسافران، در سه نقطه شهر تهران دست به تجمع زدند. به گزارش خبرنگار «شهري» خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، تعدادی از كاركنان فنی اتوبوسرانی نيز امروز در محل‌های كار خود حضور نيافتند. شركت واحد اتوبوسرانی هفده هزار پرسنل دارد كه از اين تعداد ده هزار نفر راننده اتوبوس هستند. به گفته يكی از مسؤولان شركت واحد حدود سه سال است كه حقوق و مزايای رانندگان افزايش نيافته است. بي‌توجهی به بازنگری طرح طبقه‌بندی مشاغل در شركت واحد و عدم افزايش حقوق آنها بر اساس نرخ تورم، يكی ديگر از موضوعات مورد اعتراض رانندگان است. بر اساس اعلام شهرداری تهران بازنگری در طرح طبقه‌بندی مشاغل از وظايف شوراهای اسلامی كار است. شهرداری تهران علي‌رغم اعتراض اين تعداد از رانندگان، اعلام كرد: در سالهای اخير مسؤولان شركت واحد برای ترميم حقوق كارگران اقدام به پرداخت بن غيرنقدی كردند. گفتنی است بر اساس اعلام شهرداری تهران در تجمع امروز حدود پنج درصد از كارگران اتوبوسرانی تهران حضور داشتند. گزارش سايت آشوبخبرهای رسيده از سطح شهر تهران حكايت از آغاز پرشور و تداوم پيروز اعتصاب كارگران سنديكای اتوبوس‌رانی تهران و حومه دارد. مناطق يک و چهار و شش اتوبوس‌راني، شامل ميادين تجريش و حسن‌آباد، و خيابان ولي‌عصير از تقاطع انقلاب به‌سمت جنوب و غرب تهران، آريا شهر و جنت‌آباد، مراكزی بودند كه اعتصاب در آن‌ها نمود بيشتری داشته و دارد. در ساعات اوليه صبح امروز، يك‌شنبه، هفت‌تن از نمايندگان و فعالين سنديكايی كه در يورش روز پنج‌شنبه بازداشت شده بودند آزاد شده‌اند؛ گفته مي‌شود منصور اصانلو، رهبر سندكای كارگران شركت واحد هنوز در بازداشت به‌سر مي‌برد. در اصلی دفتر سنديكای واحد هنوز بسته است، و كارگران در اطراف سنديكا و در مقابل در اصلی حضور دارند، حضور گارد ويژه و مليتاريزه شدن فضا از نخستين ساعات آغاز اعتصاب محسوس بود و كماكان ادامه دارد. در برخی ايستگاه‌های اتوبوس، مانند چهارراه ولي‌عصر، نيروی انتظامی خودروهای شخصی خالی را مجبور مي‌كرد مردمی را كه در صف اتوبوس ازدحام كرده ‌بودنند سوار كنند تا به مقصد برسند.شنيده‌ها حاكي‌است كه در برخی مناطق جنوب تهران، رانندگان تاكسی نيز به اين اعتصاب پيوسته‌اند.اخبار غير رسمی حكايت از بازداشت تعدادی حدود دوازده نفر از اعتصابيون دارد.

Merry Xmas...

2005-12-25T16:12:00.000-05:00

تقلید از هیتلر "اسلامی است" پخش موسیقی بتهون، غربزدگی!

2005-12-25T15:55:00.000-05:00

-->محمد ارسی - شیکاگو
تقلید از هیتلر "اسلامی است" پخش موسیقی بتهون، غربزدگی!

گوانتاناموی امنیتی اوین

2005-12-25T15:36:00.000-05:00

لطفا پرستشگران بت جديد ، مردی با عبای شکلاتی کپک زده، برای راحتی وجدان نداشته شان از خواندن مطلب زير خودداری نمايند. جهت اطلاع بيشتر به سخنرانی های خاتمی در مراسم ختم لاجوردی جلاد و خلخالی ديوانه مراجعه نماييد.

آسيد قلی خان

ادوار نیوز: معصومه شفیعی همسر اکبر گنجی در نمابری که به ادوار نیوز ارسال کرده است به ادعاهای سالارکیا معاون دادستان تهران پاسخ گفت ؛ متن این بیانیه در پی می‌آید: آقای سالارکیا معاون دادستان تهران به خبرنگار ایسنا گفته است : «گنجی ممنوع الملاقات نیست و بر اساس درخواست وکیل و خانواده گنجی زمان ملاقات با وی با موافقت دادستان تعیین می‌شود و در این مدت درخواستی از سوی خانواده و وکیل وجود نداشته که دادستان با آن مخالفت کرده باشد.» در این باره باید گفت که بهانه ، از این مضحک‌تر نمی‌شود ، چرا که طبق اظهارات مکرر مسئولین قضایی از جمله دادستان ، آقای گنجی دوران محکومیت خویش را می‌گذراند و طبق رویه معمول قضایی زندانی که دوران محکومیت خود را می‌گذراند هر هفته روزهای خاصی با خانواده و یا وکیل خود ملاقات دارد ، مرخصی می‌رود از تماس تلفنی روزانه بهره مند است از امکانات درمانی استفاده می‌کند و... مطابق ماده ١٠ و ٩ آیین نامه سازمان زندانها ، زندانی پس از گذراندن یک پنجم از حبس خود در بند عمومی ، به زندان باز منتقل و بقیه حبس خود را در آنجا خواهد گذراند. در حالی که کمتر از ٣ ماه از حبس ٦ ساله آقای گنجی باقی مانده ، به موجب کدام قانون ، ایشان باید در بازداشتگاه انفرادی - امنیتی ٢ الف با شرایطی بسیار طاقت فرسا حبس خود را بگذراند؟ آیا معنی «زندان باز» ، انفرادی ٢ الف است؟ آیا خانواده همه زندانیان برای ملاقات هفتگی خود باید به دادستانی مراجعه کنند و پس از ساعتها انتظار با انواع و اقسام تهدیدها ، تحقیرها و توهین‌ها مواجه شوند ، اگر اینگونه باشد کل دستگاه قضایی تعطیل شده و همه نیروها باید به بررسی تقاضای ملاقات هفتگی خانواده و وکلای زندانیان رسیدگی کنند. با آقای گنجی نه تنها در حد آیین نامه سازمان زندانها برخورد نمی‌شود بلکه رفتار با ایشان نسبت به سایر زندانیان از جمله زندانیان سیاسی بسیار تبعیض آمیز و ناجوانمردانه است. امروز دقیقاً ١١٢ روز است که ایشان در «گوانتاناموی امنیتی اوین» ( انفرادی ٢ الف ) در شرایطی بسیار سخت به سر می‌برد. ٣٧ روز است که از او بی خبریم. همه ما مخصوصا بچه‌ها و مادر آقای گنجی در شرایط روحی بسیار بدی به سر می‌بریم به موجب کدام قانون با زندانی که مدت شش سال در حبس به سر می‌برد اینگونه رفتار می‌شود ؟ « سالارکیا وضعیت جسمانی گنجی را نسبتا خوب ارزیابی کرد و گفت گنجی در حالت عادی است و مشکل خاصی ندارد. » در زمانی که آقای گنجی یک دوره طولانی اعتصاب غذا را پشت سر گذاشته بود و سپس توسط ماموران ویژه دادستانی به شدت شکنجه شده و کتف چپش به سختی آسیب دیده بود و از امکانات غذایی و دارویی به قدری محروم بود که وزنش ٥١ کیلوگرم و فشار خون به ٧ روی ٥ رسیده بود. آقای سلیمانی مدیر کل زندانهای استان تهران در مصاحبه‌ای ، وضعیت گنجی را « بسیار مطلوب » توصیف کرد. اکنون حتما شرایط گنجی بسیار سخت تر و بحرانی تر است که آقای سالارکیا وضعیت او را نه « بسیار مطلوب» بلکه «نسبتا خوب» توصیف می‌کند. لازم به ذکر است که در آخرین ملاقات ما با آقای گنجی (٣٧ روز پیش) وزن ایشان به ٥٠ کیلوگرم ، فشار خونش ٧ روی ٥ و دستانش بسیار یخ بود. او همچنان از نظر غذایی و دارویی و مخصوصا غذایی در شرایط بسیار سختی به سر می‌برد. بیم آن می‌رود که این محدودیت شدید غذایی حادثه ناگواری را موجب شود ، جهان بداند که این یک مرگ تدریجی و بی صداست ، آنقدر از او می‌ترسند - در واقع از اعمال ننگین خود می‌هراسند - که حاضر نیستند کسی او را ببیند و خبری از شرایط ناگوار او به بیرون درز کند که مبادا « خفتگان داخلی » و کسانی که در واقع خود را به خواب زده‌اند مجبور شوند سری به نشان تاسف تکان دهند که در اینصورت منافع کنونی و منفع محتمل آینده شان به خطر افتد. تمام کسانی که در این پرونده به طور مستقیم و غیر مستقیم باید بدانند که سرانجام روزی که خیلی دور نخواهد بود باید در دادگاهی که توسط همین مردم برگزار می‌شود شرکت کرده و پاسخگو باشند. نکبت اعمال آنان نه تنها خودشان بلکه خانواده و عزیزانشان را نیز در خود فرو خواهد برد. در آن زمان شاید دیگر شفاعت و گذشت مظلومین کنونی برایشان ثمری نداشته باشد.

رئیس جمهوری که بلاگر شد !

2005-12-24T18:51:00.000-05:00

خاتمی هشت سال پیش آمد ، در باران قرار بود بیاید اما در طوفان آمد و در گرداب رفت ! وقتی که آمد اکبر گنجی آزاد بود ، وقتی که آمد سعید حجاریان روپا بود و پروانه و داریوش زنده و ما هم در خانه مان اما وقتی رفت اکبر در پنجاه و پنجمین روز اعتصاب غذای جان فرسای خود در بند سعید مرتضوی بود و حجاریان با واکر قدم برمی داشت و فروها در خاک آرام گرفته بودند .
وقتی آمد در "سلام " به او سلام گفتند و روزی که می رفت سلامی نبود ! وقتی آمد ابراهیم نبوی ، مسعود بهنود ، نیک آهنگ کوثر ، سازگارا وده ها روزنامه نگار و فعال سیاسی دیگر در خانه بودند ووقتی می رفت ما شدیم مثل یهودی ها بی خانمان و آواره

دمکراسی و مدعيان دمکراسی

2005-12-18T19:38:00.000-05:00

اينکه ما ايرانيان زياد دمکراسی ممکراسی توی ذاتمون نيست شکی نيست. دليلش هم حضور ۲۷ ساله حکومتی متعلق به ۱۴۰۰ سال پيش در ايران است که با دادن هزاران کشته و زخمی و با پاره کردن حنجره مان به آن نايل شديم. حالا ما عوام نادانيم ، باصطلاح روشنفکران ما از ما عوام عقب مانده ترند. آقای قاسم سيف از نويسندگان عضو کانون نويسندگان هنوز از افتخاراتش دادن رای آری در ۱۲ فروردين ۵۸ به چيزی است که هيچکس نميدانست چيست يعنی جمهوری اسلامی. اخيرا در يکی از مقالات نوشته شده بوسيله یکی از آقایان که بسیار هم به نوشته های ایشان علاقمند هستم در مورد گفتگوهای اخیر بین شاهزاده رضا پهلوی و جمهوری خواهان - گفته بود که مردم در جریان تظاهرات و رفراندوم به نظام شاهنشاهی نه گفته اند. اولا در رفراندوم، مردم نا آگاه به جمهوری اسلامی آری گفتند و نه ای به سلطنت در کار نبود. اگر مردم در جریان تظاهرات علیه سلطنت شعار دادند این مربوط به ۲۷ سال پیش بود- آیا شما میخواهید مانند همه دیکتاتورها بفرمایید که مردم دیگر حق انتخاب سلطنت ندارند. بالام جان تو هم میتونی یک رای مانند همه ما داشته باشی و نه بیشتر. تو میتونی بگی مخالف سلطنتی ولی حق تعیین تکلیف برا ی مردم نداری. موضوع دیگر هم سانسور در سایتهای برادران مدعی مدارا و اصلاح طلبی است. بروید در سایت آقای بهنود و یک کامنت بگذارید مثلا مرگ بر خامنه ای. سانسور میشود - ولی شخصی بنام حسن بانکی میآید میگوید مرگ بر تحریم کنندگان انتخابات که البته تعدادشان هم از تعداد آقای خامنه ای بیشتر است- در جا منتشر میشود. مسخره میکنند که در زمان شاه یکی تقاضای انتشار کتاب داده بود که ترجمه یک کتاب مولیر بود، از او خواسته بودند که خود مولیر باید بیاید و در مورد کتاب توضیح بدهد. حالا- ما خیلی وقت پیش ها در سایت آقا ی بهنود کامنت گذاشته بودیم که ما ایرانیها با داشتن تجربه ۵۰۰ سال حکومت مذهبی عموزاده های پیامبر ( عباسیان) چرا در دام نواده اش خمینی افتادیم. آقای بهنود محبت کردند و کامنت را اجازه انتشار دادند ولی به جای عموزاده های پیامبر نقطه چین گذاشتند. شاید سانسور کننده ایشان نمیدانست که عباس عموی پیامبر بود و ...... بهر حال هر که بيايد - تا زمانی که دمکراسی در فرهنگ و ذات ما نهادينه نشود سانسور چه فيزيکی و چه فرهنگی سرنوشت ماست. از آقای ف م سخن هم بابت عدم اجازه انتشار کامنتم هم سپاسگزار و شاکرم. بهر حال سایت ایشان است زیاد نباید انتظار داشته باشم . .. و اما نتيجه:ما هم مثل مردم عراق در يک فرهنگ غير دمکراتيک بزرگ شده ايم. روشنفکران ما هم به قدرت برسند جز داغ و درفش ما را نصيبی نخواهد بود. هيچ تحولی هم در ايران بدون حمايت و نفوذ و دخالت خارجی هيچگاه اتفاق نيافتاده. انقلاب اسلامی هم در اثر فشارات آقای کارتر و تصميم شاه به گشايش فضای سياسی اتفاق افتاد. يعنی ما مردم گفتيم ( البته با هدايت روشنفکرانمان) چی ؟ ميخوای فضای سياسی باز کنی؟ ميخوای ما آزادی داشته باشيم ؟ کور خوندی ؟ حالا که تو حساب بانکی ما پول برای مدت طولانی داريم تظاهرات ميکنيم و دهنت رو صاف ميکنيم تا از اين سوسول بازيها برا ی ما در نياری. سال ۴۱ هم دخالت کندی بود، والی آخر در تمام طول تاریخمان .توی فرانسه اش هم اگه دخالت آمريکا نبود هنوز عکس برادر شهيد آدولف هيتلر از برج ايفل آويزان بود. يکی بايد بياد با دمکراسی به ايران و خودش هم بالای سر ما باشه تاسر دمکراسی و سر همديگر را نخوريم.

چو اين تبديلها آمد نه هامون ماند و نه دريا

2005-12-04T02:27:00.000-05:00

علت انقلاب ايران را بايد در عدم تعادل ميان زندگی مادی و ذهنيت جامعه و تغيير شرايط مادی که نسبت به تحولات ذهنی که از سرعت بسيار بيشتری برخورار بود، بدانيم. درمورد ماندگاری حکومت پس از انقلاب نيز بايد بپذيريم که نيروی حاکم تعادل را نه با پيش راندن ذهنيت جامعه بلکه با عقب راندن شرايط مادی و زندگی واقعی و هم سطح کردنش با ذهنيت جامعه فراهم کرد
دارا گلستان

مجتبي سميع نژاد نبايد "قرباني كارزار صاحبان قدرت" شود

2005-11-30T22:33:00.000-05:00

نامه ي سرگشاده به رييس دستگاه قضايي
آقاي هاشمي شاهروديرييس دستگاه قضاييبا سلام؛
در ميانه هاي پاييز1383،هنگامي كه خبر بازداشت دوست عزيزمان،مجتبي سميع نژاد را شنيديم؛گمان نمي برديم كه بازداشت او اينگونه ادامه يابد.ولي امروز بيش از يك سال است كه او زندان را در بدترين و ناگوارترين شرايط تجربه مي كند."همزيستي اجباري او با تبهكاران حرفه اي،محروميت از ابتدايي ترين حقوق انساني و بازماندن از ادامه تحصيل در دانشگاه" از نمونه ستم هايي است كه به وسيله دستگاه قضايي و امنيتي جمهوري اسلامي بر او رفته است.پرونده سازان امنيتي چه بسيار كوشش نمودند تا با وارد كردن اتهامات بي پايه و اساس به مجتبي،او را براي ساليان دراز به گوشه ي زندان بفرستند.اين همه پافشاري دستگاه اطلاعاتي حكومت براي نگه داشتن سميع نژاد در زندان،تنها به سبب استواري و ايستادگي مجتبي در عقايدش است كه سخت بر پرونده سازان گران آمده است.دستگاه قضايي نيز متاسفانه بر مبناي آنچه كه گزارش مرجع رسمي(وزارت اطلاعات)خوانده مي شود،چشم و گوش بسته،حكم بر محكوميت مجتبي سميع نژاد داده است.جاي بسي نگراني است كه گزارش آزادي ستيزانه ي يك دستگاه امنيتي اينگونه مورد اعتماد قرار مي گيرد و جواني به سبب وبلاگ نويسي اينچنين در بازداشت باقي مي ماند.چگونه است دستگاهي كه خود را مستقل مي داند اينگونه به راحتي تحت تاثير پرونده سازي هاي دروغين،راي بر محكوميت جواني مي دهد كه تنها جرم او"استفاده از حق آزادي عقيده و بيان" و "انتشار عقايدش در وبلاگ"بوده است؟آقاي رييس!مجتبي نه دستي در بازي هاي سياسي داشته است و نه جرمي انجام داده است.او جواني است كه اين روزها به جاي آنكه بر روي نيمكت دانشگاه و در ميان دانشجويان به تحصيل مشغول باشد؛در پشت ميله هاي زندان و در ميان مجرمان خطرناك،بهار جواني اش رو به خزان در حال گذر است.آقاي رييس!مجتبي سميع نژاد نبايد "قرباني كارزار صاحبان قدرت" شود.او نه به اين جناح اميد دارد و نه به آن جناح دل بسته است.مجتبي را با بازي هاي نازيباي سياسي كاري نيست.او جايي را براي كسي تنگ نكرده بود و كرسي قدرتي را هم نمي خواست.او تنها مي خواهد آزادانه آنچه را كه در ذهن خود مي پروراند،بر روي وبلاگ منتشر سازد.اين خواسته ي زيادي نيست اما تاواني كه او مي پردازد چه بسيار زياد است.در پايان از شما خواهانيم كه با تكيه بر استقلال دستگاه قضايي،بستر آزادي مجتبي سميع نژاد را فراهم سازيد.